HOME


 

 

 

JAZZZOLDERBLAD  

 OVERD(H)ONDERD !  

GIGS 

 



INHOUD    ARCHIEF MUSIC ARCHIEF JAZZZOLDER          

 
 
DATE PIC    
ARTIKELS



         
21/09/2019


  BRAND! 2019 festival - persbericht
20/09/2019




  JULIEN TASSIN - 'MOMENTUM' - Album nu uit via Hypnote Records - persbericht
19/09/2019




  nieuwe release 'Richville' - persbericht
13/09/2019






    voorstelling nieuw concert Mechelse JaZZZolder : "NΔBOU" + recensie(s) vorig concert : "MÂÄK Quintet"
04/09/2019  


    JazzatHome Mechelen, 15e editie aan de start ! - persbericht
02/09/2019 
 

    Jazzwood 2019 was bostrippen ! - concertverslag
29/08/2019 
 

    7e Internationale JazzContest Mechelen, de finals ! - verslag 
27/08/2019
 

    Jazz Middelheim, zondag 18 Augustus :  bewolkt en iets minder bevolkt - concertverslagen
22/08/2019
 

    Jazz Middelheim, donderdag 15 Augustus :  50 jaar Jazz Middelheim, da's ook een 'Giant Step' ! - concertverslagen

21/08/2019


    Jazz Middelheim : Weer of geen weer: de 50ste verjaardagseditie van Jazz Middelheim trok alle registers open - persbericht 18.08.2019
12/08/2019


    Jazz Middelheim : De 50ste verjaardagseditie van Jazz Middelheim wordt een (veilig) feest! - persbericht 09.08
09/08
 

    Gouvy Jazz 3 AUGUSTUS, ook dit jaar weer 'grouvy' - concertverslagen
05/08
 

    Dinant Jazz 2019 : ZondAG 28 JULI - concertverslagen
02/08
 
    Dinant Jazz 2019 : ZATERDAG 27 JULI - concertverslagen
festivalitis
JUN-JUL
 



15/07
  GentJAZZ 2019 - festivalblad - alle nieuws  
+ concertverslagen    

 

AUG
 



22/08
   jazz middelheim 2019 fEstivalblad - alle nieuws  + concertverslagen  

 
NOV
 




  BRAND  2019 ! - Festivalblad  - alle nieuws  + concertverslagen   

                                                             
         



WEEKLY TWEETED IN THE WEEKEND


 

 

 


                                   NIEUWSBLAD

     
     
     
 
     
   
  - persbericht -



 
     
 



 
     
 
Op 4, 5 en 6 december is Mechelen drie dagen lang het jazzhart van België. kunstencentrum nona en Cultuurcentrum Mechelen knipogen met hun vijfde BRAND! Jazzfestival naar de afgelopen vier edities. Het programma is een mix van jong talent, gevestigde Belgische waarden en enkele internationale kleppers.

 
     
  Belgische primeur: Jakob Bro Trio feat. Mark Turner

 
     
  Bart Vanvoorden, artistiek leider van kunstencentrum nona: “Samen met de collega’s van Cultuurcentrum Mechelen gingen we voor de meest internationale line-up totnogtoe. Op het gerenommeerde label ECM leverde de Deense gitarist Jakob Bro enkele wondermooie albums af. Tijdens BRAND! speelt hij met een nieuwe ‘all American” bezetting. Zijn quartet met Thomas Morgan (contrabas), Joey Baron (drums) en special guest Mark Turner is een Belgische primeur. Datzelfde geldt voor Robin Verheyen. De Belgische topsaxofonist bracht deze week met dEUS-frontman Tom Barman nog een nieuwe TaxiWars-plaats uit. Hij komt naar Mechelen met pianist Marc Copland, bassist Drew Gress en de legendarische drummer Billy Hart (Miles Davis!).”

 
 
 
  Hoogtepunten

 
     
  De organisatie verwacht nog meer hoogtepunten. “De Nederlandse trompettist Eric Boeren spiegelt zich met zijn 4tet – mét de onwaarschijnlijke drummer Han Bennink in de gelederen – al jaren op zijn hoogst eigen manier aan jazzicoon Ornette Coleman. Het concert van de Noorse gitarist Kim Myhr is ook eentje om aan te stippen. Zijn zevenkoppige ensemble ontwikkelt één puls waarop Myhr zijn gitaarsluiers drapeert: muziek waar je in kunt verdwalen. En dan is er nog Teun Verbruggens Bureau of Atomic Tourism. Echt iets voor durvers, een mix van bonzende fusion met een knipoog naar het elektrische tijdperk van Miles en gespierde betonjazz”, aldus Vanvoorden.

 
     
  Talent van eigen bodem

 
     
  Tot slot geeft BRAND! ook kansen aan talent van eigen bodem. Vanvoorden stipt in dat kader nog twee concerten aan: “De Koffie van Morgen is een project dat de wantoestanden in de vluchtelingenkampen van Noord-Frankrijk en Brussel aankaart. Met het internationale viertal g a b b r o brengt artistieke duizendpoot Hanne De Backer muziek die een uitvloeisel is van een samenwerking met geïnterneerden uit de F-vleugel van de Antwerpse gevangenis. Twee geëngageerde projecten dus.”
Uitgesproken internationale line-up
Mechels cultuurschepen Björn Siffer kijkt ook uit naar de vijfde editie van BRAND!: “Het festival heeft met haar verfrissende programmatie de afgelopen jaren naam gemaakt in het Belgische jazzlandschap. Dit jaar serveert BRAND! een uitgesproken internationale line-up en biedt daarnaast ook kansen aan straf talent van eigen bodem.”

Deze keer presenteert BRAND! geen centrale gast, maar wel een mooi gestoffeerde reeks concerten waar intimistische performances, gewaagde impro, wervelende fusion en gelaagde soundscapes allemaal hun plaats hebben.

