'Nahang' betekent walvis en verwijst zowel naar een geluid dat steeds terugkeert op de plaat als naar de diepere betekenis die dit dier heeft voor onze planeet. De groep is gebaseerd op het trio van Lobo’s vorige album, “Simorgh”, met Norberto Lobo en Soet Kempeneer, aangevuld met de stem van Lynn Cassiers. Deze groep verkent een elektrisch geluid, met een laag volume maar een hoge intensiteit, via eigen composities. De muziek zoekt de balans tussen beweging en stilstand met lange, repetitieve grooves en soundscapes die dienen als canvas voor andere interventies (woorden, melodieën, improvisaties). De teksten zijn met name geïnspireerd door bel hooks' “all about love” en door echte gebeurtenissen die het collectieve onvermogen van mensen om lief te hebben (zichzelf, andere mensen en andere levende wezens) laten zien.

Van jazz tot gnawa-muziek, van elektro-akoestische trance tot totale improvisatie, in solo of in een bigband, meewerkend aan dans- en theaterproducties en het maken van soundtracks voor films: João Lobo heeft een veelzijdige carrière als muzikant, voornamelijk als drummer. Hij heeft twee platen onder zijn eigen naam uitgebracht: “Nowruz” in 2017 en “Simorgh” in 2020.

Hij is medeoprichter van Oba Loba, Going, Tetterapadequ, Norman, Mulabanda, en een trots lid van het Giovanni Guidi Trio, het Manuel Hermia Trio, Punk Kong, An Pierlè&La Lumière en het Daniel Stokart Quartet

Hij heeft meer dan 60 albums opgenomen, sommige in eigen beheer en andere voor labels zoals ECM, Clean Feed, CamJazz, De Werf, El Negocito, three:four records, Challenge en NEOS.

Hij heeft in vele landen over de hele wereld opgetreden en/of opnames gemaakt met tal van muzikanten, waaronder Enrico Rava, Marshall Allen, Roswell Rudd, Carlos Bica, Nate Wooley, Maalem Hassan Zogari, Tatsuhisa Yamamoto, Thomas Morgan en Chris Corsano, en werkt intensief samen met Norberto Lobo, Giovanni Di Domenico, Lynn Cassiers, Manolo Cabras en Giovanni Guidi.

Lynn Cassiers is een in Brussel gevestigde zangeres en soundscaper in de nieuwe jazz- en improvisatiescene. Ze heeft samengewerkt met toonaangevende hedendaagse jazzensembles zoals Octurn, Lidlboj, The Brussels Jazz Orchestra, Mäâk en Naga, onder andere. Ze maakt ook deel uit van bands als Lilly Joel/Lilly Joel Plays The Organ (Jozef Dumoulin), Holsen & Cassiers (Hilde Holsen), Tape Cuts Tape (Rudy Trouvé, Eric Thielemans), Flying Nimbus (Manolo Cabras), Sylvaine Hélary’s ‘L’Orchestre Incandescent’, het Airelle Besson Quartet, Oba Loba, Alexandra Grimal’s Naga & La Vapeur au-dessus du Riz, en het Oriol Roca Trio met Lynn Cassiers.

Naast optredens als soliste en als sideman leidt Lynn haar eigen projecten: ‘Imaginary Band’ (Clean Feed, 2018) en ‘YUN’ (Clean Feed, 2020). Dit zijn twee middelgrote elektro-akoestische ensembles die, ondanks een gedeeltelijk overlappende bezetting, elk hun eigen kenmerkende geluid en repertoire hebben (met Erik Vermeulen, Marek Patrman, Manolo Cabras, Bo Van Der Werf, Jozef Dumoulin, Sylvain Debaisieux, Ananta Roosens en Niels Van Heertum).

Lynns werk omvat een breed scala aan stijlen, waaronder free jazz, pop, rock, noise, filmmuziek, folk en ambient. In de loop der jaren heeft ze een unieke stijl ontwikkeld, waarbij ze elektronica gebruikt om haar stem te manipuleren en abstracte klanktexturen te creëren in verschillende muzikale contexten. Haar werk is besproken in de internationale pers.

Soet Kempeneer is een Belgische bassist, contrabassist en synthesizerspeler die actief is in de jazz, elektronische en experimentele muziek. Hij is actief in projecten als SLAGADER, Jokke, Innocnt en Woolvs Large Ensemble, waarbij hij schakelt tussen elektrische bas, contrabas en synthesizers. Zijn muzikale wereld put uit jazz, pop, geïmproviseerde muziek, elektronische texturen en experimentele pop.

Het project vertrekt vanuit de Marokkaanse Gnawa-traditie en resoneert met zijn eigen klankwereld. De baanbrekende Noorse producer Jan Bang (Arve Henriksen, Tigran Hamasyan) mixte het album.

Black Koyo is een in Brussel gevestigd ensemble en een van de meest boeiende stemmen van de Gnawa-traditie buiten Marokko. Onder leiding van maalem Hicham Bilali brengt de groep guibri, qraqeb en call-and-response-gezangen tot leven met een tranceachtige intensiteit en rituele precisie. Hun muziek is zowel geworteld als eigentijds en verweeft aardse ritmes en vocale bezweringen tot extatische, meeslepende soundscapes, waardoor een ruimte ontstaat waar voorouderlijke resonantie en hedendaagse verbeelding samenkomen.

