HOME


 

 

 

JAZZZOLDERBLAD  


 OVERD(H)ONDERD  


GIGS 

 


          




 

Graag verwijst JAZZEPOES naar de eigen webstek van onze binnenlandse artiesten voor het uitpluizen en (HER)ontdekken van misschien niet eerder bekend werk van hen ? in streaming video en sound?... Steun deze mensen die intussen héél wat inkomensverlies lijden en vul je muziekverzameling aan , alle bijdragen via aankoop albums en songs op whatever welke wijze (aanschaf fysieke CD…aankoop via i-tunes en aanverwante kanalen) worden hogelijk gewaardeerd ! Doen dus !


INHOUD    ARCHIEF MUSIC ARCHIEF JAZZZOLDER             

 
 
DATE PIC    
inhoud

25/9/2020  
Bombardonderdagen © JASSEPOES

  de Bombardonderdagen revisited : 2005, part1 - fotocollages
23/9/2020  
 

    predikheerlijke zomer, 18 SEP : 'chris Joris-Frank Vaganée Quartet - concertverslag 
20/9/2020 
Frank Vaganée © JASSEPOES


     Picture This ! 2020 : week 38 =  FRANK VAGANÉE
20/9/2020  





    CD NEW : Steven Troch : 'Leftovers' -available on Bandcamp - mededeling
18/9/2020  
Bombardonderdagen © JASSEPOES

    de Bombardonderdagen revisited : 2004, The END ! - fotocollages
16/9/2020  
 

    predikheerlijke zomer, 11 SEP : 'What a Wonderful Toots - concertverslagen 
13/9/2020 
Patrick Deltenre © JASSEPOES


     Picture This ! 2020 : week 37 =  Patrick Deltenre
11/9/2020   


    Sting, Herbie Hancock en Van Morrison komen naar Gent Jazz 2021 - persbericht 08.09.2020
10/9/2020  
Bombardonderdagen © JASSEPOES

    de Bombardonderdagen revisited : 2004, part 2 - fotocollages
9/9/2020

 

    predikheerlijke zomer, 4 SEP : 'Anything goes', een jazzsuite - concertverslag
7/9/2020  





    CD NEW : Kreis : 'EMBLA' - release 14 SEP - CD-voorstelling
6/9/2020 
Tutu Puoane © JASSEPOES


     Picture This ! 2020 : week 36 =  Tutu Puoane
30/8/2020 
Mauro Pawlowski © JASSEPOES


     Picture This ! 2020 : week 35 =  Mauro Pawlowski (2005)
30/8/2020  
Bombardonderdagen © JASSEPOES

    de Bombardonderdagen revisited : 2004, part 1 - fotocollages
26/8/2020


    Predikheerlijke Zomer, Jazzprogramma part 1 - persbericht
23/8/2020 
 Teun Verbruggen © JASSEPOES


     Picture This ! 2020 : week 34 =  Teun Verbruggen (2005)
21/8/2020  
Bombardonderdagen © JASSEPOES

    de Bombardonderdagen revisited : 2003, part 2 - fotocollages
19/8/2020  




    'Alone Together', socially distanced improvisations , a project by Marcus Wyatt - persbericht
16/8/2020 



     Picture This ! 2020 : week 33 =  Leo Lyons (2003)
12/8/2020  
Bombardonderdagen © JASSEPOES

    de Bombardonderdagen revisited : 2003, part 1 - fotocollages
9/8/2020 



     Picture This ! 2020 : week 32 =  Jean 'Toots' Thielemans (2003)
9/8/2020 
Bombardonderdagen © JASSEPOES

    de Bombardonderdagen revisited : 2002, part 2 - fotocollages
2/8/2020 



     Picture This ! 2020 : week 31 =  Randy Brecker (2003)
2/8/2020 
Bombardonderdagen © JASSEPOES

    de Bombardonderdagen revisited, 2002, part 1 - fotocollages
1/7 t.m.- 31/10 2020



      CORONA-HOLIDAY MODE 
3/5/2020






    Play with BJO - Someday We'll All Be Free -  Compilatievideo van alle inzendingen - mededeling
12/4/2020 


    JaZZZolderse Corona-update - mededeling 
10/3/2020


    coronavirus-modus  
festivalitis
JUN-JUL
 
11.09


  GentJAZZ 2020 - festivalblad - alle nieuws  
+ concertverslagen  

GentJAZZ 2021 - festivalblad - alle nieuws  
 

 

AUG
 
24.07




   jazz middelheim 2020 fEstivalblad - alle nieuws  + concertverslagen  

 
NOV-DEC
 





     BRAND/RAND 2020 ! - Festivalblad  - alle nieuws  + concertverslagen   

                                                             
         



WEEKLY TWEETED IN THE WEEKEND


     
 

 
CD NEW
     
 

 
     
 


     
 
Steven Troch : 'Leftovers'

 
 
 
 

 
     
 

 
     
 

 
     
  "Leftovers" is een nieuw digitaal album van 13 niet eerder uitgebrachte nummers en alternatieve mixen afgewerkt tijdens de corona crisis. Een resem van internationale en nationale muzikanten werkten mee aan de opnames

"Leftovers" is a new digital album of 13 previously unreleased tracks and alternative mixes finished during the corona crisis. A series of international and national musicians collaborated on the recordings.

"Leftovers" est un nouvel album numérique de 13 titres inédits et des mix alternatifs terminés pendant la crise corona. Une série de musiciens internationaux et nationaux ont contribué aux enregistrements.