 
     
 
BRAND! Jazzfestival 2019 – 4, 5 en 6 december in Mechelen – alle info op www.brandjazz.be

 
     
 
DE JAZZEPOES verslaggeving van de vorige edities

 
     
                   
     
     
     
 
     
     
 
 
     
     
 
   
     
  - persbericht -

 
                                                        
 
 

 
     
  Jazzgitarist Julien Tassin releaset soloalbum "Momentum" en stelt het (oa) voor in Bozar op 29/09. Momentum kwam uit op 13/09

 
     
 

 
     
  Momentum, een album dat put uit road music en hedendaagse westernmuziek, verzamelt tien nieuwe composities waarvan het unieke visuele karakter uitnodigt om te reizen. Gitarist Julien Tassin is een veelzijdige, productieve muzikant, die zijn verrijkende invloeden en ervaringen samenbrengt in zijn muziek.
Voor deze nieuwe stukken, zocht Julien nieuwe structuren, beïnvloed door klassieke muziek, maar geïnjecteerd met improvisatie. Momentum is een spontane trip doorheen verschillende muzikale werelden. Het album verrast door z’n veelzijdigheid en verleidt met haar spontaniteit. Het is in de eerste plaats ook een oprecht album, een soundtrack voor het leven van Julien.

 
     
  Julien over 'Momentum'

 
     
 

 
     
  'Heat'

 
     
  "dans les films et dans la vie, j’aime les paysages désertiques, torrides et inhospitaliers. Ils inspirent le respect, on s’y sent tout petit et faible. Seuls les gens vraiment habitués peuvent y survivre. Heat en est entièrement inspiré."

 
     
 

 
     
  'Electricity'

 
     
  "la conclusion de l’album. Electricity fait référence à la ville, toutes les villes. Elles ont toutes quelque chose de fascinant. Ce qui me plait le plus dans la ville c’est la sérénité qu’on peut trouver au milieu du tumulte. La ville est par définition électrique dans tous les sens du terme. Mon instrument aussi. Une guitare électrique s’exprime de manière vraiment singulière et la mettre en avant à travers cet album solo était nécessaire pour moi."

 
     
 
AGENDA

 
     
 
29.09.2019 Bruxel, BOZAR
04.10.2019 Gent, Waterfront Festival
06.10.2019 Geel, Wolwinkel
27.10.2019 Antwerpen, Lifeisart
01.11.2019 Charleroi, Le Livre ou Verre
08.12. 2019 Gent, Opatuur
14.12.2019 Namur, Point Culture
 
     
     
 
     
     
 
 
     
     
 
     
   
  - persbericht -



 
     
 

 
     
     
    

 
     
 
nieuwe release 'Richville'

 
     
  Organisch, intuïtief en ongepolijst. Dit is in het kort de omschrijving van het album “Richville” van Richard van Bergen ( zang, gitaar ) en Jeroen JJ Goossens ( drums, percussie ) dat op 22 september uitkomt op Tub Thumper Records. Waar een CD opname over het algemeen tot in de puntjes wordt voorbereid koos Richville voor een heel andere aanpak: Vertrouwend op ruim 20 jaar vriendschap, hun liefde voor Rootsmuziek en slechts gewapend met een handvol ruwe schetsen, hooks en grooves werd een studio geboekt. De keuze voor de Tub Thumper studio van Bird Stevens bleek een schot in de roos ! Geïnspireerd door de sound van de analoge vintage apparatuur en Bird’s visie en inbreng ontstonden de songs grotendeels ter plekke door op elkaars spel te reageren. De muziek klinkt zeer spontaan, omdat die gemaakt is door mensen die niet alleen muzikaal maar ook persoonlijk op dezelfde golflengte zitten. Er is bewust gekozen voor een duo benadering van drums en gitaar, waardoor de songs hun specifieke sound en arrangement kregen. Voor de mastering werd er contact gezocht met Martin Pradler in LA, die mede verantwoordelijk was voor het fantastisch klinkende album “The Prodigal Son” van Ry Cooder. Na het maken van een proefmaster van de song “Home” bleek hij zo enthousiast dat hij bereid was in zijn volle agenda tijd vrij te maken om het volledige album te masteren. (“Love the rest of the album. Great vibe and great playing!”) De CD bevat 11 originals met als rode draad invloeden van Delta Blues, gospel en New Orleans second-line ritmes.

 
     
     
 
     
     
 
 
     
     
 
   
 
- persbericht -

 
     
 

 



 

  

 

Jazzathome 2019, 15de editie. Thema dit jaar: “Black & White” – Contrasten in de jazz

 
     
  Donderdag 5 september: JAZZ IN HET BRUGHUIS, Muizenhoekstraat 1, 2812 Muizen. UITVERKOCHT!

 
     
 
Aanvang: 20.00u
Tickets: 15 euro

 
     
 
Piet Verbist Trio

 
     
 
Bart Borremans: sax, Piet Verbist: contrabas, Toon Van Dionant: drums

 
     
  Het Piet Verbist Trio speelt een mix van eigen stukken en standard repertoire.
Interactie en dynamiek in het moment geven de stukken vorm, met expressie en groove als hoofdkenmerken.
De drie op elkaar ingespeelde muzikanten brengen begeesterde uitvoeringen met veel speelsheid, waar de trio line-up zich zo goed toe leent.

 
     
 
Vrijdag 6 september: JAZZ IN HET PREDIKHEREN, G. De Stassartstraat, Mechelen

 
     
 
Aanvang: 20.00u
Tickets: 10 euro

 
     
 
Baz Trio, winnaar JazzContestMechelen 2018

 
     
 
Wajdi Riahi (TN): piano, Basile Rahola (ES): contrabas, Oscar Georges (FR): drums

 
     
  Bassist Basile Rahola en pianist Wajdi Riahi hebben samen getoerd in Tunesië en daaruit is hun vriendschap ontstaan om samen verder muziek te gaan maken. In Frankrijk ontmoetten ze de Franse drummer Oscar Georges die ook les volgt in Brussel. Zo vormden ze het jazz trio Baz naar de leider Basile. Na een reeks concerten in Frankrijk, heeft de groep, door hun wederzijds gevoel van kameraadschap, besloten door te gaan met het opnemen van hun debuutalbum.

