JAZZEPOES home-> startblad

 

 

     
     
 

 

 
 
   
 

Blijven Drijven ! - STAY AFLOAT ! 

 
     
     
 

De langdurige pandemiecrisis noodzaakt noodlijdende artiesten tot streaming performances, kwestie van toch met iets naar buiten te kunnen komen...wanneer dat kan geeft JAZZEPOES die vaak miniconcerten graag een luisterend oor, al dan niet met wat korte commentaar, je wordt hieronder doorgelinkt naar FB  én de webpagina van de artiesten alsook naar de streaming video's (wanneer er geen restricties zijn) ...Geef jij als jazz/blues (of aanverwanten) artiest ook een streaming concert ? Laat het mij weten en heb ik er tijd voor , dan luister ik  graag mee !   


 
 

P.S.  Streaming events liefst via een youtube of vimeo kanaal, FB streams blijven niet altijd beschikbaar om nadien nogmaals te bekijken...

 

 
 
THE STREAMING SESSIONS 

 
     
     
     
 
...en zie ook de commentaren rond de concerten van het 1e BEL JAZZ FEST in mei 2020 of   van  het Brussels Jazz Festival Flagey 2021, the streaming edition

 
     
  PAGINA1   PAGINA 2   PAGINA 3  PAGINA 4

 
     
 
DATE WHO?   MEDIA comment
 
 


     
20/4/2021


JET STUDIOS







 




Jelle Van Giel Group streaming concert at Jet Studio




 












 
 

FB live stream possibly no longer available
try this one (from 9'39'' on)



 ..Happy International Jazz Day !

Jelle Van Giel is een kanjer van een drummer ! In 2015 zag ik ‘m voor het eerst in het gezelschap van Ingrid Weetjens’ Ruby project en ik noteerde toen al :’ een jongen die je in 't oog moet houden, doorbrekend talent !’ Dat bleek zeker zo te wezen want z’n eerste album ‘Songs for Everyone' uit dat eigenste jaar bleek dat met succes te bevestigen. Blijkt er intussen nog een tweede CD te zijn geweest ‘The Journey' (die’k blijkbaar gemist heb onderweg) en nu staat de derde er ook alweer aan te komen, ‘The Third Story’ gaat die heten en vanuit de historische Jet Studios te Koekelberg krijgen we vanavond al een eerste kennismaking daaruit. Eigen composities weerom , met de vinger op de tijdsgeest en ‘Pandemica’ zal me meteen komen inpakken ook, smoothly en meeslepend…Het zal zich nestelen bij de nummers die mij het meest aanspreken met een zeer bedrijvige Jelle, apart zetelend in het drummers-opname hok. Sterk nummer, alleen vind ik de reverb op de keys van Bram (Weijters) wat te zwaar wegen hier. ‘Tilicim gaat daar beheerst vertellend, ja zelfs wat lieflijk achteraan met die lapsteel van veelgevraagd en graag gezien gitarist Tim Finoulst. Een fijne baspartij van Janos Bruneel zit er ook bij in dit lyrische nummer waar het vuur met wat blaaspartijen wat wordt opgestookt en ook de gitaar zich meer gaat uitspreken, zelfs aan het wahwahen gaat ! Het nummer krijgt hierdoor toch wat ballen en dynamiek mee. Want ‘Third Story’, het titelnummer van de te verschijnen CD, laat een treintje zacht door het landschap stomen…niks opmerkelijks onderweg en ik geef het een voorzichtig 'just nice’ mee…Changing moods blijkt want ‘Crazy Together’ start daarna solo op de basklarinet van Tom Bourgeois en tekent voor melancholie, een tristesse die toch wat doorbloeit in het verdere verloop van de song en in het bijvallen door de band. Ik noteer hierbij een zeer mooie trompetsolo, eigenlijk bugel, door Thomas Mayade, en da’s een kennismaking voor mij, te onthouden want die komt in het verdere verloop van het concert ook nog te schitteren ! Bram slaat dan ook aan het mijmeren op de Rhodes en weer vind ik het hierbij wat teveel reverb hebben, dat geeft een bepaalde stemming die men beoogt, denk ik, maar toch…’Comes Sun’ start vervolgens met de tenor van Egor Doubay en is als het ontwaken met de zon op je Oostelijk georiënteerde terras…kopje tea, my dear ?...er is geen haast bij vandaag en vergeef me asjeblief tijdens de voorstelling het gaapicoontje da’k er bij zette tijdens het concert want ’t is toch een gaapsong ook en daar mogen de mooie soli niks aan verhelpen, ook de lapsteel van Tim laat de song in wolligheid wegzinken…Tijd dat Tram 6, ‘Christiana’ er dan aankomt en dan laten we die tram maar gauw achter ook om met de kap naar beneden verder te gaan cruisen in de convertible, into the Californean breeze (maar dat kan evengoed tussen de Brabantse akkers wezen)…De opgemerkte trompetsolo schept wat excitement in between…en dan zitten we al een uur verder om met ‘The Internet Is my Mentor’ te eindigen. Dat gaat zowaar funky, staat wat in kontrast met het voorgaande en is daarom niet echt een referentie voor het geheel maar ik kan dit best smaken, het zet me in beweging en de tenor van Egor gaat er best bij ! Succes dus Jelle en guys met ‘Third Story !...

