JAZZEPOES home-> startblad

 

 

     
     
 

 

 
 
   
 

Blijven Drijven ! - STAY AFLOAT ! 

 
     
     
 

De langdurige pandemiecrisis noodzaakt noodlijdende artiesten tot streaming performances, kwestie van toch met iets naar buiten te kunnen komen...wanneer dat kan geeft JAZZEPOES die vaak miniconcerten graag een luisterend oor, al dan niet met wat korte commentaar, je wordt hieronder doorgelinkt naar FB  én de webpagina van de artiesten alsook naar de streaming video's (wanneer er geen restricties zijn) ...Geef jij als jazz/blues (of aanverwanten) artiest ook een streaming concert ? Laat het mij weten en heb ik er tijd voor , dan luister ik  graag mee !   


 
 

P.S.  Streaming events liefst via een youtube of vimeo kanaal, FB streams blijven niet altijd beschikbaar om nadien nogmaals te bekijken...

 

 
 
THE STREAMING SESSIONS 

 
     
     
     
 
...en zie ook de commentaren rond de concerten van het 1e BEL JAZZ FEST in mei 2020 of   van  het Brussels Jazz Festival Flagey 2021, the streaming edition

 
     
  PAGINA1   PAGINA 2   PAGINA 3  PAGINA 4

 
     
 
DATE WHO?   MEDIA comment
12/4/2021
KRANKk © JASSEPOES


SAFE 'N SOUNDDAYS 2021
werkplaats 'peeping' walter









 


Sylvie Courvoisier Trio 




 









 

...only livestream...

enkel voor betalende abonnees...



 

...vanavond ben ik wat op mijn hoede want een zuiver geïmproviseerd concert zoals houtblazer Ned Rothenberg aankondigde tijdens het weer inleidende gesprek dat Lies Steppe met het trio had, daar ben ik niet zo’n grote liefhebber van. Vanavond in een ander trio dan met Kenny Wollesen en Drew Gress waar zij in 2018 het album’ D’Agala’  en ‘Free Hoops’, verleden jaar nog, mee opnam zitten er toch weer heel geschikte partners zal blijken uit de voorstelling . Ned zal vanavond zowel klarinet, sax, als de niet doordeweekse Japanse shakuhachi bespelen (een Bamboe Zen fluit met een erg mooie klank) en ik vind deze man absoluut een meerwaarde en meesturend in het verloop van de performance want ik weet niet of je hier zo direct het woord ‘concert’ bij mag gebruiken…Het lijkt me eerder het samenweven van een klanktapijt  waar melodie noch compositie enige rol in spelen, al kan het, als alles wat meezit, wel wat van een compositie gaan weghebben soms ook…. Het is instant composing en alles draait om de beleving van het ogenblik. Gelijk stemmigheid lijkt daarbij wél belangrijk om eenzelfde teneur en tempo aan te houden wat de twee heren en de Zwitserse dame samen bijzonder goed lukt ook. Want ook Julian Sartorius, de drummer/percussionist die 17 jaar terug nog een workshop volgde bij de pianiste komt hier zeer goed uit de hoek met altijd weer rake bewegingen. Ik vind hem great in wat-ie doet ! Sylvie Courvoisier zelf, waar de bittere ernst vanaf straalt, bespeelt de piano niet enkel met soms vlinderlichte vingers maar doet dat evengoed met de knokkels, de vuist, zelfs met de elleboog en bedient zich van slaghamertjes om de snaren van het arme instrument aan te slaan ! Als ik dan terug denk aan de pianoconcerten die’k  hier eerder al streaming  in deze ‘Blijven Drijven’ reeks zag,  dan denk dat het voor iemand als bijvoorbeeld Fred Hersch pure horror moet wezen vandaag !