Na het debuutalbum ‘En Route’ in 2014 en opvolger ‘ Symphony for 2 Little Boys’ uit 2017 volgt nu eindelijk weer wat nieuws van dit bijzondere duo, bijgestaan op drums door Dré Pallemaerts, ons helemaal al lang geen onbekende meer ! Het album met releasedatum 14 Feb 2026 gaat verder op de eerder ingeslagen weg, vertellend en meeslepend. Voor diegenen die het duo nog niet kenden, absoluut te ontdekken! Lees ook mijn recensie van het album uit 2017, met special guest Dave Douglas op trompet ! hier op JAZZEPOES ! Uitmuntend eigen werk met zulks een eigenheid en muzikaal vakmanschap dat het je niet onbewogen kan laten. Zwaar aanbevolen luisterplezier dus !

ERVANN’, de tweede single van het te verschijnen debuutalbum van VLIEGWERK, is vernoemd naar het legendarische Erwin Vann Quartet – een bezetting die voor de leden van VLIEGWERK belangrijk is qua inspiratiebron en mentorschap. De track vangt de traagheid en stilte van de winter. De intro doet denken aan knetterend haardvuur en voelt als een instrumentale meditatie. Langzaam schuiven bas en pedal steel naar voren, waarna gastmuzikant Toine Thys op basklarinet de sfeer verder verdiept. Wat volgt is een broze dans tussen hoop en tristesse – als de laatste zonnestralen die een heldere winterdag afronden.

VLIEGWERK is een gloednieuwe band rond Steven Cassiers (Dans Dans, Bram Weijters' Crazy Men, Dez Mona,...) op drums, Wout Gooris (Sam Joris, Eva De Roovere, Fien Desmet,...) op synths, Indisch harmonium en keelzang en Tim Finoulst (Bert Joris, Tutu Puoane,...) op pedal steel.

VLIEGWERK werkt toe naar de release van een eerste album (release op 25 februari 2026) dat volledig live werd opgenomen. Puur, direct en met de onmiskenbare energie van het moment. De composities schetsen een boeiend sonisch landschap dat zich uitstrekt van melancholie tot ritmische stuwing, van verstilde introspectie tot speelse lichtheid.

In het hart van de groep ligt de pedal steel, die de composities doordrenkt met weidse en open landschappen. De gefocuste en gebalde energie van de drums en synths stuwen het geheel eindeloos verder. De sporadische keelzang geeft het geheel een haast hypnotiserende beleving.

Mobilhome is een initiatief van de Brusselse pianist en componist Camille-Alban Spreng. Onder het motto ‘muziek is waar je thuis bent’ verkent de band de grenzen tussen subtiliteit en chaos en put daarbij uit verschillende tradities, zoals krautrock, postpunk en geïmproviseerde muziek. Het album met elf nummers is een vrolijke mix van elektronische ambientimprovisaties, diepe, wilde, vervormde riffs en imaginaire belcanto, en is een poging om dat vreemde gevoel dat we krijgen als we een droom proberen te vertellen of op te schrijven, in muziek te vertalen. Over het algemeen omschrijft Camille-Alban dit project graag als een avant-garde jazzband voor liefhebbers van vogelgezang. Mobilhome bestaat verder uit Sam Comerford op tenorsaxofoon, die de rol van leadzanger vervult, Vitja Pauwels op onvoorspelbare gitaar, Lennart Heyndels op elektrische bas en Théo Lanau op drums.

Camille-Alban Spreng is een in Brussel gevestigde pianist en componist, opgeleid door Emil Spanyi (HEMU, Lausanne) en Kris Defoort (KCB, CRB, Brussel). Hij is actief op Belgische en Europese podia in verschillende domeinen, waaronder jazz, geïmproviseerde muziek, performance en theater. Naast zijn band Mobilhome speelt Camille-Alban ook bij ODIL (Sam Comerford, Geoffrey Fiorese, Tom Bourgeois en Paul Berne). Hun derde album, uitgebracht bij W.E.R.F. Records, is een samenwerking met zangeres Nina Kortekaas (Noa Lee, Sylvie Kreusch, Portland) en een eerbetoon aan beatnik-auteurs en Allen Ginsberg.In 2022 richtte hij het trio Dear Uncle Lennie op met gitarist Benjamin Sauzereau en Marco Giongrandi op banjo. Ze brachten twee platen uit: een eerste album in 2022 op Yolk en een tweede in 2025 op BMC Records.

Camille-Alban speelt ook bij de bands Limite (Alice Perez, Benjamin Sauzereau, Jordi Cassagne, Théo Lanau) en Bodies (Alejandra Borzyk, Mateusz Malcharek, Elie Gouleme) en hij is medeorganisator en curator van de Pool Sessions, een concertreeks gewijd aan geïmproviseerde en experimentele muziek.

Album release  28 November 2025