 
     
 
 
     
     
 

 
     
 
Kreis : 'Embla'

 
 
 
 

 
     
 

© Thomas Geuens



 
     
 
Stan Maris accordeon, composities
Benjamin Hermans rieten
Kobe Boon contrabas

 
     
  Dit is geen trio van de shock and awe-tactiek, geen eenheid die je meteen achterover kegelt met technische hoogstandjes of dik aangezette ideeën en emoties. Integendeel, het is net een band die stapvoets onder de huid kruipt, stilletjes binnensluipt om vervolgens z’n kleine weerhaakjes los te laten en de luisteraar consequent onder te dompelen met voldoende reliëf om weg te kunnen blijven van wollige melancholie. Stan Maris, Kobe Boon en Benjamin Hermans zijn stuk voor stuk muzikanten die zich als nomaden langs verschillende stijlen en invloeden begeven, zijn bijzonder actief in de Belgische jazzscene en kan je kennen van o.m. Steiger, The Milk Factory, Meriem of Mòs Ensemble.

 
  release september 14 2020 

 
     
 

 
     
  Kreis stelt in Oktober op de Jazzlab-tournee zijn tweede album Embla (Bwaa label) voor.

 
     
 



 
     
  JAZZLAB-tour in double bill met Thunderblender



 
 
- 26/9/'20 // CC De Meent // Alsemberg
- 29/9/'20 // Handelsbeurs // Gent
- 7/10/'20 // Muziekcentrum Track // Kortrijk
- 9/10/'20 // GC De Muze van Meise // Meise
- 15/10/'20 // De Casino // Sint-Niklaas
- 16/10/'20 // Rataplan // Borgerhout
- 18/10/'20 // Kaap/Vrijstraat O. // Oostende
- 28/10/'20 // NONA // Mechelen
- 1/4/'21 // CC De Ververij // Ronse

 
     
     
     


                                   NIEUWSBLAD

     
     
     
 


 
 
...and the time is now !

 
     
 
   
 
- persbericht 25.8.2020 -

 
     
 
Predikheerlijke Zomer, vrijdag 4 september

 
     
 
Anything goes, een jazzsuite met Pat Donnez, Kris Vanderstraeten en Tutu Puoane


 
     
 

 
     
  Na een onderbreking van zes maanden ten gevolge van u-weet-wel-wat maakt de Jazzzolder zijn comeback. Zoals het bij zulke gelegenheden past, doen we dat in stijl.
Op vrijdag 4 september kleuren we het stadsfestival Predikheerlijke Zomer met een wereldpremière, 'Anything goes'.

'Anything goes' is ook de titel van een oogstrelende publicatie van Pat Donnez en Kris Vanderstraeten, de onvolprezen graficus die al ruim twintig jaar lang alle affiches van de Jazzzolder tekent. Kris Vanderstraeten maakte een reeks portretten van beroemde zangeressen. Pat Donnez, journalist en radiomaker voor Klara liet zich hierdoor inspireren om de jazzdiva’s met schitterend proza te vereeuwigen.


 
  Programma

 
     
  Pat Donnez leest voor uit Anything goes. Tutu Puoane en pianist Ewout Pierreux serveren parels van de vocale jazz. Na het optreden signeren Pat Donnez en Kris Vanderstraeten hun geesteskind. Anything goes verschijnt in een beperkte oplage van 99 genummerde en gesigneerde exemplaren, te koop voor 50 euro.

 
     
 
Praktisch

het programma wordt twee keer voor een verschillend publiek van maximaal 60 toeschouwers gespeeld. Coronaveiligheid staat voorop. Barbib verzorgt catering, met bediening aan tafel, per bubbel.

Eerste sessie: 19:00-20:00. (deuren 18:30), Tweede sessie: 21:30-22:30 (deuren 21:00)

Tickets: 12,50 euro. (waarvan 2,50 euro ten voordele Solidariteitsfonds Cultuur)
Alleen via: https://ticketshop.ticketmatic.com/mechelen/predikheren

Geen verkoop aan de kassa. Activiteiten van de Predikheerlijke Zomer vallen buiten de reguliere programmatie van De Jazzzolder. Ook jazzzolderleden moeten een ticket kopen.

Plaats: Predikherenklooster, Goswin De Stassartstraat 88, 2800 Mechelen

 
 
 
  Predikheerlijke Zomer is een samenwerking van Het Predikheren, Cultuurcentrum, de Jazzzolder en Mechelen Feest.  
 
 
 

 
     
 
- concertverslagen -

 
     
 
     
     
 
4 SEPTEMBER 2020 : 'Anything goes', een jazzsuite

 
   
     
 
Pat Donnez Kris Vanderstraeten
 Tutu Puoane Ewout Pierreux

 
 

 

 
     
     
 



 
     
 



 
  …Vrijdag 4 September 2020 zal altijd een bijzondere dag blijven en thanks daarvoor aan JaZZZolder en de deelnemende organisaties van de stad Mechelen ! Because Jazz is back in town ! en werd het geen beetje tijd ook , na een half jaar te droge onthouding ? JaZZZolder zet deze avond extra luister bij met de exclusieve première van ‘Anything Goes’, jazzsuite met een titel naar de standard van Cole Porter. Alles is mogelijk, alles is geoorloofd en alles kan? Dat vraagteken plak ik er zelf maar achter…Een jazzsuite dus krijgen we vanavond met het proza van journalist en radiomaker bij Klara, schrijver en dichter Pat Donnez, Mechelaar bovendien en da’s handig nu we op de overdekte binnenkoer zitten van Het Predikheren, stadsbibliotheek van Mechelen , cultuurhuis en verblijfshaven van de huidige JaZZZolder ook. Een kunsteditie in surplus is het want vanavond worden de prachtige tekeningen voor dit project van JaZZZolders’ huistekenaar en impro-artiest Kris Vanderstraeten mede aangeboden in een bundel met beperkte oplage, slechts 99 exemplaren ! Een mooi werk blijkt dat en véél meer dan iets dat je koopt , slechts ter herinnering,…nee hoor, een écht collectors item is het, gepersonaliseerd en gesigneerd door beide protagonisten. Muzikaal wordt de voorstelling omkaderd door een koppel fijne artiesten die hier al meer dan eens in het voetlicht stonden en die ik hoog waardeer : Zuid Afrikaans/Belgische Tutu Puoane en haar echtgenoot, pianist Ewout Pierreux ! Dat alles maakt het een wat multimediale beleving met de projectie van het grafische werk van Kris als rode draad, de persoonlijke belijdenissen, het existentialisme, het op de ziel trappen van Pat in korte prozastukken en de vocalises van weer een grootse Tutu Puoane die hier terecht op haar plaats staat in het brengen van een een aantal standards met wereldfaam. Voorzitter Hans van de JaZZZolder neemt met zichtbaar genoegen weer plaats achter de microfoon, gekleed in een T-shirt met de afbeelding van’ Pannonica’, een jazz-toneelgebeuren en het programma dat hier eerder al zou aan beurt geweest zijn in het reguliere JaZZZolderlokaal ware het niet dat Corona daar eerder een stevige voet dwars voor zette….en nog…De Predikheer-avond-jazzconcerten zijn dan ook zeer welgekomen en laat ons maar meteen van start gaan dan !