 Het trio startte de samenwerking in Oktober verleden jaar en is voor het eerst terug samen sinds een half jaar. Tegen Juni zou er dan het album ‘Lockdown’ komen te verschijnen op het Portugese avant garde/experimentele Jazz label Clean Feed Records dat heel wat aanzien heeft in deze scène. Zoals eerder meegegeven ben ik niet meteen een fan, kan het echter wel hebben vooral als het live gebracht wordt zoals nu (minder genietbaar vind ik het zelf op een album omdat ook het oog hierbij wat wil) maar dit is in eerste instantie écht wat voor de liefhebber van de meest vrije ‘Free’ ,en zonder basinstrument erbij zou deze voorstelling volgens Ned zelfs een wat airy feeling hebben ook maar gelukkig zat ik nu wel thuis en niet in de tocht (…én gans de voorstelling uitgezeten !) …




9/4/2021




  















Bram Weijters & Carlo Nardozza : Pendulum



Pendulum is Bram Weijters’ vijfde album en bestaat uit een 25-delige suite rond het thema tijd, op de grens van klassiek en jazz. Live brengt hij dit in duo met trompettist Carlo Nardozza. Lyrisch, sfeervol, bedachtzaam, gaaf en met fraaie melodieën die verhalen vertellen, met de focus op subtiel samenspel, een warme klank en sfeervolle improvisatie.








 



...only livestream...

enkel voor betalende abonnees...


…Ja, ik zag ze intussen al meermaals streaming op het web want het zijn bezige bijen, Bram Weijters en Carlo Nardozza al zouden ze het natuurlijk ook liever anders gezien hebben, live hier welteverstaan én voor een levend publiek…Helaas kan dat vooralsnog niet en dus zit ik vanavond , zondag 11 April maar weer te kijken ‘vanuit de huiskamer’ en je kan dat letterlijk nemen want mijn bureau/zitwerkhoek bevindt zich niet ver van de eettafel…De Pendulum 25 stuks-suite waarover het vanavond gaat heb ik eerder al gerecenseerd op het JAZZEPOES web en in grote lijnen kan je de kanttekeningen daarbij nu ook weer ‘voor waar’ nemen al beperkt het concert (eerder opgenomen op 29 Maart) zich in deze première-voorstelling tot 12 stukken wegens de bijkomende improvisaties en de tijd loopt weet je, ook voor ‘Pendulum’ dat zich richt naar het slingeren van de klok. Dus werd het geheel, zo legt Bram tussendoor uit, opgedeeld in 4 kwartieren, elk bestaande uit 3 bewegingen. Het eerste kwartier daarvan verloopt wat in een klassiekere stijl en de bewegingen vloeien, net als de tijd, naadloos in mekaar over. Het is gauw duidelijk dat Bram en Carlo zich in mekaar gevonden hebben want Carlo moest zich dit project wel gans inwerken, het originele ‘Pendulum’ was immers een werkstuk van Bram en de Amerikaanse trompettist Chad McCullough uit 2017. Geen Fender Rhodes echter deze keer, noch de Wurlitzer keys, puur akoestisch gaat het deze keer, piano en trompet en ik ben d’er gans voor gewonnen en vind dit zelfs beter dan het origineel ! In het tweede kwartier is er meer plaats voor een algemene groove, het plechtstatige valt er wat van af en hoe mooi klinkt het samenspel toch waar beide muzikanten soms symmetrisch weer samenvallen ! ‘At Ease’ is licht en vrolijk want het derde kwartier daarna start weer heel bedachtzaam en voorzichtig om zich heen kijkend tot het weer even wat lichter wordt met ‘The Same Waltz, part 2’ dat zich lichtvoetig en zelfs flirterig ontwikkelt waarna de wijzer weer kort bij de 12 aankomt na de dit keer 12-uurse beweging en dan belanden we in het vierde kwartier dat Bram weer aankondigt en hij Carlo, De Werf en het publiek bedankt en verwijst naar de links mét , voor de liefhebber, eveneens de bladmuziek. Nadenkend gaan we dan met ‘Pondering’ naar de eindmeet toe, ‘A Different Night’ laat de klok het verdere duister in tikken, al zal het daarom nog geen rustige nacht worden, naargelang de uithalen van Carlo. ‘Closing’ mag daarna gepast afsluiten al is het ook hier niet rustig de kaarsjes uitblazen…Weer een oprecht mooi concert was dit vanavond van 2 zeer getalenteerde, virtuoze muzikanten maar dat had je intussen al wel begrepen, is het niet? …