 




28/4/2021










Alleen al voor H A S T en Bestiaal mis je deze live-stream uiteraard niet, maar dé blikvanger is de unieke samenwerking tussen Skordatura, Jozef Dumoulin en Mâäk. De eerste wordt al eens dezelfde bandeloosheid als Battles (experimentele rockgroep NY? ) toegedicht - en terecht - maar het kwartet haalde de mosterd in feite voor een stuk bij Mâäk.
Zet die twee dus bij elkaar en voeg er daarnaast ook nog de keyboards van Jozef Dumoulin aan toe, en je krijgt niet zozeer vuurwerk dan wel de ontploffing van een vuurwerkfabriek.
 



H A S T, Bestiaal, Skordatura ft. Jozef Dumoulin & Mâäk  


 

















 

 
live stream available until 30 APR, 9 P.M.
try HERE


…je weet ongeveer wat je mag verwachten met de aangekondigde artiesten : zwaar rockgetinte avant garde jazz , muzikaal zéér juist maar met experimentele toetsen, dus wees open minded zoals m’n T-shirt met Zappa slogan dat ook zegt : ‘A mind is like a parachute, it doesnt work if it’s not open’… Lies Steppe, de alom aanwezige KLARA presentatrice tijdens de vele streaming concerten die ik al zag zal ons door de voorstelling leiden, een Solidude Records label night als het ware en het is HAST die met ‘Tuffe’, een stevig potje jazzrock dat komt uit de laatste ‘Ubi Sunt’ EP, de spits mag afbijten. (Hier en daar vind je links in deze tekst die naar eerdere recensies van mij doorverwijzen. )
HAST mag er wel wezen, met Rob Banken op de sax , Cyrille Obermüller op de contrabas, een formidabele Roeland Celis op gitaar, bijgestaan door Artan Buleshkaj ,aan de ritmegitaar en een zeer alerte Elias Devoldere op drums, I love this band ! Skordatura, vanavond in achtvorm want bijgestaan door Mâäk en Jozef Dumoulin pompen met ‘Golfslag, toverstaf’ daarop dan wel verder maar daarbij wordt het ook meteen wat experimenteler en wat dwalen in space ook met de keys en geluidjes van Jozef aan de Fender Rhodes en allerlei elektronica. Eind 2022 zou een album verschijnen van deze samenwerking, dus dat wordt nog even wachten daarop. We zullen later in het programma nog meer mogen horen maar vervolgen doet HAST nu met ‘Trismosin’, heavy progrock en als het ware met mokerslagen gesmeed voordat het op wat mijmeren terug valt. Op een loopje volgt dan ‘Cursin’ a Tree’ van het trio Bestiaal maar dan wel met Cyrille van daarnet op de bas. Op de te komen nieuwe CD ‘Het Deert’ waar dan nu ‘ Het Deert, part1’ wordt ingezet zullen trouwens nog andere gast bassisten aangetrokken worden. Dit ‘Part 1’ deint aan en uit nu in een zware gitaarsound die af en toe komt aanzwellen.…en ’t gaat vooruit ook !... ‘I lost Steve at the Dinner Party’ komt daarna log binnenschuifelen met Massot en de zijnen terwijl ook Bestiaal duidelijk aanwezig blijft met Sebastiaan Vekeman aan de pittige drums maar de blazerssectie van Mâäk (Laurent Blondiau (trompet) en leader, Michel Massot (tuba), Jeroen Van Herzeele en Gregoire Tirtiaux (saxen) staat wel degelijk en duidelijk op de voorgrond ! Het is als het binnenschrijden van een overwinnend leger maar veel tijd heb je niet hier om alles te overdenken want dan komt trio Bestiaal alweer alleen aan de beurt met die toch wel  bijzondere gitarist Jakob Haghebaert en de ‘Winterse Voorakker’ mag dan wel vrij complex klinken, toch heeft het stuk ook een duidelijke structuur.Persoonlijk ben ik echter het meest aangetrokken door de lekkere deunen van HAST en hun ‘Photonic, ook uit de laatste EP mag er nu naadloos achter schuiven en die heeft zeker zo’n zware sound als de gitaar van Roeland komt bijkleuren. Skordatura, Mâäk en Jozef Dumoulin mogen het feestje dan finaal afsluiten, een grande finale door vakvolk ! Mij lijkt dit concert alweer uit te draaien op een succes (al zag ik dat er niet echt veel virtuele toeschouwers aanwezig waren, een 52 tal maximum-maar da’s zowat het gemiddelde aantal bij de meeste streaming events, laat ons maar weer gauw live gaan !)