 
     
 

 
     
  Pat Donnez leidt de voorstelling in, verwijst naar Cole Porter, naar ‘Anything goes’ en Helen Merrill die dat ooit zo lieflijk bracht want ‘niemand kan zo mooi zeuren en zeiken als Helen Merrill doet’…Niemand, behalve dan Billie Holiday en daarmee wordt de overstap gemaakt naar weer een ander verhaal en bij god...in de eerste sessie die we vanavond krijgen (er is er eentje om 19 hr. en eentje om 21.30 hr.) brengt Tutu ‘Strange Fruit’ al zó verstillend dat ik echt niet weet welke versie ik nu de beste moet vinden, die versie van de latere sessie klonk immers mogelijks nog doorleefder…Pat bekijkt dit verhaal ook vanuit een hedendaags perspectief : ‘Black Lives Matter’.

 
 

 
     
  Over het venijn van Esther Philips en haar ‘I ‘ve forgotten more than you’ll ever know about him’ is het daarna wat het drama verlaten om over te gaan naar de lichtvoetige latin jazz van Astrud Gilberto en haar overbekende ‘Água de beber’ . Het mocht temperatuur gezien hier wat warmer zijn maar Ewout en Tutu , die zichzelf ook begeleidt op de rasp, de guayo, maken meteen de sfeer wat zwoeler, ondanks de wat rare feel die hier hangt , iedereen gemondmaskerd en ook drankjes zijn niet toegelaten op het plein…is dit het nieuwe ‘gewoon?....een goedgemutste Pat stoomt door naar de Belgische Spoorwegen aan wie hij graag de leiding voortaan overlaat aan Astrud Gilberto, kwestie van de monotonie op de trein wat te doorbreken…

 
 

 
     
  Nadien wandelt Pat in zijn proza verder langs een hem bekend traject en haalt daarbij de herinnering op aan Ella Fitzgerald en aan ‘It’s only a paper moon’…in de tweede sessie volgt dan ook direct deze song maar in de eerste set vervolgen we eerst nog met de mijmeringen rond Nina Simone en ‘Wild is the Wind’ Dit zal het nummer zijn waar Ewout de piano het meeste mist want die nuances, die diepgang kan de Fender Rhodes niet leggen en we zagen natuurlijk hier ook liever die piano staan on stage maar blijkbaar waren er teveel praktische bezwaren…Nee, zo diep als Nina Simone gaat Tutu niet in stem maar zij brengt dit evengoed zeer ingetogen en aangrijpend, geen ‘bekakte’ versie hier na het buikloop stukje van Pat !

 
     
 

 
     
  Volgt een filosofisch stukje proza rond Peggy Lee’s ‘Is that all there is’ en dan krijgen we daarop aansluitend mogelijks het mooiste nummer van de avond : ‘Cry me a River’ dat een lange intro, een inleiding meekrijgt van Ewout aan de toetsen. Tutu daarna pakt groots uit, is trompet scattend en haalt hier bij mij de meeste punten mee, hoe erg mooi toch ! …romance, love en veel passioneler gebracht dan Julie London dat ooit druilerig deed.

 
     
 

 
     
  Kregen we daarstraks al het verhaaltje rond Ella Fitzgerald’s ‘It’s only a paper moon’, dan wordt de eerste set nu afgesloten met deze swingende song en verlaten we om te eindigen dan ook in een meer uitgelaten sfeer dan met het meer verstillende dat we eerder vanavond hoorden en dat toch de hoofdmoot uitmaakt van dit programma . Bij de tweede set gaan we er dan daarna nog finaal uit met ‘That’s all’ ,nog zo’n evergreen uit het Great American Songbook uit 1952. Maar niet voordat de voorstelling eindigt met een enthousiast applaus met iedereen op het podium nu, ook met een méér dan tevreden Kris Vanderstraeten….A night to remember, deze eerste aflevering van Predikheerlijke Zomer, het Jazzprogramma. Wordt Vervolgd !

 
     
    


 


 
     
  Winus  
     
     
     
     
 
     
 
 
     
 
     
     
 
11 SEPTEMBER 2020 : 'what a wonderful toots'

 
   
     
 
Patrick deltenre Eric Melaerts
 Bart Denolf Bruno Castellucci

 
 

 

 
     
     
 



 
     
  …tweede concert uit de reeks Predikheerconcerten, avondprogramma jazz en hoewel het er niet zo direct op lijkt dat het uitverkocht is wegens de opstelling van de ‘bubbelseats’ op het plein, is dat wél zo…Elke set heeft op z’n minst 60 seats spreekwoordelijk binnen maar eigenlijk buiten) :-)  en, gezien het mooie weer kwamen daar telkens nog zo’n 10 tot 15 zitjes bij wegens de meer beschikbare ruimte…praise de Lord of alleszins de goedgemutste weergoden dus !