 
     
 
Vrijdag 6 september: ANKERJAZZ in brouwerij Het Anker, inkom langs Krankenstraat (Groot Begijnhof) Mechelen

 
     
 
19.00u-20.15u: Jazz DJ
20.45u-21.30u en 22.00u-22.45u: The Basily Gipsy Band (NL)

 
     
 
Tickets: 20 euro, 1 drankje inbegrepen

 
     
 
The Basily Gipsy Band (NL)

 
     
 
Popy Basily: solo gitaar, Gino Basily: ritme gitaar, Antal Steixner: cajon, Gabi Barbalau: contrabas

 
     
  De gipsy-jazz formatie Basily laat de tijden van Django Reinhardt en Stephane Grapelli herleven. Oorspronkelijk is Basily begonnen als pure vertolker van de hot club de France traditie. Heden ten dage heeft Basily een geheel eigen identiteit met traditionele en Spaanse zigeunerinvloeden ontwikkeld. Door de ontwapenende podiumpresence en de gedreven uitstraling weten de muzikanten hun publiek keer op keer in vervoering te brengen.
Met de originele Hot Club de France bezetting wordt The Basily Gipsy Band gezien als een van de beste en origineelste gipsy formaties van deze tijd. Een optreden van Basily staat altijd garant voor een daverend applaus en voor een spectaculair succesvol optreden!

 
     
 
Zaterdag 7 september: ANKERJAZZ in brouwerij Het Anker, inkom langs Krankenstraat (Groot Begijnhof) Mechelen

 
     
 
17.00u-19.00u: gratis jam
20.00u: Julien Tassin trio
21.15u: John Snauwaert Quintet feat. Lien De Greef (Lady Linn)

 
     
 
Tickets: 30 euro voor de 2 concerten, 1 drankje inbegrepen

 
     
 
Julien Tassin trio

 
     
 
Julien Tassin: gitaar, Lennart Heyndels: bas, Dré Pallemaerts: drums

 
     
  Begeleid door een solide ritmesectie, mengt Julien Tassin eigen composities en improvisaties tot energieke en expressieve muziek. Dol op sterke melodieën, ontwikkelde hij een origineel muzikaal universum waarbij hij invloeden uit de blues, rock en free jazz ontleent.
Zijn gitaar kan lyrisch en luchtig, maar ook wild klinken. Met dit explosieve trio probeert Julien Tassin volledig zijn muzikale persoonlijkheid uit te drukken.
 
     
 
John Snauwaert Quintet feat. Lien De Greef (Lady Linn)

 
     
 
Lien De Greef (Lady Linn): zang, John Snauwaert: sax, Hendrik Braeckman: gitaar, Filip Vandenbril: contrabas, Bruno Castellucci: drums

 
     
  “Een mix van Jazz, Pop, Bossa Nova en Soul”!
Zangeres Lien De Greef, beter bekend als Lady Linn, oogstte in 2009 veel bijval met haar nummer “I Don’t Wanna Dance”, dat ze samen met haar Magnificent Seven op binnen- en buitenlandse podia bracht.
In de eerste jaren dat ze optreedt met haar Magnificent Seven, brengt ze voornamelijk covers van jazz- en swingnummers uit de jaren 1930 tot 1950.
In 2009 en 2010 wint ze een paar keren een MIA.
Met Lien De Greef op het podium, omringd door 4 top muzikanten uit de Belgische jazzwereld, is een swingend en spetterend optreden verzekerd!
Saxofonist en componist John Snauwaert heeft een zeer brede reikwijdte en is een artistieke wereldreiziger. Zo maakte hij kennis met Petar Elmazof (Bulgarije), Chergio de Susa en Pipo Fernandes (Cuba, het laatste lid van de B V S C), Mahbub & Satar Khan (India). Hij speelde ook op het podium met jazzmasters als Lowell Fulson, Isaac Hurley, Gene Bertoncini, Bob Mover, Gary Smulyan, Nilson Matta, Dick Oats, Roni Ben-Hur, Jeff Gardner ...

 
     
 
Zondagnamiddag 8 september : Jazzathome in 26 locaties, binnenstad Mechelen

 
     
 


 
     
 
Optreden 1: 14u15 tot 15u00
Optreden 2: 15u45 tot 16u30
Optreden 3: 17u15 tot 18u00

 
     
 
Tickets zondagnamiddag: 20 euro (voor optredens 1+2+3)

 
     
  Alle informatie over de groepen, locaties en tickets is te vinden op www.jazzathome.be en via jazzathome@jazzzolder.be
Leg online drie namiddagconcerten vast nadat je een ticket hebt gekocht via UiTinMechelen (Vleeshouwersstraat 6, 2800 Mechelen), via het Cultuurcentrum (Minderbroedersgang 5, 2800 Mechelen) of bij de jazzzolder vzw, info@jazzzolder.be , 0497/02 93 61..

 
     
 
JAZZATHOME

 
     
     
     
 
     
     
 
 
     
     
 
   
 

 

 
 


 
     
                                                        

 
     
 


ZATERDAG 24 AUGUSTUS, da's  'bostrippen!'. . .

 
     
 


 
     
  Ik zak deze keer vergezeld van Winus en Mark voor mijn vijfde keer af naar het Chartreuzenbos in Linden tegen Holsbeek voor een portie Jazzwood dat al voor de negende keer daar doorgaat en alweer uitverkocht is. en parkeer vlot aan de rand van het bos. Na een kleine wandeling op een brede aardenweg komen we aan in het midden van het bos. Onderweg passeert er af en toe een wagen van de organisatie / vips en je kan intussen nog poëzie aflezen ook, van borden tegen de bomen. We hebben gelukkig droog en zonnig zomerweer.
Marc Van den Hoof (wonende in de buurt) praat het geheel aan mekaar. Hij is de vroegere radiopresentator, dichter, saxofonist, docent en columnist . Hij staat vooral bekend als specialist in het muziekgenre jazz als wandelende jazz encyclopedie. De programmatie is in handen van trompettist, zanger en entertainer Jan Muës en de organisatie is in handen van Guido Peers. We zien ook enkele muzikanten in het publiek zitten en we horen jazzmuziek door de luidsprekers van o.a. Chet Baker, Diana Krall, Ella Fitzgerald…. in afwachting van de 3 groepen.
Dus al voor het negende jaar op een rij slaagt IGCS – de Intergemeentelijke Culturele Samenwerking tussen Aarschot, Begijnendijk, Holsbeek, Rotselaar en Scherpenheuvel-Zichem –, het Agentschap Natuur en Bos en Check4 de handen in elkaar voor Jazzwood. En doen dat uitstekend en met een zeer goede klank, al zijn er veel bezoekers die liever praten en minder voor de muziek zelf lijken te  komen. We krijgen drie hoogstaande kwaliteitsgroepen voorgeschoteld: het Stefan Bracaval QU4RTET, daarna het Kristen Cornwell Trio en als afsluiter het Bert Joris Quartet.
We merken op dat de gemeenschappelijke deler hier Mechelen is: Stefan Bracaval is afkomstig van Mechelen en Kristen Cornwell woont in Mechelen en drummer Dré Pallemaerts van het Bert Joris Quartet woont ook in Mechelen. En ze spelen alle drie ook op Jazzahome 2019 in Mechelen.