De stream blijft te bekijken tot 30 April, 21 hr.



20/4/2021


werkplaats 'peeping' walter






 


Eve Beuvens Tri(w)o(rds) with Lynn Cassiers and Lennart Heyndels


 










 
 

FB live stream possibly no longer available
try this one



 ...het is met de aangestreken bas van Lennart(Heyndels) dat Eve Beuvens’
Tri(w)o(rds) vanavond in de huiskamer komt binnen vallen. Ze is er zeer welkom na haar vorig streaming concert ook maar het is toch wat uitkijken naar deze formatie want Lynn   Cassiers (vocals, voices, electronics en geluidjes) gaat vooral voor de vrije expressie en wie weet wat dat geeft?...De vrije geluiden aan de start ontwikkelen zich echter gauw tot een song met lieflijk gezang van Lynn die tekst brengt gedurende wat nummers van Amerkaanse schrijvers, dichters die in het verleden wat Pulitzer prijzen wonnen ook. Ik noteerde ‘One Afternoon On A Hill’ van Edna St.Vincent Millay, het nummer aan de start en ook nog ‘Fire and Ice’ en ‘A Minor Bird’ van Robert Frost .Dat Lynn’s stemmetje daarbij soms vanuit een heel andere dimensie komt aanwaaien, wat sprookjesachtig of mystiek, met bubbelgeluidjes, met voice distortion, het maakt niet uit, het gaat vloeiend samen in de composities waarvoor Eve telkens muzikaal tekent. Soms gaat Eve daarbij een heel eind alleen in een verhaal op de toetsen zoal in ‘Gleiss Fünf’ alvorens dat verhaal zich dan verder slingert in voices en Lennart die dat gepast bijstrijkt op de contrabas. ‘A Minor Bird’ is dan vrolijker, draagt meer een jazzsignatuur door het samenspel van de walking bass en de piano en toch zijn daar ook weer die opmerkelijke elektronische voices van Lynn, de belletjes en echoes…Soms nijgt het geheel daarbij naar iets met een liturgische smaak en dan komt de alpenweide uit het duoconcertje van Lynn en Nabou me toch weer even voor de geest en denk ik daarbij aan sprookjes voor verloren zielen, ach, die fantasie van mij toch hé?... Lennart stort zich graag bij in de sfeer en het zijn vooral hij en Eve die de voeten daarbij op de grond houden. Mijn voorkeur volgt pas op het laatst met een compositie van Eve en ‘Jean ‘ krijgt door het hemelse pianospel van Eve iets verheven(d)s, een ferme afsluiter was dat ! Dit was in de ware zin van het woord alweer een ‘buitengewoon’ concert dat me meer boeide dan ik aanvankelijk gedacht had dat het zou doen waaruit blijkt dat dit trio een combinatie vormde die werkte, dat was wel zeer duidelijk en bravo daarvoor. Oprecht geslaagd !......