 
     
 

 
     
  Op het podium vanavond geen onbekenden . Patrick Deltenre leerden we de afgelopen jaren steeds beter leren kennen in zijn samenwerking met Kristen Cornwell en hem zagen we vorig jaar in Oktober nog hier ‘hand in hand’ met pianist Ivan Paduart, ook al een concert to remember ! Het was toen dat we ook kennismaakten met de harmonica-bespeelkwaliteiten (of hoe noem je dat?) van Patrick die we veeleer als gitarist kennen toen die ‘Song for my Lady’ , een hommage aan de hymne van Toots aan zijn Huguette bracht.

 
     
     

 
     
   Slechts een snelle blik op de rest van het kwartet hier vanavond : gitarist Eric Melaerts, bassist Bart Denolf, drummer Bruno Castellucci … allen topmusici ! leert dat de verwachtingen terecht hoog gespannen mogen staan. Even zit ik met Django in me kop als de mannen met de zwoele ‘Sully Serenade’ van Ellington van start gaan maar die schuif ik al even gauw weer aan kant, niet respectloos natuurlijk…. De tweede set is grotendeels een getrouwe weergave van de voorgaande maar als daar het zoetgevoosde ‘Sultry Serenade’ ingewandeld wordt lijkt mij dat toch nog meer jazzy feel te hebben….de knoken zijn dan warmer en de vingers losser…Eric Melaerts is de voice van vanavond en die leidt ons langs de songs en dikwijls een grapje daarbij lijkt de standaard te zijn, van mij mag het… Het voorplan, de muzikaliteit, en het eerbetoon aan Jean ‘Toots Thielemans staat echter vooraan en zo volgt ‘What a Wonderful World’ waarschijnlijk het meest bekend van de uitvoering door Louis Armstrong , met een eerste keer Patrick op de chromatische harmonica, enkel begeleid , naar ik meen, door Eric op de Ibanez jazzgitaar.  
 
     
      

 
  Bruno Castelucci, die meer dan 40 jaar met Toots samenspeelde wordt wat later even spreekwoordelijk door Eric in de bloemetjes gezet en het feit dat Bruno nu waarschijnlijk ‘meer titanium in z’n lijf heeft zitten dan een industriepark’ , da’s een grapje maar feit is wel dat Bruno hier op krukken is komen aanstrompelen, ik meen problemen met de knie en dát op je 75 is meer dan vervelend…We gaan dan terug naar 1973, naar de film ‘Turks Fruit’, een klassieker en ‘The Bicycle Song’ van ook al wijlen, Rogier Van Otterloo, komt dan aan de beurt. ‘the Sound of being happy’ werd er eens gezegd en zo is het toch ?…Het is mooi dat in het programma ook wat eigen nummers passen alsof ze d’er voor gemaakt zijn (en soms is dat ook zo natuurlijk. Zo is ‘Petit Tour a La Hulpe’ een Melaerts song en da’s a finger snapping jazzy stuk voor een wandelingetje met Toots. Eerder volgde er de oprecht ontroerende ballade ‘Missing’ en ‘For my Lady’, een échte compositie van Toots, mag nu daarop aansluiten…Mooi maar dan graag nu wat upspicen en de samenwerking en vriendschap van Toots met andere muzikale groten als Billy Joël, Paul Simon, Stevie Wonder,… leidt naar een bijzondere hommage van een andere gitaargrote : John Scofield en diens ‘King of Belgium’, de afsluiter van het album ‘Combo 66’ uit 2018, volgt door het kwartet en dan denken wij graag nog eens terug aan Jazz Middelheim toen Scofield bij Toots bij op het podium kwam…was dat 2013 ?…helaas vind ik daar geen foto’s van terug, mocht toen wellicht niet… ’King of Belgium’ swingt, is inclusief een bas en drumsolo en toont het vragen en tegemoetkomen van de alternerende gitaren, elk met hun eigen geluid maar duidelijk een Scofield song . 

 
     
      

 
  Harten breken is het daarna met het supermooie ‘Ne me Quitte pas’ van Brel en dan zitten we aan een hoogtepunt en da’s te merken aan het enthousiaste applaus en de vele shouts vanuit het publiek. In de eerste set wordt dan nog even het belang van Toots aangehaald voor de Braziliaanse muziek die hij erg waardeerde en waar die ook behoorlijk in meedraaide als begeleider van heel wat zangeressen en artiesten en volgt er een bossanova versie van… ‘Tea for Two’ dacht ik maar in de tweede set komt daar 'T for Toots’ , een compositie van Patrick Deltenre voor in de plaats, een lekkere doorstapper is dat dan weer en het lijkt erop in dit tweede deel dat we dan al gaan afsluiten... 

 
   

 
     
  Eric heeft het even over tijdsnood maar net als in de set van 19 uur kan dat natuurlijk niet zonder de finale ‘Bluesette’ , het volkslied volgens Melaerts al lijken er op het plein niet zovelen die het kunnen meefluiten . Patrick geeft het overbekende ‘Bluesette’ een speelse intro en de band en de gitaristen in de front geven er toch een wat andere draai aan ook, mooi zo !
En, zoals dat ging en gaat met Toots Thielemans, ‘between a Smile and a Tear’, gaan we dan ‘finaal finaal’ er uit met een kort stukje ‘Smile’ van Charlie Chaplin. Zo zitten we telkens aan een goed gevulde set van een uur en een kwart maar in set 1 kon daar blijkbaar de titelsong uit een andere filmklassieker ,‘Midnight Cowboy’ nog nét bij…Allemaal zijn de songs te vinden op de ‘What a Wonderful Toots ‘ CD van het kwartet die aan de ingang aangeboden wordt, een mooie herinnering aan alweer een fijne avond… 

 
     
   



 
     
  ...and so, ..What’s next?...We zagen en spraken hem daarstraks hier nog en onderaan vind je ook nog zijn concertrecensie : Chris Joris, volgende week hier met het Chris Joris- Frank Vaganée Quartet : SOLD OUT maar hou toch maar vrijkomende tickets voor extra plaatsen in het oog !   
     