9/4/2021
KRANKk © JASSEPOES


SAFE 'N SOUNDDAYS 2021
werkplaats 'peeping' walter









 


Brussels Vocal Project 

'Modern Tales' 


 









 

...only livestream...

enkel voor betalende abonnees...



 ...…het is van ergens halverwege de jaren tien van deze eeuw (2015) geleden da’k ze nog es zag , dit fijne a capella stemmenkoortje, het ‘Brussels Vocal Project’ , in de tijd van hun eerste album ‘The Art of Love’ was dat en dat pakte mij toen al helemaal in, ik noemde het toen ‘zeer stemmig’ en ‘haast sacraal’. Heel kwalitatief en kunstzinnig is het nu ook in weer een andere bezetting dan het toenmalige sextet en een uitbreiding van het basistrio dat bestaat uit: Elsa Grégoire(alt), Anu Junnonen (mezzosoprano) en François Vaiana (bariton). Ook nu is er weer Sarah Klenes (mezzosoprano ?) bij die al es inviel voor een hoogzwangere Frédérike Borsarello-Trésallet destijds en die je verder kan kennen uit het opgemerkte ‘How Town’ project van Lennart Heyndels. De mannelijke kant van het gezelschap bestaat naast Francois Vaiana uit de Duitse drummer/vocalist Gabriel Hahn (vanavond enkel vocals) én opmerkelijk voor dit project ook de Zwitserse drummer/improvisator Moritz Baumgärtner die wél aan het slagwerk zit . En daarmee is meteen ook de link met drummer/componist John Hollenbeck gemaakt die deze ‘Modern Tales van een muzikaal kleedje voorzag want Moritz studeerde ooit bij Hollenbeck en John vond dat die de meest geschikte partij zou zijn voor het Tales project. Dat zal bij de uitvoering ook zo blijken want het is bijzonder creatief spitsvondig en mooi hoe die het geheel voorziet van de gepaste percussie ! We wandelen vanavond door een muzieklandschap van sprookjes en gezongen vertellingen waarbij de zangers in één lijn staan met op de voorgrond een aantal beeldschermen waar dan weer flarden tekst of uitdrukkingen op dwarrelen of bubbels in het water verschijnen zoals bij het eerste sprookje ‘Little Mermaid, ‘De Kleine Zeemeermin’ of ook ‘Fish on Land’… Brussels Vocal Project (‘BVP’ verder om het niet telkens te moeten herhalen) vertaalt de sprookjes immers naar de hedendaagse tijd, plaatst ze in die tijdsgeest en maakt aldus een moderne interpretatie ervan. Het zijn de teksten van Elsa Gregoire die het ‘m doen. Kunstzinnig luistervoer zoals het verhaal van ‘Hans en Grietje’, in de BVP versie een verhaal over honger en armoede en waarom een moeder haar kinderen zou achterlaten. Cymbalengeritsel en subtiele vingertikken van Moritz daarbij…Er passeren tijdens de set wat bekende en mij minder bekende sprookjes…Peter Pan, Roodkapje, De nachtegaal van de keizer - The Emperor’s Nightingale, Three Little Piggies, waarbij de boze wolf dat gauw reduceert naar no piggies no more… …Red,...’Roodkapje’, dat opgejaagd en hijgerig gebracht wordt en na 7 ‘Modern Tales’, een flink uur na de start, wordt er afgesloten met ‘Fire and the opportunity to express itself’ géén sprookje maar vocalises, het oplaaien van het vuur in geluidjes en met de vlammen meedansende stemmen. Een hele voorstelling dus waar vanavond zo’n 129 luisteraars hebben van kunnen genieten. Bravo ! 