 
     
 


 

 
 


Stefan Bracaval Qu4rtet 


19:00


 
     
 

 
     
 


Stefan Bracaval – dwarsfluit, basfluit & composities, Hans Van Oost – gitaar, Hendrik Vanattenhoven – contrabas, Daniel Jonkers – drums


 
     
 

 
     
  Stefan Bracaval is een meester fluitist en we kennen hem al jarenvan o.a in de Jazzzolder van Mechelen als een graag geziene en gewaardeerde muzikant. Hij staat hier op de planken met zijn eigen werk en ook nieuw repertoire. Hiervoor laat hij zich omringen door muzikanten die zich als een vis in het water voelen in deze muziek, waarbij de focus voornamelijk ligt op jazztraditie en swing.


 
     
         

 
     
   We horen o.a. ‘Liner Notes’, ‘Indigo Blue’ en ‘Milton’ voor de Braziliaanse baritonfluittist Milton Nascimento en hier gebracht in een heel relaxte uitvoering. We krijgen ook de muzette ‘Pardon my French’ en daarna het swingende vrolijke ‘Blueprint’. Je moet hiervan zeker de teaserclip zien hieronder !

 
     
 

 

 
     
 

 
     
 


Kristen Cornwell Trio


21:00


 
     
 
Kristen Cornwell –zang, Christophe Devisscher –contrabas, Patrick Deltenre- gitaar

 
     
 


 
     
  Kristen en Christophe zijn een koppel en dus al jaren op mekaar ingespeeld. Ze voegen daarbij de veelzijdige gitarist Patrick Deltenre en brengen nummers van hun recente plaat uit einde 2017 ‘Spoonful – Back to the Blues.’ Dit album is een hommage aan de essentie van de blues en werd samengesteld en gedistilleerd uit zeer diverse bronnen. Kristen Cornwell zet hier vandaag een geweldig optreden neer met haar gekende soul, timing en eigen geluid.

 
     
           

 
     
  Kristen bewijst dat jazz en blues mekaar weervinden. We krijgen een les muziekgeschiedenis naar een hoger niveau getild door haar twee begeleiders, de ontketenende contrabassist Christophe Devisscher en meester gitarist Patrick Deltenre. Vanaf het eerste nummer is het er bonk op met Willie Dixons ‘Spoonful’. Dit drumloze trio maakt indruk op het publiek. Kristen zet blues- en andere klassiekers zo moeiteloos en naturel naar haar hand. Ze brengt een cover naar een hoger niveau zoals in ‘For what it’s worth’ van Buffalo Springfield of zeker ‘You can’t judge a book by its Cover’ (ook van Willie Dixon) en Mose Allisons' ‘Your mind is on Vacation’ vormen mee een organische set waarin ze ook heerlijk kan scatten.

 
     
 

 
     
  Ze stelt ook een liefdestrilogie samen in ‘Better than anything’ en ‘Gimme what you got’ van Keb Mo’ (met erg groovy gitaarwerk) en ‘Seems I’ m never tired of loving you’. Natuurlijk mag ‘Blue’ van haar geliefde singer songwriter Joni Mitchell niet ontbreken en evenmin als Billie Holiday’s ‘Who needs you’.
Kristen Cornwell kwam, zag en overwon. Het beste optreden van deze avond, vinden wij toch. De manier waarop de band elk nummer een extra inkleuring geeft door hun inventieve spel dwingt respect af. Of het nu de melodische contrabaslijnen zijn of een percussieve gitaar die plots opduikt, telkens krijgt het origineel een nieuwe wending door deze interventies.
Kristen zegt dat er soort van 'JazzWoodstock' sfeer hangt, hier in het bos. Intussen is Kristen, sinds ze zich in 2004 in Vlaanderen vestigde, niet meer weg te slaan van de Belgische podia en we zien haar o, zo graag terug ook. We hebben onze portie blues medicijn goed ontvangen.

 
     
 

 
     
 


Bert Joris Quartet


23:00


 
     
 
Bert Joris – Trompet, Nicola Andreoli – Piano, Philippe Aerts – Contrabas, Dre Pallemaerts - Drums


 
     
 

 
     
  Het zal moeilijk worden om die Kristen Cornwell te overklassen. Helaas mis ik een beetje punch bij dit Bert Joris Quartet. Allemaal steengoede begeleiders hoor, die Bert Joris vergezellen zoals Phlippe Aerts, die vers uit Parijs komt en natuurlijk Dré Pallemaerts, die volgens mij niet helemaal uit de startblokken kwam maar het is vooral de jonge pianist Nicola Andreoli, die enkele zeer mooie solo’s tovert uit de vleugelpiano en die ook vorig jaar hier al schitterde met Philip Cathérine.

 
     
           

 
     
  We zijn misschien al wat verwend en gewend geraakt aan de beste trompettist van België en daarbuiten. Bert speelt melodisch en doet dat loepzuiver als altijd en  brengt titelnummers uit zijn vorige platen ‘Magone’ en ‘Only for the Honest’, heel mooi op bugel.

 
     
   

 
     
  Joris is geen beeldenstormer, wel een stilist. Een stilist met fluwelen handschoenen. Nicola Andreoli’s speelt zijn prachtig eigenste ‘Mare di notte’ in een bebop swinging versie. Dré Pallemaerts komt pas op het einde los en kan de zaak nog een beetje aanzwengelen. Bij de zachte nummers hoor je de menigte achteraan teveel praten en dat is wat storend. Men wilde vooraan de PA niet te hard zetten waardoor het best genieten werd van de mooie sound.

 
     
   

 
     
  We kijken alvast uit naar editie 10 van Jazzwood. De poëziewandeling zal er eveneens opnieuw zijn en Jan Muës zal zeker zorgen voor topmuzikanten  op deze jubileumeditie. 