 
Winus

 
     
    

 
   
 
 
 

Het tweede jazzconcert in de reeks binnen het gegeven van Predikheerlijke zomer was heerlijk. Ex-Mechelaar Eric Melaerts deed zijn bakermat aan met een mooie hommage aan Toots Thielemans, onder de titel van de gelijknamige cd: "What A Wonderful Toots" met intussen een vaste bezetting: Patrick Deltenre als melodische partner, Bart Denolf, contrabas en Papa Bruno Castellucci; drums. Deze twee laatsten werkten jaren samen met de grote, lieve baron van de Belgische jazz en zijn dus een uitverkoren keuze van de twee gitaristen als ritme-sectie. Deze twee gitaristen gingen echter verder in het illustreren van hun respect en liefde naar de grote Toots toe, want Deltenre is een begenadigd mondharmonica speler (tevens pianist trouwens) en Mister Melaerts vertolkte dat andere kenmerk van de Brusselse Ket door menige solo's of thema's op gitaar te vergezellen van dat typische fluiten door de lippen, en dat deed Melaerts wondergoed. Wat me verheugde, is het voltrokken feit, dat Eric Melaerts een zeer lyrische en geïnspireerde solist is in het jazzidioom, terwijl het volk van Vlaanderen hem vooral kent als de Clouseau-gitarist, de producer in het pop-gebeuren, doch zijn roots als jazzman totaal niet bijster is. Zéér sprekende solo's gooide hij elegant het publiek in op een, bovendien echte "jazzgitaar", de semi-accoustische dikke buikgitaar, die we kennen uit de tijd van Jim Hall, Barney Kessel en andere Kenny Burrells. Patrick Deltenre opereerde daarentegen op een Les Paul model, en het verschil van sound tussen de twee gitaargoden werkte dan ook prima. Melaerts zong zelfs op het einde het ontroerende Chaplin-lied "Smile". Uiteraard was het repertoire samengesteld uit de voorkeuren van Toots, en zijn eigen "Bluesette" en de zeer transparante ballade voor zijn echtgenote Huegette: "For My Lady". Toots maakte of nam deel aan filmmuziek, werkte samen met de grootsten uit de Americana en de Braziliaanse muziek. Dat alles kwam aan bod in een zeer evenwichtige en begrijpbare set. Jazz, die niet wil vernieuwen, maar lekker wil ontroeren, door swing, latin grooves, melodie en welkome muzikale humor. Die humor kwam uiteraard ook uit de mond van de maïtre de cérémonie, zoals vele Mechelaars hem kenden vanuit zijn jonge jaren, en daar hou ik van (doe ik zelf ook trouwens), een opvatting om relax te wezen met je publiek. Eric offerde ook een eigen ballad "Missing" aan Toots, die een zeer mooi opgebouwde melodie liet horen. Ook John Scofield schreef ooit een thema om Toots te vieren: " King Of Belgium" en een deuntje uit de film "Turks Fruit" van de hand van Rogier van Otterloo mocht niet ontbreken, alsook "Ne Me Quitte pas" van die andere grote Belg, wat Toots zo graag speelde en mij ooit op het Brosella festival onder een sterrenhemel deed grienen na de dood van mijn geliefde, toen in duo met Kenny Werner. Te veel om op te noemen, maar het quartet had echt zijn huiswerk gemaakt, en boodt dus vele facetten van Toots' parcours. Ik zeg nogmaals: geen obligate "nieuwe" jazz, maar een heerlijk concert met vier sterke muzikanten, zoals gekend, en een pluim voor Melaerts om de mooie, integere solo's, die ik uit zijn handen hoorde vanavond. Cd: "What A Wonderful Toots" is verkrijgbaar, zie online.  


Chris Joris © JASSEPOES

 

Chris Joris

     
     
 
     
     
 
 
     
     
 
     
     
 
18 SEPTEMBER 2020 : 'Chris Joris-Frank Vaganée Quartet'

 
   
     
 
CHRIS JORIS  FRANK VAGANÉE
 FREE DESMYTER  SAL LA ROCCA

 
 

 

 
     
     
 

 
     
  …de vorige Jazzconcerten uit de Predikheerlijke Zomer mochten er dan telkens zeer wel wezen met uitverkochte seats op het binnenplein (en zelfs een beetje meer ook dank zij het mooie weer) maar vandaag ‘rekken’ we ’t spel nog wat meer open en mag JaZZZolder voor elke set vanavond rekenen op zo’n 80 tal betalende liefhebbers en ja, we konden dat wel voorspellen ook met deze Mechelse publiekstrekkers en hun welbekende, sympa begeleiders. Samen noemen ze zich voor de gelegenheid ‘het Chris Joris-Frank Vaganée Quartet’ al is het ook wel wat het Chris Joris Quartet met ‘special guest’ Frank Vaganée. De playlist vanavond behandelt immers vooral Chris Joris composities al zit er ook wel een mooie ballade bij van Frank en een ‘Controversial’ van Free. 

 
     
 
      


 
     
  Chris houdt zich vanavond , wat commentaren en grappen betreft, wat op de vlakte en dat zijn we van hem zo niet gewoon maar het voortreffelijke quartet komt dan ook voornamelijk om te musiceren, is het niet ? Dat doen ze aan de start met een standard… ja, die klonk mij al bekend maar die kon ik weer zo niet meteen thuisbrengen….nochtans is Coltrane’s ‘The Night has a Thousand Eyes’ een héél bekend nummer, een filmcompositie uit de gelijknamige movie uit 1948 en géén eigen compositie van John Coltrane trouwens maar een Brainin/Bernier song… De klank op het binnenplein van de Stadsbibliotheek zit weer erg goed en wat mij opvalt is de heldere, haast ‘real piano’ klank van de Roland RD-150 van Free….Frank zal die echter te scherp vinden klinken en dus gaat Free na de pauze over naar een andere soundsetting van de elektrische piano.  