3/4/2021




  











MAZZLE



Na het enthousiaste onthaal van MAZZLE’s eerste album, ‘Genetic Modified Art (GMA)’, bezoekt dit trio - met Koen Nys op tenorsaxofoon, Bram Weijters op Wurlitzer en Moog Synthesizer en Lionel Beuvens op drums - opnieuw het gekende Jazz repertoire en plaatst dit in een hedendaags kader.
In MAZZLE’s geheel eigen herkenbare stijl worden de eigen nummers geïntroduceerd. Dit geheel wordt gekruid met geherinterpreteerde hedendaagse nummers uit de recente populaire muziek. De moderne, rauwere, hedendaagse elektronische klanken van het keyboard in combinatie met de akoestische geluiden van de saxofoon en drums worden aldus gecombineerd tot een perfecte harmonie of … tot een synergistische broeierige interactie.
Deze jazz in de pure traditie vertaald naar 2021 zal gesmaakt kunnen worden op het nieuwe album dat MAZZLE heeft klaargestoomd. Vanavond alvast een voorproefje, rechtstreeks vanuit Studio Turtle Power.
Sit back, relax, and enjoy the MAZZLE universe..

 



FB live stream possibly no longer available
try this one  (from 4'18'' on)

…Vanuit een cosy studio Turtle Power te Heist o/d Berg krijgen we vanavond een voorstelling van het nieuwe album ‘in de maak’ en nog geen titel bekend van het trio Mazzle waarvan de leden ons wel allemaal heel erg bekend zijn. Mazzle is trouwens eigenlijk een Koen Nys project en schrijft er ook de meeste nummers voor (vorig album toch,nu lijkt dat anders). Zo start deze set al meteen erg up tempo en ‘in the mood’ met het ‘The Night The Sheep Didn’t Sleep’ van zijn hand en je bent al meteen gewonnen door deze stevige song.Ook deze keer zal eigen werk afgewisseld worden door bewerkingen van anderen zoals opvolger ‘Dream Brother’ van Jeff Buckley waarop de bijzondere mooie sound van de Wurlitzer keys erg tot z’n recht komt. Lionel Beuvens, de zachtaardige drummer, is de geschikte partner in de ritmesectie die verder bestaat uit de Moog synth bass keys en daar hou ik dus hélemaal niet zo van. Gelukkig maar is dat op vele stukken niet zo duidelijk want mij alleszins stoort het anders... Zo ook op ‘Hikari Park’ uit de vorige CD die ‘k bij deze gelegenheid nog eens voordien beluisterde. Op de mooie ‘So True’ ballade van Lionel bromt die bass wat op de achtergrond maar het weten alleen al van dat onaardige apparaat, maakt mij dus niet zo gelukkig, sorry hoor…
Gelukkig kan ik dit concert nog herbekijken ook want tijdens cover ‘Like Spinning Plates’ van Radiohead (hey !..op vorig album stond er ook al een cover op van Thom Yorke’s ‘Eraser’, die valt duidelijk in de smaak!) flikker ik er uit wegens wat network glitches dacht ik maar ik diende wel effe te rebooten, ’t lag blijkbaar aan mij, machine weer te vol geladen? (en dát met 32 Gb Ram geheugen en 1 Gb snelle netwerkconnectie?…Daarmee miste ik het lekkere ‘At Ease’ van Bram da’k bij de herkansing héél genietelijk vind, evenals de drumsolo van Lionel waarbij ik op zaterdagavond weer in het concert stapte. Uitstappen doet daarna Mazzle op z’n beurt met iets dat wat klassieks aanvoelt. Geen wonder want ‘Fileuse & Siciliënne’ is ooit geschreven door Gabriël Fauré en dat blijkt een Franse componist te zijn geweest begin vorige eeuw en het Requiem zouden we van hem kunnen kennen. Alleszins is het een heel mooie bewerking door Mazzle, gestreelzalfd door Lionel op drums en cymbalen, op smaak gebracht door de mooie vaste saxtoon van Koen en de haast magische keys van Bram. Over die onaardige basbrom van de Moog doe ik maar het zwijgen…