 
     
 

 
     
 



verslag Michel Proesmans

 
 
     
     
     
 
     
 
 
     
 
   
     
 



 
     
 
De Finals, Cultuurplein Mechelen - vrijdag 23 aug 2019

 
     
 

 
     
   

 
     
  Het werd een mooie vrijdagavond de 23e Augustus en Maanrock zou vanavond van start gaan en dan liefst nog wel op 8 verschillende podia gedurende de weekend driedaagse. Op het Mechels podium aan de Kuub op het Cultuurplein, daar brandt voor ons de lamp vandaag want daar geven de 4 finalisten van het 7e Internationale Mechelse JazzContest vandaag het beste van zichzelve om de eerste prijs als groep weg te kapen en/of de eerste prijs als solist(e) en de verwachtingen zijn hoog gespannen , vooral onder de kandidaten dan want het publiek komt hier vooral genieten van een gratis en kwalitatief hoogstaand muziekgegeven op een zomerse, zalige avond. We zitten wat later op het schedule wegens wat technische problemen met een kabel meen ik te hebben begrepen waardoor we nu (deels?) analoog de lucht in gaan i.p.v. digitaal. ‘Go’ dan voor de eerste groep van jeugdige kampers want de leeftijdsgrens is begrensd op 25 jaar +, jonger dan 26 in ieder geval.

 
     
  Hlib Baisha Trio


Gitaar/composities: Hlib Baisha (Ukraine)
bas: Wolf van Gemert (NL)
Drums: André van der Heide (D)


 
     
         

 
     
  Het is Hlib Baisha (Ukraine) met zijn trio die van wal steekt met eerst de Jobim cover ‘Chega de Suadade’, gepast met de zomerse temperatuur hier om dan te vervolgen met het second en third movement van de eigen compositie ‘Jazz Sonata #1’. Duidelijk geen ‘bleus’ in dit gezelschap en bassist Wolf van Gemert (NL) en drummer André van der Heide (D) zullen we nog terug zien met de band Zizon, later op de avond.

 
     
    

 
     
  Llum Trio


Tenorsax: Matthieu Ablain (FR)
Contrabas: Jim Monneau (FR)
Drums: Pierre Floch (FR)


 
     
   

 
     
   Het Llum trio dan, allen uit Frankrijk mag meteen daarna aanschuiven, na de soundcheck dan, en ik meen dat we ons zowat in eenzelfde vaarwater begeven. De solist hier is Mattthieu Ablain op tenorsax en die heeft een mooi , zacht timbre maar de jury zal bassist Jim Monneau met zijn opvallende solo uiteindelijk verkiezen en hem straks tot winnende solist van deze editie uitroepen. De opgelegde standard hier werd Trinkle Tinkle’ , een typische Monk.

 
     
      

 
     
Zizon


Piano: Eunhyun Kim (Zuid-Korea)
Elektrische gitaar: Hyunwoo Lee (Zuid-Korea)
Contrabas: Wolf van Gemert
Drums: André van der Heide


     
 

 
     
  Geen tijd te verliezen dan en Zizon , een quartet met voor een stuk de ritmesectie uit de eerste band, daarnet nog vernoemd en aangevuld, versterkt door pianiste Eunhyun Kim en gitarist Hyunwoo Lee, beiden uit Zuid Korea, gaan vlot en gesmaakt door een mooie set ook. En nu, als het even mag dan?...zij zijn m’n persoonlijke favorieten… ’Short Story’ werd hier de gespeelde standard en da’s er eentje van Kenny Dorham, meest bekend misschien van zijn ‘Blue Bossa’…. Mooi, mooi ! en de jury heeft het dit jaar erg moeilijk vertrouwt voorzitter van de jury Chris Joris me toe.

 
     
 

 
     
  Aegle


Zang: Alexandra Gadzina (BE)
Piano: Nina Kortekaas (BE)
Arabische  ney fluit: Tammam Al Ramadan (Syrië)
Elektrische bas Diederik Billiet (BE)
Drums: Robbe Broeckx (BE)


 
     
 

 
     
  Ook al omdat afsluiter van het contest , het quintet Aegle, ook een mooie performance brengt. Gaf ik het bij de halve finale al niet mee dat zij de publiekslieveling zouden kunnen wezen ? Méér dan leuk natuurlijk dat in deze band ook weer vrouwelijk gezelschap zit met Nina Kortekaas aan de keys en in de front een enthousiaste en feeëriek stralende Alexandra Gadzina die zingt. Ik ben trouwens zeker dat de mannen van het MÂÄK Quintet met belangstelling luisteren ook naar de Syrische fluitspeler Tammam Al Ramadan die de Arabische ney fluit met verve bespeelt. Dat leek me ook een optie als winnaar van het solistendeel van deze competitie. ‘Aegle brengt ‘Lonnie’s Lament van Coltrane als standard.

 
     
 

 
     
  Dan trekt de jury zich terug om te gaan beraadslagen terwijl het intussen volle plein kan genieten van het geweldige MÂÄK Quintet. MÂÄK kunnen we zelf ook enorm smaken en hebben we al meermaals in diverse samenstellingen en uitbreidingen gezien. Een ongewone wereldse jazz brassband , laten we het daar maar bij houden…


 
     
     

 
     
 

 
     
  Uurtje later zal het wezen als Elke Vandersypen, de presentatrice van deze avond, de microfoon onder de neus van de juryvoorzitter steekt want wie zijn de winnaars geworden vanavond ?

 
     
 

 
     
       

 
     
  ...de kogel is door de kerk !...en de St. Romboutstoren staat er nog ook 😊, gefeliciteerd aan alle finalisten en natuurlijk in het bijzonder aan de winnaars. Als solist kaapte Jim Monneau (FR), bassist bij het Llum Trio, de eerste prijs weg en als groep won het trio rond Hlib Baisha (Ukraine) de eerste prijs. Dat betekent een opnamesessie in de DVR studio van Danny Van Roosendael, een cheque van 1500 €, geschonken door JaZZZolder Mechelen en diverse concerten, zowel ten JaZZZolder zelve als op bevriende podia...handjes op mekaar, proficiat !