 
     
     



 
     
  Uit ‘ Marie’s Momentum, album uit 2010, volgt dan met veel energie ‘Naked Raku’, een intussen bekende, goed in het oor liggende Chris Joris tune en da’s één van m’n favorieten. Free volgt Chris percussief op de toetsen, Sal (La Rocca) die vanavond wat incognito op het podium staat, zo met die zwarte deukhoed en dito color zonnebril, is steeds paraat en gepast op de snaren en kwam, volgens Chris, nog net voor het concert overgevlogen uit Sicilië…, grapje dus, nikske van gemerkt en al zeker geen jetlag :-)  ! 

 
     
      
     


 
     
  We gaan dan wat verstillen een eerste keer met een nummer dat Chris schreef in herinnering aan zijn betreurde dochter Saskia, ons welbekend en ten tijde van ‘Home and Old Stories’ nog bij op het podium van het Mechelse CC….een treurig voortschrijdend nummer is dat waar heel gepast ‘Pumpkin’ Rose' dan weer achter schuift , da’s een beetje Trane like en vertaalt nostalgie naar muziek, het heeft wat droefheid in zich, een teruggrijpen naar….een verlangen naar….maar het nummer ontwikkelt zich wel ritmisch, krijgt een lekkere drive mee en schept hoop vooraleer naar het einde toe terug te deinen in reflectie, heel erg mooi ! Daar mag zeker weer een ballade achteraan en dat wordt dan ‘Sleepless Dream’ van Frank met een gevoelige Free aan de piano, Frank dan weer troostend, Sal beamend en ondersteunend…. 

 
        
   

 
     
  Ik meen dat we in de tweede set ook nog eerst het verhaal kregen van Eric Person, Amerikaans saxofonist en op wat CD’s van Chris te horen…eens raakte die na een opnamesessie in de Rijmenamse DVR studio uren vermist nadat die verkoos om nog wat in het voor hem onbekende Tremelo te gaan rondfietsen tot de politie hem uiteindelijk omstreeks middernacht ten huize Joris terug afleverde…vandaar ‘Missing Person’ en een Eind Goed, al Goed  stuk !

 
     
        

 
      
  Uiteindelijk méér dan goed vanavond (en daar zat iedereen intussen al wat op te wachten ) was het moment dat Chris naar de front kwam en zich achter de conga’s zette…Daar ging die op de hem bekende wijze tegenaan maar niet zonder eerst de uitgebreide wijde en kortere omgeving te gaan ontsmetten, je weet maar nooit :-) …’ Green Thumb’ startte dus met percussieperformance tot de band weer op het podium kwam en Frank de inmiddels afgekoelde binnenkoer (ja, 't is dan nog wel mooi weer maar géén zomerse warmte meer...) dampend mee kwam opwarmen…Free stapte daarbij stevig mee door en Sal zette eveneens stevige argumenten neer… kijk..dat was weer een zeer mooie finale zie, en nam je nadien graag nog wat mee om thuis te beluisteren dan waren daar nog wat CD’s van Chris te bekomen aan de uitgang en zelfs de DVD ‘Into The Light, Chris Joris Live’, een waar collector’s item uit 2005 werd zowaar voor een habbekrats , slechts 5€ ! 'weggegeven'….Ik had het echter al gauw gezien…al de uitgestalde waar zat thuis ook al in de platenkast… 

 
     
   

 
     
   

 
     
  And so, What’s next ? …Dagje naar de zoo?...Ik dacht het niet…ik schiet hier volgende week wel een ‘Kameel’ !


 
 
     
 
Winus

 
     
    



 
     
     
 
     
     
 
     
     
 
 
     
     
 
   
 
- persbericht -

 
     
 
 




Marcus Wyatt © JASSEPOES

 
a Marcus Wyatt project
 


 
 




 
 

 

 
 

- 4 aug.2020 (New Frame / All Africa Global Media via COMTEX), vertaling JAZZEPOES.be -


 
     
 

 
 

 
Marcus Wyatts nieuwste project past diverse geïsoleerde improvisaties bij elkaar, experimenteert met muzikale co-creatie tijdens Covid-19, en misschien daarbuiten.

"Dit Covid-gedoe is zo'n rare tijd", zegt trompettist en componist Marcus Wyatt, "en we willen allemaal gewoon iets doen."

Wyatt reflecteert op het verwoeste werklandschap dat momenteel muzikanten wereldwijd omringt. Dat is een reden - maar niet, denkt hij, de enige - waarom 28 muzikanten uit Zuid-Afrika en Europa zich zo enthousiast aanmeldden voor zijn nieuwste muziekproject, Alone Together - Socially Distanced Improvisations.

Het project is in wezen een experiment. Wat zou er gebeuren, vroeg Wyatt zich af als muzikanten, die allemaal alleen werkten, zonder contact met of informatie over de andere betrokkenen, zouden worden gevraagd om aan een improvisatie te werken en vervolgens de resultaten in te dienen? En was er een kans dat die onderdelen later konden worden samengevoegd tot samenhangende groepsvoorstellingen?

'Het kostte een paar weken nadenken', bekent hij. 'Je kunt mensen niet zomaar vragen om willekeurig te spelen, want dat maakt de kans zo veel groter dat niemand in elkaar grijpt. Maar welke instructies zouden niet zo bindend zijn dat het niet meer improviseren is?'