27/3/2021








  



Eve Beuvens Solo 

















 
 

...only livestream...

enkel voor betalende abonnees...




 



…Ja, je hebt ook groten onder de vele vrouwelijke pianisten die ons landje rijk is. Dat Nathalie Loriers de trigger was voor Eve om pianiste te worden nadat die bij haar in de leer ging, dat en nog veel meer komen we te weten tijdens het interview dat Marc Van den Hoof met haar had naar aanleiding van dit Leuven Jazz concert van Eve en dat we in een tweede stream te zien krijgen op de pagina waar je naartoe gelinkt wordt na het betalen van de luttele 7 € reserveringskost. Later in April zien we Eve nog terug met haar nieuwe trio (met Lynn Cassiers en Lennart Heyndels) en dat gaat heel wat anders worden dan dit soloconcert van vanavond. Omdat ook dit concert weer pre-recorded is (opgenomen in deze Steinerschool op 20 Februari) én omdat het concert ‘Seva’ van Dré Pallemaerts van zondagavond voor onbekende reden geschrapt werd, verkies ik de zondagavond voor het beluisteren ervan. Na wat eerdere formaties rolde Eve als bij toeval in het solo pianospel dat zo gewaardeerd werd dat ze solo aantrad op Gaume Jazz in 2019. Daarbij sprokkelde ze wat werk van haar grote voorbeelden (Thelonious Monk, Herbie Hancock e.v.a….. maar ook schreef ze eigen composities. Ze gebruikte nu trouwens de vrijgekomen tijd tijdens deze pandemie om voldoende materiaal bijeen te schrijven om een gans nieuw solo-album te vullen, een album dat zou gaan verschijnen in September op Igloo, als ik het goed begrepen heb. Ook vanavond start ze wat hoekig en dartel, wat Monk-like had ik eerst geschreven maar ’t is dan wel iets van Monk natuurlijk : ‘Monk’s Mood’ :-) Ze speelt gedreven en met veel gezichtsexpressie en sleept je mee in het ritme van ‘I’m getting sentimental over you’ en dan is het tijd voor een eerste eigen compositie alwaar ze probeert architectuur in muziek te vertalen met ‘Auditorium de Tenerife’ en dat begint nogal duister, noem dat het metselen van de basisconstructie waarna gaandeweg de compostie alles wat meer gaat draperen in franjes. ’t Is natuurlijk een bijzonder gebouw ook, in de stijl van het Sydney Opera House en mij wordt het daarbij toch een ietsje te druk. Ook in ‘Crepuscule with Nellie’,weer een Monk, zit er dat gedreven, rusteloze en mij spreekt John Taylor’s Little Tune For Karine’ daarom eerder en meer aan. Dat is rustiger, ‘vriendelijker’ ook en misschien is dit wel het mooiste nummer uit de set? Want rustelozer wordt het nadien toch weer met het overbekende ‘Caravan’ van Duke Ellington dat van Eve een heel geïnspireerde, creatieve uitvoering meekrijgt en da’s dan weer biezonder…Toch is ook ‘I Love You Porgy’ van Gershwin heel mooi om naar te luisteren want je gaat er bij zitten napeinzen en krijgt reflecties van het leven. ‘Little Scorpion’, intussen een 15 jaar oude en eigen compositie mag dan afsluiten en dat gaat direct de concurrentie aan met ‘Little Karine’ van daarstraks als beste nummer van de set want dat heeft zo’n lekkere drive, is sterk van opbouw en houdt je aandachtig terwijl je intussen meedeinst op je stoel…Sterk nummer…mooi concert !!