 
     
       

 
     
     
     
  Winus

 
     
     
 
 
   
 
     
     
 
   
 

 

 
 

 
     
 

- Michel goes solo, festivalverslag in a nutshell -

 
     
 

 
     
 

 
 
Gouvy Jazz - zaterdag 3 aug 2019

 
     
     
 


CHAPITEAU
:  IOANNIS VAFEAS TRIO feat. VASILIS XENOPOULOS (Griekenland)


17:00 - 18:15


 
     
 
Christos Yerolatsitis (piano), Michael Messios (contrebas), Ioannis Vafeas (drums) + gast: Vasilis Xenopoulos (sax)

 
     
         

 
     
  Meteen raak dit eerste optreden vandaag van drie geweldige muzikanten, strak in het pak, uit de Cypriotische jazzscene. Zij bundelen hun krachten om een interessante echte jazzband te vormen. Ze hebben allemaal een solide ervaring op het internationale toneel en het is een waar genoegen om ze dit jaar hier voor het eerst te zien op Gouvy jazz. We vieren ook de 40ste keer Gouvy Jazz hier.
Leider Ioannis Vafeas (drums) studeerde jazzmuziek aan de fameuze Berklee College of Music in Boston en behaalde zijn masterdiploma in jazzstudies aan het conservatorium van Boston.
Ze halen als gast de saxofonist en componist Vasilis Xenopoulosis binnen en hij is één van de meest ervaren Griekse jazzmusici van zijn generatie. Londen wordt zijn permanente thuis na zijn afstuderen, ook aan het beroemde Berklee College of Music en hij vestigt zich geleidelijk als een fervent Londense saxofonist.

 
     
 

 
     
  We krijgen een echt old school jazz optreden met classics uit het straight jazz verleden. Ze zetten hun held saxofonist Hank Mobley in de kijker met de bekende hardbop tune ‘No room for square’ of ook ‘fright eyes’ van Wes Montgomery met hierin een flinke piano solo en bas solo. Hij eert ook saxofonist Sonny Rollins in ‘If I ever will leave you’ met een latin touch, te beginnen met een solo sax.
Vasilis Xenopoulos brengt ook eigen nummers zoals ‘Dexterology’ als een eerbetoon aan zijn favoriete tenorsaxofonist Dexter Gordon. Het is een lekker wollige, zachte sax en toch ook melodisch. ‘Dat there’ is een heerlijke oldie van Bobby Timmons die nog bij Art Blakey speelde. Hij presenteert de groep in het Frans voor één keer maar houdt het liever bij het Engels. Als ballad horen we de ingetogen standard ‘Skylark’.
Nou, deze groep is een welgekomen aangename kennismaking.


 
     
      

 
     
 


Club Madelone - ROBERT JEANNE SEXTET (B) Hommage aan bassist Charlie Haden


18:00 - 19:30


 
     
 
Robert Jeanne (tenorsax), Jacques Pirotton (gitaar), Steve Houben (altsax), Pascal Mohy (piano), Stephan Kremer (drums), Werner Lauscher (contrabas)

 
     
    

 
     
  Er is hier zéér veel volk en je geraakt er moeilijk binnen. Ik heb enkel een glimp kunnen opvangen via de bovenverdieping. Ze spelen een rustige set met nummers ter ere van bassist Charlie Haden die te vroeg van ons is heengegaan in 2014. Op het einde gaat het tempo pas omhoog in het nummer ‘Bernie’s tune’ bekend van Chet Baker en Jerry Mulligan. Wel hoog niveau daar met allemaal topmuzikanten o.l.v. saxofonist Robert Jeanne (°1932 !). Het was al in 1950 toen Robert Jeanne de jazz in het Luikse ontdekte en besloot sax te gaan spelen luisterend naar Jacques PELZER, Bobby JASPAR en René THOMAS, tijdens memorabele jamsessies in Luik. Steve Houben, de Frank Vaganée van Wallonië, ziet er veel magerder en ouder uit dan vroeger. Pascal Mohy is een vaste waarde geworden in het Waalse jazzlandschap en Werner Lauscher is de bassist van Michel Bisceglia. Alleen drummer Stephan Kremer is me niet zo bekend en die komt uit Aachen. Je hoort trouwens in Gouvy ook veel Duitsers en vlamingen. 

 
     
   

 
     
 


SCÈNE HENRI VESTINE
: MURIEL D'AILLEURS TRIO (B)


18:15 - 19:00  & 20:45 - 21:30
 

 
     
 
Muriel d'Ailleurs (gitaar,zang), Felix Heymans (contrabas), Léo Ullmann (viool)

 
     
   

©  web promopic


 
     
  Hoor je die stem? Deze kleurrijke melodieën? En dit zigeunerritme dat het leven doet swingen? Dit is Muriel d'Ailleurs en haar muzikanten die rond de kleine tent waar ze amper in kunnen veel volk trekken die geboeid staan te luisteren en te applaudisseren. Hun akoestische geluid parfumeert de sfeer van jazz-thema's en liedjes van weleer. Muriel d'Ailleurs is geboren in een kunstenaarsfamilie van Frans-Hongaarse origine en nodigt ons uit voor een furieuze swing-sessie. Ze wordt vergezeld door eersteklas artiesten, wiens akoestische geluid je terugbrengt naar de gekke jaren ‘20. Ze spelen twee sessies met veel volk.
We zien ze terug op onze Jazzathome 2019 in een Mechelse huiskamer. 

 
     
     
     
 


CHAPITEAU
:  MICHEL HERR presenteert ``THE POSITIVE TENTET``(BE)


19:15 - 20:45


 
     
 
Jazz Sextet en strijkkwartet met composities en arrangementen van MICHEL HERR
Bert JORIS (trompet), Lennert BAERTS (tenorsax), Peter HERTMANS (guitar), Nathalie LORIERS (piano), Sam GERSTMANS (contrebas), Daniel JONKERS (drums)
+ strijkwartet: Benoît LESEURE en Pierre HENEAUX (viool), Jean-François DURDU (altviool), Merryl HAVARD (cello)

 
     
   

©  web promopic

 
     
  Michel Herr, internationaal bekend om zijn talenten als pianist, componist en arrangeur van jazz, presenteert hier vandaag zijn muziek die hem nauw aan het hart ligt, speciaal geschreven voor dit ongewone ensemble van 10 muzikanten, in een resoluut persoonlijke benadering.
Het repertoire bestaat uitsluitend uit originele composities, gekenmerkt door originele arrangementen van zijn hand. Het blijft zeker toegankelijke muziek, rijk aan melodieën, harmonieën en innemende interacties. Hij is zelf in de zaal aanwezig aan de geluidsmannen en belichting en gaat zeer moeizaam op krukken. Vandaag spelen de muzikanten uitmuntend zoals o.a. Bert Joris, Nathalie Loriers en Peter Hertmans en iedereen komt aan bod om te soleren. Ook de vier strijkers geven mooie contrapunten.  