Uiteindelijk creëerde Wyatt drie verschillende sets instructies voor drie minuten muziek. Hij vergelijkt ze met de acteernotities van een filmregisseur over emotie en intensiteit. Voor muziek hebben ze betrekking op aspecten als stemming, tonaliteit, dynamiek en tijd. Een voorbeeldinstructie omvat: "... ga dan gewoon helemaal vrij en verlaat de hele tijd, enz. - 'schreeuw' gewoon 60 seconden op je instrument."


 
  Een netwerk van bereidwillige medewerkers

 
     
  Ondertussen verspreidde het nieuws over het project zich via de netwerken van muzikanten waarmee de trompettist eerder had samengewerkt. Dit waren onder meer zangeres Tutu Puoane en pianist Ewout Pierreux, samen met hun collega's in België en Frankrijk; saxofonist Domenic Landolf en enkele van zijn collega's in Zwitserland; rietblazer Jason Yarde in het Verenigd Koninkrijk; en een constellatie van Zuid-Afrikanen, waaronder pianisten Nduduzo Makhathini, Bokani Dyer en Yonela Mnana; rietblazers Linda Sikhakhane en Sisonke Xonti; bassisten Shane Cooper, Romy Brauteseth, Benjamin Jephta en Viwe Mkizwana; en nog veel meer.

"Ik vroeg het in eerste instantie aan vier of vijf mensen", zegt Wyatt. 'Ze stelden voor:' Hoe zit het met zo-en-zo? ' en voordat ik het wist, telde ik en had ik 28 mensen. Er was een enorme goodwill. Niemand had er zorgelijke bedenkingen bij, of vroeg of er sponsorgeld was [dat was er niet], of zelfs wie er nog meer was uitgenodigd. "

 
  Voorbij lockdown


 
  Projecten als Alone Together zijn voor Wyatt "bijna interessanter" dan het live streamen van een groepsconcert voor een onbekend online publiek. "Er is geen energie van een publiek om je mee te voeden als je alleen maar voor camera's speelt. Vaak weet je dat je het gewoon in iemands privéruimte stopt als achtergrondmuziek."

Het materiaal dat door muzikanten werd ingezonden, werd uiteindelijk gepuzzeld in 22 uitvoeringen van drie minuten op een gedeeld scherm, elk vergezeld van een instructiesjabloon, die sinds 27 juli van maandag tot en met vrijdag is uitgebracht, met elk weekend een geconsolideerde afspeellijst. Wyatt beschrijft het montageproces als "zo leuk" en de muziek als "voor het grootste deel verbluffend, [variërend van harmonisch en melodisch mooi tot het etherische en ronduit dissonante!"

Alone Together, meent hij, is zowel ‘ a poster child ‘ voor wat je in afzondering kunt doen als iets dat zelfs na de lockdown zou kunnen doorgaan en zich zou kunnen uitbreiden naar andere genres. Hij mijmert over het uitnodigen van klassieke muzikanten of het doen van "een gekke popversie" in de stijl van zijn eclectische outfit Bombshelter Beast.

"Aan het eind van de dag", reflecteert hij, "willen we allemaal gewoon muziek maken, in welk genre dan ook." Maar het heeft ook zijn respect en genegenheid versterkt voor alle muzikanten die hebben bijgedragen: "Kun je je voorstellen wat er voor nodig is, alleen spelen, swingen naar een koude metronoom?"



 
     
 

 
     
     
 
     
     
 
 
     
     
 
   
     
 

 
     
 
- mededeling -

 
     
 

Play with BJO -  Someday We'll All Be Free

Compilatievideo van alle inzendingen

 
     
 

 
     
  Play with BJO

 
     
  Midden april plaatste BJO een online oproep: ‘Play with BJO’. Het orkest nodigde iedereen uit om creatief aan de slag te gaan met de song ’Someday We’ll All Be Free’. Muzikanten of zanger(es)s(en) die er altijd van gedroomd hadden om samen met het orkest te spelen of zingen, grepen hun kans.
Iedere creatieveling kreeg de kans om te ’spelen’ met de song: een remix te maken, erop te dansen, tekenen of scratchen. We spoorden iedereen aan om een video te maken en ons deze te bezorgen.

 
     
  Compilatievideo

 
     
  Door de song ’Someday We’ll All Be Free’ te downloaden (zonder solo en vocals), kreeg iedereen de kans creatief aan de slag te gaan met het orkest, vanuit hun ‘kot’.
Vandaag stuurden we een compilatievideo de wereld in, met inzendingen van over de hele wereld.
Deze video kan je bekijken via Facebook, Instagram, YouTube en onze website.
Zij die thuis nog aan de slag willen met de song, kunnen het nummer, de lead sheet en de lyrics nog steeds downloaden via onze website.

 
     
  Someday We’ll All Be Free

 
  De song ’Someday We’ll All Be Free’ werd in 1973 uitgebracht door Donny Hathaway, die er zijn mentale strubbelingen mee van zich afschreef. Later werd het nummer in de armen gesloten door de burgerrechtenbeweging, naar aanleiding van de versie van Aretha Franklin in Spike Lee’s film ‘Malcom X’ (1992).
Brussels Jazz Orchestra bracht het lied vanaf 2018 naar internationale podia met het project ‘We Have A Dream’ met Tutu Puoane (dat je hier kan beluisteren). Vandaag zouden we de song kunnen toepassen op deze ongewone tijden van thuisblijven, telewerken en musiceren via allerlei online tools.

Brussels Jazz Orchestra wil mensen aanmoedigen om sociaal verbonden te blijven via de kracht van muziek.
Bewaar de nodige ‘physical distance’, maar hou de sociale verbondenheid levend.

 
     
  Hopefully, we’ll soon be free !