18/4/2021











dre pallemaerts seva  


 














 

 


..…het was niet de beste stream aan de start , that’s for sure ! eerst kwam er om 18:30 een bericht dat de stream al was gestart, daar waar het concert aangekondigd stond om 19:00 hr. ??, dan weer bleek dat om een niet correcte videolink te gaan, dezelfde als die ook meegegeven werd in de mail die je eerder kreeg indien je het concert wou meemaken. Afin, het werd dus wat neuzen in de youtube streams om 19:00hr. alvorens ik ‘m had gevonden en toen bleek het concert al 10 minuten bezig…Gelukkig maar is de stream nog steeds online zodat ik ‘m in goede orde én volledig kon zien maandagvoormiddag. Want Dré’s Seva project zag ik nog niet eerder al zag ik ‘m wel meermaals de laatste jaren in allerhande projecten van anderen….Met een heel andere bezetting van het Seva project dan voorheen en met allemaal bekende deelnemers gaan we van start met ‘Jazz@tHome’ en dat zulks een verwijzing kan zijn naar het Mechels Festival waar ook Dré een aantal keer bij hem thuis inviteerde, dat kan best! Het swingt meteen en er is daarbij ook al direct ruimte voor improviserende solo’s van Ben (Sluijs : altsax en dwarsfluit), Bo (Van Der Werf : baritonsax) en Bram (De Looze: piano). Zachter en intiemer wordt het daarna op ‘Lord Ganesha’ en da’s er ook eentje vanuit het ‘Winter’ album uit 2018. Da’s de wandeling met onze winterlaarzen aan. Veel meer ‘inner city’ borduurt ‘Karma’ daarop verder en het blijft er rustig bij al steken we onze voeten daarvoor eerst wel in ander schoeisel. De laarzen van daarnet gaan uit om plaats te maken voor de shiny shoes van the clublife. Innemende soli zijn er daar weer bij van o.a. Bo en Bram en ook Lennart (Heyndels: contrabas) palmt mij helemaal in met een sterke snarensolo ! Dit ‘Karma’ kan je ook nog kennen uit het Pan Harmonie album van 2007 en daar schreef ik later ook nog een stukje over….’Vairaga’ is daarna eerder overdenkend, spiritueel en mystiek zelfs en we weten intussen dat zulks Dré wel ligt (zie ook ’ 21 Emanations’ van Octurn uit 2006. Terug naar de ‘real’ world daarna, al is dat dan voor een stuk ook die van Joni Mitchell met haar ‘Roses Blue’ dat heel mooi en volledig in eenzelfde sfeer gebracht wordt dan het origineel. We blijven dan wat sfeer scheppen met ‘Where was I’ dat wat melancholie oproept, een uitloper van deze wel erg lange Corona-winter? En leuk is dan toch dat we nog wat feestelijk daarna gaan afsluiten met ‘Bela Monte’, een vrolijk nummer dat warm aanvoelt en de hoop op vrijheid aanscherpt. Dré, de ‘vader van alle drummers’ is heel de tijd van het concert erg beweeglijk bezig, strelend en zalvend, een tik op de vellen waar dat moet en heeft, zo meen ik, binnenkort weer een album klaar waar het verlangend naar uitkijken is !



14/4/2021




Carlo Natdozza © JASSEPOES






pannonica  


 














 

 