 
     
        

 
     
  Een album werd opgenomen in november 2018, voor release in 2019. In 2008 verscheen een dubbele verzamelaar met allerlei composities van Michel Herr met het Brussels Jazz Orchestra. In feite is Michel Herr te horen op meer dan 70 jazz albums, als leider of te samen met Joe Lovano, Toots Thielemans, Bill Frisell, Archie Shepp, Philip Catherine, Tom Harrell … Sinds 1984 speelde hij regelmatig piano en keyboards met mondharmonicaspeler Toots Thielemans. Hij toerde samen met Thielemans in Europa, Japan, Afrika en de Verenigde Staten en speelde met hem op grote festivals. We hopen dat Herr nog een lange tijd kan doorgaan met muziek schrijven en arrangeren. 

 
     
          
     
 


Club Madelone - LAUREN HENDERSON QUINTET (VS)


20:15 - 21:45


 
     
 
Laurent Henderson (zang), Massimo Barrella (gitaar), Pierre-Alain Goulach (piano), Alex Gilson (bas), Elio Coppola (drums)

 
     
   

©  web promopic

 
     
  Nu kon ik helemaal niet meer binnen daar, in die zo gezellige Club Madelone en ik hoorde van verre een beetje muziek met een aangename gitaar. Lauren Henderson is een zeer bruin getinte zangeres met Afro-Latijnse en Caribische roots. Haar originele composities en jazz standards interpreteert ze in het Engels en Spaans. Haar eerste plaat kwam uit in 2011 en ze opereert vanuit New York. Ze toerde de wereld rond met het delen van haar muziek, die werd geselecteerd als onderdeel van de soundtrack voor 'The Drowning', met Julia Stiles en Josh Charles in de hoofdrol. Haar derde album Ármame stond 6 opeenvolgende weken in de Top 40 van de Jazz Week Charts. Ze heeft de club Madelone zeer goed opgewarmd al kwam dat ook door het vele volk.
De optredens tussen de club en tent zijn een beetje overlappend. Om de club wat te ontlasten is er ook voor de eerste keer een minitentje gezet waar er twee optredens van dezelfde band MURIEL D'AILLEURS TRIO doorgaan. 

 
     
 


CHAPITEAU
:  LE CRI DU CAIRE + ERIK TRUFFAZ (Egypte/Fr)


21:15 - 22:45


 
     
 
Abdullah Miniawy (zang, teksten, composities), Peter Corser (sax, composities), Karsten Hochapfel : (cello), Erik Truffaz (trompet)

 
     
        

 
     
  Ik zou zeggen 'and now for something completely different'. Ik weet niet wat ik ervan moet denken maar langs de ene kant versta ik geen Arabisch en weet ik dus niet waarover de zanger het heeft maar hij kan wel uithalen en zingen met heel zijn lijf: de ene keer klagend, de andere keer wat opwekkender. Je hoort vaak als basistoon de cellist geflankeerd door de sax en of trompet. Erik Truffaz verplaatst zich regelmatig over de scene en is trots op zijn zanger uit Caïro. De saxofonist doet veel aan circular blowing. De zaal klapt soms mee op aangeven van Erik Truffaz. Er is halverwege ook een mooi intiem duo van zang en trompet. 

 
     
   

 
     
  We horen in ieder geval vaak enorm applaus en gejuich en men vraagt en krijgt  op het einde een toegift met deels staande ovatie. Het heeft toch iets teweeg gebracht hier, deze niet zo jazzy mix van twee culturen. Scherp, verbluffend, krachtig, vrij, spiritueel, poëtisch, politiek, lyrisch ... De schreeuw van Caïro blijft boeien, waar ook ten lande...

 
     
   

 
     
 


Club Madelone - NEW YORK SKA JAZZ ENSEMBLE (USA)


22:30 - 00:00


 
     
 
ROCKSTEADY FREDDIE (sax, fluit, zang), Kevin BATCHELOR (trompet,zang), Mark DAMON (bas, zang), Earl APPLETON (toetsen), Joey GALLO (drums), Simone AMODEO (gitaar)

 
     
   

©  web promopic

 
     
  Het New York Ska-Jazz Ensemble (NYSJE) is een internationaal gerenommeerde groep. Zij zijn de grondleggers van het Ska-Jazz-genre. Sinds de oprichting in 1994 hebben ze veertien albums uitgebracht en hebben ze regelmatig opgetreden in Europa, Canada, de VS, het Caribisch gebied en Zuid-Amerika. Ze besluiten een toernee vandaag in Gouvy. Ze brengen direct sfeer in de overvolle club Madelone. Het geluid gaat de hoogte in. Ze kampen met een beetje technische problemen: de geluidsman is even zoek en de elektriciteit valt even uit. Maar ze laten het niet aan hun hart komen en doen gretig voort tijdens de stroompanne. Ze geven een enorme energie af en hun originele interpretaties van de geweldige jazzstandaarden zijn schaamteloos zoals het bekende ‘Take 5’ van Paul Desmond. We horen ook ‘the tide is high’ en ‘ love and affection’. Hun muziek combineert vrolijk Reggae, Jazz en Ska. Kortom een dikke ambianceband ! 


 
     
 


CHAPITEAU
:  SARAH MACKENZIE SEPTET (USA/FR/HU)


23:30 - 01:00


 
     
 
Sarah McKenzie (piano, zang), Hugo Lippi (guitar), Pierre Boussaguet (contrabas), Sebastian de Krom (drums) + 3 blazers: Julien Alour (trompet), ``Plume``(altsax), Gabor Bolla (tenorsax)

 
     
         

 
     
  Deze pianiste en zangeres heeft Australische roots (°1987 Perth) maar is neergestreken in Parijs. Ik zag haar de eerste keer op Dinant Jazz 2017. Ze is een jonge versie van Diana Krall maar heeft ook iets meisjesachtig van Stacey Kent. Zij debuteerde in 2015 met ‘We Could Be Lovers’ op het Impulse label. Ze zet vandaag haar recente plaat ‘The secrets of my heart’ in the picture.  