 
     
 

 
     
 
lees hier de recensie (concertverslag) van het BJO feat. Tutu Puoane project ' We Have a Dream'

 
     
     
 
     
     
 
 
     
     
 
   
     
 
- mededeling -

 
   



 
  EXTRA BERICHT n.a.v. Coronacrisis: 

 
     
 

We moeten geen open deur intrappen, iedereen ondervindt aan den lijve de gevolgen van de vreselijke coronacrisis. Wij leven mee met iedereen die getroffen wordt door het virus. Ook gaan onze gedachten uit naar de dokters, verplegers, bejaardenverzorgers en al diegenen die tijdens deze uitputtingsslag in de frontlijn vechten. Alle sectoren en geledingen van de maatschappij worden getroffen, maar sommige meer dan andere. De cultuurwereld behoort helaas tot de zwaarst geteisterde categorie. Het aantal uitgestelde en afgelaste concerten, theatervoorstellingen en tentoonstellingen valt meer niet te tellen. Bij heel wat professionele artiesten, vooral in de podiumkunsten, staat het water nu al tot aan de lippen. Behalve de frustratie van de gedwongen werkloosheid met het bijbehorende inkomensverlies, weegt vooral de onzekerheid op het gemoed. Het is volstrekt onduidelijk wanneer en hoe we in Vlaanderen uit de lockdown-toestand zullen treden. Naar alle waarschijnlijkheid worden culturele evenementen met publiek een van de laatste stappen op de lange weg naar een nieuw normaal.

De Jazzzolder ontsnapt niet aan de malaise. Daarom geven we deze stand van zaken. 

 
     
  Clubconcerten 

 
     
  Tot eind mei zijn alle optredens al afgelast. We proberen de betrokken groepen op te vissen door ze in september op Jazzathome (onder voorbehoud) of in 2021 te programmeren. Concerten vanaf 1 juni: onder voorbehoud. Het is voor iedereen afwachten op instructies van hogerhand. Zal het Predikheren weer opengaan? Mogen er evenementen worden georganiseerd? En zo ja, onder welke beperkende voorwaarden? We houden jullie op de hoogte zodra die informatie beschikbaar is. 

 
     
  JazzContest Mechelen 2020  

 
     
   

 
     
  Nadat we de halve finale al hadden uitgesteld vanwege corona, hebben we beslist de JazzContest 2020 helemaal af te gelasten. Reden: de onzekerheid over de toelating om tijdens Maanrock op vrijdag 28 augustus de finale te organiseren. Bijkomend probleem is dat vele deelnemers uit het buitenland moeten komen, terwijl het helemaal niet zeker is of het vrij verkeer binnen Europa tegen eind augustus wordt hersteld. We hebben de 8 geselecteerde halve finalisten op de hoogte gebracht en uitgenodigd om ook volgend jaar deel te nemen. Om ervoor te zorgen dat de maximumleeftijd geen spelbreker wordt, hebben we besloten de leeftijdsgrens tot -27 op te trekken. 

 
  Jazzathome 2020 

 
     
   
     
  Jaarabonnementen 

 
     
  We zetten de looptijd vanaf 1 maart stil. De geldigheid wordt verlengd met de periode van het concertverbod. Bedoeling is dat de leden met hun jaarabonnement recht blijven hebben op 24 concerten. Nemen we als voorbeeld een lidkaart die geldig was tot eind mei 2020. Als het concertverbod tot eind mei van kracht blijft, dan wordt de geldigheid met 3 maanden verlengd, tot eind augustus met andere woorden. 

 
  Jazz in jullie kot 

 
     
  Gezellig samenkomen in onze club is helaas niet meteen mogelijk, maar we blijven niet bij de pakken zitten. Om afkickverschijnselen te voorkomen, zullen we jullie via deze nieuwsbrief en via onze Facebookgroep op geregelde tijdstippen een portie uitstekende jazz serveren. Om te beginnen zullen we daarbij uit ons eigen videoarchief putten. Maar jullie mogen ook playlists van bevriende jazzmuzikanten verwachten, met favorieten en ontdekkingen geselecteerd door de meesters zelf. Aan jullie om er een wijntje of een Maneblusser bij halen, wij zorgen voor de sfeer…   

 
     
     
     
 
Steun de Jazzzolder, koop online via Trooper

Plannen om online te shoppen? Trooper is een portaalsite die de weg wijst naar honderden webshops, waaronder alle bekende aanbieders, van Bol.com tot Coolblue, Collishop, Torfs... De omweg via Trooper brengt geen extra kosten teweeg, maar heeft wel een leuk neveneffect. De webshops storten via Trooper 1, 2, 3 of meer procent van het aankoopbedrag door naar een vereniging (jeugdbeweging, muziekmaatschappij, sportclub, enz) die de koper zelf selecteert. Voorwaarde is dat die vereniging een Trooper-account heeft, zoals onze club: https://trooper.be/jazzzolder .
Maak voor uw online aankopen dus gebruik van https://trooper.be/jazzzolder en help ons zo de middelen te vergaren om muzikanten in de toekomst beter te vergoeden en nog betere speelomstandigheden te waarborgen.
Je kan ook muzikanten steunen door hun CD’s en/of LP’s te kopen!

Niet alleen muzikanten hebben het moeilijk in deze periode, ook onze Mechelse middenstanders kunnen uw steun gebruiken. Die kunnen ze krijgen o.a. via hamstereninmechelen.be of wijkomenterug.be shoppen.

- Hou facebook in de gaten: https://www.facebook.com/dejazzzolder/
- Kijk regelmatig op onze website: http://www.jazzzolder.be/
- Kijk op UiT in Mechelen: https://www.uitinvlaanderen.be/agenda/alle/2800-mechelen?search=jazzzolder
- En hou ook je mailbox in het oog!

Met dank voor jullie begrip! 

 
     
     
 
     

   

 

 

 

 © JAZZEPOES 2020

 

 

 

up again !

 

 

 

HOME