...‘Pannonica’ was normaliter een voorstelling die’k verleden jaar Maart al zou gezien hebben in de hometownse JaZZZolder maar dat kwam er daar om de bekende reden niet meer van want dat was nu nét het moment dat de cultuursector op slot ging zie ! Nu echter lijkt het een zeer geschikt moment om vanuit de bureaustoel mee te kijken naar het verhaal van de ‘bebop’ of’ jazzbarones’ en dat vanuit één van ons meest unieke jazzkroegen in België,
 ‘L Archiduc’, in Brussel, waar , naar ik meen, nog steeds de piano van de toenmalige eigenaar en Jazzmonument Stan Brenders te bespelen staat. Wij komen er binnen wanneer het combo al uitnodigend staat te swingen en de flamboyante Kathleen Annie Pannonica Rothschild , gespeeld door de multigedisciplineerde Prisca Heylbroeck even later ook het etablissement zal binnentreden. Zij zal heel inlevend uittreksels komen te vertellen uit het ongewone leven van een madame die de keurige societyregels van toen aan haar laars lapt en de vrijheid verkiest boven het keurslijf dat haar adellijke familie haar al had voorzien. Ondertussen zal het combo, een trio piano-bas-drums en mij eerder onbekend (Samuel Cooremans (piano), Griet Grypdonck (contrabas) en Damián Alvarez-Castro (drums) het verhaal onderstrepen met aan Pannonica, de nachtvlinder en dus eigenlijk een mot, opgedragen songs. De gepast adellijke August Förster piano zal daarbij misschien wat ‘droog’ klinken maar het trio zelf is zeer te smaken met ‘Round Midnight’ aan de start, een Thelonious Monk nummer dat ik eigenlijk eerder aan Miles toeschreef maar ’t is wel degelijk een Monk nummer, al was er bij het uitbrengen van het nummer toen (1944) ook al een controverse met Cootie Williams…De verhalen van ‘Nica’ gaan vanuit haar jeugd, het handjes schudden met historische figuren als Churchill en Einstein en wat familiegeschiedenis met mooiere herinneringen aan papa dan als aan mama en het verhaal van de Family blues, de zelfmoord van haar vader, over haar kennismaking met haar toekomstige echtgenoot, het contrast tussen haar excentrieke eigenheid en haar punctuele man naar haar uiteindelijke scheiding toe en de verhuis naar New York, waar zij jaren in een suite van het Stanhope Hotel zou verblijven, tussen haar geliefde jazzcats, de bebop incrowd die moest vechten om te blijven bestaan in het toen nog zeer racistische Amerika…. Daar in de suite zou Charlie ‘Bird’ Parker in 1955 voor de TV uiteindelijk bezwijken aan een teveel aan vanalles en daar werd ze toen buitengezet door het management dat toen al méér dan genoeg had van haar excessen . Zij verhuist dan voor even naar het Bolivar hotel waar Monk z’n ‘Ba-lue Bolivar Ba-lues-are’ zou voor schrijven om dan uiteindelijk een huis te kopen in New Jersey dat zou bekend worden als ‘Catville’ omdat ze daar zou gewoond hebben met haar 306 katten, allen genoemd naar haar favoriete jazzvriend/muzikanten. Intussen passeren ‘Nica’s Dream’ (Horace Silver), ‘Nica Steps Out’ (Kenny Burrell) en ook nog ‘Nica’ (Sonny Clark). Pannonica schenkt zich intussen bij het vertellen graag bij vanuit een zakflacon die schuil gaat in het dikke boek dat ze bij zich draagt en je merkt dat het verhaal zich vooral toelegt op de bijzondere relatie die zij met Monk had, een wonderlijke vriendschap die haar voor even zelfs achter de tralies bracht na het onderscheppen van wat Marihuana dat de politie vond bij een verplichte stop van haar blauwe Bentley in een trip naar  Maryland toe met Monk. De drie jaar celstraf die ze daarvoor kreeg ontliep ze nog dank zij het fortuin van haar familie en haar vrijspraak na procedurefouten.
Monk zou uiteindelijk uitdoven en sterven in de armen van Nellie Smith, zijn vrouw, maar wel degelijk dus overlijden in het huis van Nica , bij de twee vrouwen waarvan die ooit zei: ‘Nellie is my black bitch, Pannonica is my white bitch’.Kan het dan ook anders dan dat deze innemende muzikale voorstelling zou eindigen met ‘Monk’s Pannonica’? Mooi gedaan hoor !...



         
 
     
     
     
  Winus  
     
     
 
     
  PAGINA1   PAGINA 2   PAGINA 3  PAGINA 4

 
     

 

 

 ©  JAZZEPOES 2021

 

 

 

up again !

 

 

 

JAZZEPOES home-> startblad