20/3/2021








  



 BLIND DATE #1 Nabou Claerhout & Lynn Cassiers

















 
 

...only livestream...

enkel voor betalende abonnees...




 



…Het ‘Blind date’ duoproject dat Lynn Cassiers hier samen met Nabou Claerhout opzet, dat zijn we intussen wel gewend van Lynn als stemkunstenaar , omringd door allerlei percussie, keys, cowbells en belletjes, fluitende vogeltjes, samples en elektronica en Lynn’s stemmetje daartussen, ijl in die luchtige sferen. ..Nabou van haar kant waagt zich tijdens de sets met haar band ook al es graag aan een solo experiment dus dat duo zie ik samen wel zitten voor het creëren van sferen die nu es niet op open pleinen tot hun recht komen zoals het puur elektronische nummer dat Antoine Pierre tijdens zijn ‘Vaague’ project bracht in deze Opening Night concerten maar plaats ik eerder in de open, wijde en vrije natuur zoals bvb. een alpenwei. Elektronica spielerei met geluidjes, samples en direct loops zoals Nabou demonstreert met haar trombone scheppen een sound die je vandaag de dag wel meer treft in het brede Belgische jazzlandschap en die wat eenzelfde Noordse fjorden toon voert. Het gebeuren is daarbij meer een happening dan een concert en ik denk dat je daarmee druïdenverhalen kan onderlijnen op Stonehenge gatherings en dergelijke. Moderne (teken)film projecten lijken mij hier ook mee gebaat. Soms ontwikkelt er zich daarbij toch één of andere beat waar je met wat fantasie en bijkomende drums wat lekkers zou kunnen uit distilleren. Nu blijft het mij, naar mijn persoonlijke smaak, allemaal wat te zweverig en teveel met de voeten van de grond maar hey, intussen is het uitzicht hierboven op de alpenwei wel héél bijzonder !






20/3/2021








  



Fred Hersch Solo 

















 
 

...only livestream...

enkel voor betalende abonnees...




 



…Het makkelijke aan deze opening night concerten is dat je ze niet meteen allen na mekaar hoeft te bekijken. De stream is dus niet live maar prerecorded en geëditeerd. Dat maakt het een mooie productie maar benadert helaas nog minder de live ervaring…geen gegevens wat betreft het aantal online bezoekers, geen reacties of live chat en da’s voor een deel wel spijtig. De stream gaat keurig vanaf het aangekondigde uur online en dan kan je meteen kiezen welke concerten je wil bekijken want die staan keurig in chapters verdeeld over de timeline. Da’s natuurlijk langs de andere kant ook wel handig want zo verkoos ik op zaterdag om de concerten van Cinema Paradiso en Antoine Pierre te bekijken en op zondag die van Fred Hersch en Lynn- Nabou.
Fred Hersch, daar moet je wat ruimte voor maken en in stilte naar luisteren want die man kan zo subtiel zijn, bedachtzaam en ingetogen de toetsen van de piano beroeren dat het soms fragiel lijkt. Soms gebeurt dat met gevoel voor drama, dan gaat het voorzichtig weer wat enthousiaster, speels en goedgemutst zelfs. Fred is er in Leuven niet bij, verkoos, gezien de omstandigheden, om in de States te blijven (meer bepaald Brooklyn, NY) maar ziet toch uit naar komende live concerten in Europa. ‘This is Always’, daar startte die mee, iets van Billy Strayhorn volgde waarna Fred ook wat nummers uit de CD Songs from Home’ ging spelen, een CD die hij recentelijk tijdens de pandemie in z’n homeplace (Philadelphia dacht ik dat het was..) opnam…Niet enkel eigen nummers zijn dat maar ook bvb. ‘After You Gone’ van Jimmy Web of ook nog ‘All I want’ van Joni Mitchell (uit haar topalbum ‘Blue’). Het lijkt ons zo eenvoudig soms zoals ie daar lichtvoetig..euh.. ‘lichthandig’ over de toetsen gaat, zo gevoelig en correct…een waar groots pianist die ik vanavond wat beter leer kennen want ik zag ‘m weliswaar meermaals op festivals maar door het fotograferen en zo kwam ik er niet eerder toe om dat allemaal es écht te beluisteren, nu wél dus en ik heb er geen seconde spijt van…Natuurlijk zitten er ook wat Monk gerelateerde stukken in het programma want da’s één van z’n all time favourites en het eigen ‘Dream of Monk’ kwam er daarbij heel frivool uit. Ook de finale afsluiter was een Thelonious Monk stuk dat zeer gracieus uitstierf onder z’n vingers…Meesterlijk gedaan Fred !






20/3/2021








  



Antoine Pierre : Vaague 















 
 

...only livestream...

enkel voor betalende abonnees...




 



We zagen Antoine in Februari nog, in deze eigenste woonkamer..en op dezelfde monitor welteverstaan , bij de voorstelling van dit ‘Vaague’ en ik was daar niet zo enthousiast over ook (lees dat hier).Voices, samples, gezang, saxuithalen, pianoaanslagen, elektronisch gebrom en bass en natuurlijk ..drums ! Niet alles daarvan leek mij toen al even geslaagd in deze one man show en soms lijkt het mij gewoon op techno DJ stuff dus ‘t jonge volkje zal dit wel lusten.:-) Ik, van mijn kant, neem er dit vanavond maar bij want ’t zit toch in de pre-recorded box maar ik loop er niet warm van en deze keer nog minder dan in Februari. Nieuw deze keer is een alleen maar elektronisch stuk waarbij we Antoine enkel maar aan wat knopjes zien draaien en op een keyboardje tokkelen zoals dat ook bekend is van Lynn Cassiers die hier later op deze opening night nog aan de beurt komt. Elektronisch minimalisme en ‘muziek’ voor open vlaktes en pleinen, waar het voor mij ook mag blijven…’Camaraade’, het stuk dat mij vorige keer wel aansprak en waar ik wél een eventuele dance hit in zag, kreeg nu een veel te lange aanloop en ik stel de ambitie voor dat nummer verder maar uit…Het is ook niet altijd hetzelfde hé, het zijn de samples en de improvisatie van het moment en wat ondermeer de computer daar dan van maakt…versta mij niet verkeerd hé…Antoine is een geweldige drummer maar nogmaals : dit ‘Vaague’ is geen spek voor mijn bek !






20/3/2021








  



Cinema Paradiso ft Jozef Dumoulin 















 
 

...only livestream...

enkel voor betalende abonnees...




 

...zie hier ook mijn commentaar op het Cinema Paradiso concert op het Bel Jazz Fest van vorig jaar (op 30 Mei 2020) en dus werd het wat onderuit zakken om te genieten van de rust die Kurt Van Herck telkens weer uitstraalt...De Itlaliaanse film met dezelfde naam uit 1988 zag ik wellicht ooit maar de herinnering daaraan is vervaagd..Het concert van verleden jaar daarentegen herinner ik me nog ende sereniteit dat ervan uit ging. De piano van Jozef zal daar nu niet veel aan veranderen want niettegenstaande de moderne accenten dat ie vantijds legt kan die ons evengoed beroeren op een meer 'klassiekere' wijze. Eric Thielemans is intussen de maestro op drum-en cymbalenpercussie en ook Willem Heylen, ook al een bezige jongen in deze streaming tijd, vindt met aangepaste elektronica en gitaarlicks zijn weg hier tussen.Het kan daarbij ook al es een schaarse keer uitbreken met kwade saxofoonstoten, aanzwellend toetsenwerk, roffelende drums en opstormende gitaarloops. Wat sfeer beteft plaats ik deze muziek in een lege arena...een verlaten circusdecor?...Het is in zo'n mooi verhalend stuk dat Willem pizzicato aan de snaren zit en wat verder in de set lijkt het er op dat we 'free' kunnen gaan swingen ook...op een zeer vrije versie van het shaken welteverstaan, maar mooi toch !..En dan die drumsolo van een zéér geïnspireerde Eric Thielemans, sterk ! Het is ook Eric die ons aan het einde door de finale leidt. In een wat weemoedige bui verlaten we dan deze scène voor gans wat anders sebiet...





14/3/2021



 






  



steven troch band 








 
 


FB live stream possibly no longer available
try this one


 

...normaal zou dit het tweede event van de dag zijn dat ik zou aandoen maar het namiddag duoconcertje van Dikeman-Jacquemyn in Werkplaats Walter bleek verkeerd te zijn aangekondigd dus zitten we om 20:30 hr. méér dan klaar voor een man die ik eerder al hoog aanschreef n.a.v. de CD ‘Nice ’n Greasy’ uit 2016 : Steven Troch en zijn half vernieuwde band want ik merk dat intussen wat getrouwen het veld geruimd hebben voor ‘nieuwkomers’ Zo is sympa en puike gitarist ‘Little’ Steve Van Der Nat d’er niet meer bij maar staat Matt T Mahony (Missy Sippy) nu aan de stevige snarenwinkel en is ‘King Berik’ vervangen aan drums door Bernd Coene (voorheen bekend van bij de Blues Vision). Ouwegetrouwe Liesbeth Sprangers plukt nog steeds aan de bassnaren en da’s fijn, we horen en zien ze graag bezig. ‘The man’ himself, Steven Troch, gaat het voor de wind want die mag intussen ook de trofee van de Blues Challenge 2019 met z’n band op z’n palmares bij zetten en dat was al aardig gevuld ook met nationale én internationale performances in clubs en op festivals waar die zeer gewaardeerd wordt ! Zelf zag ik de band al een drietal keer live en telkens werd dat shaken op de dance floor dus ik weet waar die voor staat. Vandaag gaat die putten uit ouder én nieuw werk want , als alles goed zit, komt er in het najaar een nieuwe CD uit na de onlangs nog bijeen gesprokkelde ‘Leftovers’ van tijdens deze Coronatijd. Shufflegewijs aan de start met ‘So Much To Do, So Little Time’ krijgt het wat later vanuit een verlaten Missy Sippy Blues ’n Roots club een funky drive mee met ‘You’re Slow’ en, als het kon, stond ik meteen weer op de dansvloer ! De set komt wat later nog meer op dreef met’ Mrs Jones’ (dacht ik dat het nummer heette) en dat heeft niks, maar dan ook niks met Billy Paul te maken ! Het mag er ook wat luchtiger aan toe gaan,mét falsetstemmetje en zelfs een beetje ‘on the sunny side’ s zoals we dat nog kennen vanuit zijn vroegere Fried Bourbon tijd, een beetje Carribbean style, reggea getint zelfs en de mondharmonica van Steven daar altijd bij..da’s gewoon weer…formidabel ! Ook wat plezierig rondhossen mag en je merkt het wel : vervelen doe je je niet met de Steven Troch Band op het podium ! Verrassend dan toch dat er naar mijn smaak véél te gauw een einde komt aan het feestje, om 21:10 hr.al en dat kwam totaal onverwacht…How time flies when you are having fun !...





 
     
     
     
  Winus  
     
     
 
     
  PAGINA1   PAGINA 2   PAGINA 3  PAGINA 4

 
     

 

 

 ©  JAZZEPOES 2021

 

 

 

up again !

 

 

 

JAZZEPOES home-> startblad