 
     
   

 
     
  Met haar strak zwart kleedje, blauwe ogen en blond haar is ze wat vamperig achter de piano. Ze speelt veel klassiekers en standards maar ook enkele eigen nummers zoals ‘Paris in the Rain’ en ‘De Nada’ met wat bossa nova. Ze houdt van The Great American Songbook.
Dit alles wordt in kwartetvorm goed gesmaakt bij het publiek. Je hoort goed de swing invloed van Oscar Peterson/Ray Brown of van Nat King Cole en ze trapt soms de maat met haar voeten. Ze heeft zeker een goede stem en weet haar band goed aan te sturen. Het totaalplaatje klopt wel zeker, ook met die goede extra blazers. De drummer heeft nog gespeeld bij zangeres Betty Carter en bij Jamie Cullum. Vooral de gitarist is opvallend goed. Heel mooi is de Gershwin Medley waarin ze solo uitpakt op piano met The ‘Rhapsody in blue ‘ en ‘Summertime’.
Mooi om Sarah eens terug te zien en graag binnen enkele jaren nog eens om te zien hoe ze verder evolueert. 

 
     
   

 
   

 
     
 



Foto's en verslag Michel Proesmans 

 
     
     
     
     
 
     
     
 
 
     
     
 
   
 

 

 
 




 
 


- Michel goes solo, festivalverslag in a nutshell -


 
                                                        

 
     
 


ZATERDAG 27 JULI  - ZONDAG 28 JULI 

 
     
  We zakken af met een volle auto vanuit Mechelen naar Dinant voor de 19de editie aldaar in het park van de Abdij van Leffe. We laten de overvloedige regen op de baan niet aan ons hart komen. Het is de laatste jaren daar bij de paters nu de vaste plek voor een gezellig klein jazzfestival. Dit jaar is de peetvader van het festival de Jamaicaanse pianist Monty Alexander die we vorig jaar al zagen in een zeer fraai concert en hij is erg geliefd bij het publiek. Hij mag hier elke dag met een andere band optreden. Zoals elk jaar is er ook de competitie ‘Concours Jeunes Talents’, zoals we bij ons de JazzContest Mechelen kennen. We zien ook enkele bevriende juryleden.

 
     
     
 


Concours Jeunes Talents 1er groupe :   Le Monde Merveilleux de Pépito


17:00


 
     
 


Pierre-Antoine Savoyat : trompet, bugel, composities; Simon Groppe : piano; Federico Stocchi : contrabas; Oscar Georges : drums; Ambroos de Schepper : altsax

 
     
       

 
     
  Tussen de optredens door kunnen we op ‘de Cour’ aan de ingang van het festival genieten van jonge talenten uit binnen-en buitenland. De eerste band die een poging waagt tot beste groep is “Le Monde Merveilleux de Pépito". Deze groep met vreemde naam is een autobiografisch project van trompettist Pierre-Antoine Savoyat.
De Brusselse groep maakt graag bij elk concert een bepaalde sfeer qua arrangement of compositie en ze laten zich leiden door trompet-muzikanten als Ambrose Akinmusire of Tom Harrell die ook inventief zijn. Dus welkom in de wereld van Pépito zeg maar. Ze openen met ‘Confessions’ met wat dramatische inslag en herhalend motiefje. Bij ‘La danse des Crabes’ klinkt de drummer wat hoekiger. Het is een snel uptempo nummer met snelle pianolijntjes. In de ballad ‘Derniers Regards’ speelt Pierre-Antoine overtuigend op bugel. Ze ronden de korte set af met het latin getinte ‘l’Absente’. Bon, dat is al een goed begin.
We herkennen vooral Federico Stocci aan de bas en vooral Simon Groppe en die laatste gaan we nog enkele keren tegenkomen in het concours. Het is zo dat studenten onder mekaar andere groepen samenstellen omdat ze mekaar kennen en vrienden worden en zich zo inschrijven in enkele groepen en zo meer kans te maken als lid van de winnende groep.

 
     
 

 
     
 


Maxime Blésin New Quartet

  
18:00


 
     
 
Maxime Blésin (gitaar), Igor Gehenot (piano), Thomas Bramerie (bas), Darren Beckett (drums) + Special Guest Stephane Mercier (sax)

 
     
     

 
     
  Maxime Blésin (°1973) is een uitstekende gitarist en een graag geziene muzikant op de zaterdagavond concerten hier in de club à l’F. Hij vormde speciaal voor Dinant Jazz een nieuw kwartet met daarin de jonge vlotte Ierse drummer Darren Beckett die in Engeland  woont. Ze kunnen zich als groep goed uitleven. Alles draait natuurlijk rond de sympathieke gitarist, die ik vorig jaar hier leerde kennen. Het publiek is al opgewarmd. Ze openen swingend met ‘Leafs’ het gebladerte zeg maar doorspekt met een toffe melodielijn. Een snelle swing ‘The never ending story’ van Maxime draagt hij op aan de steeds populairder wordende pianist Igor Gehenot aan de vleugel. Inderdaad die pianist wordt elke jaar beter als ik hem zie. De gitarist doet me denken aan Barney Kessel als hij in dit nummer soleert en de drummer komt ook lekker helemaal los. ‘A port in the storm’ bevat twee tempo’s,  swing en funk à la George Benson met een bassolo op het einde. Maxime schreef de ballad ‘Duke it out’ voor een zangeres maar vandaag is die opgedragen aan bassist Thomas Bramerie. Maxime zijn leraar Stéphane Mercier komt erbij op sax en ze spelen de standard ‘Darn that dream’ dat een beetje weg heeft van Dexter Gordon.


 
     
        

 
     
  Maxime zingt het bekende ‘There will never be another you’ van Frank Sinatra en kijkt zeer tevreden bij de pianosolo in dit nummer. Het publiek wordt enthousiaster naar het einde toe. Een mooie interessante eerste performance is dit in de grote doorzichtige tent. Helaas komt een regenbui de alweer de pret enigszins bederven. Maar het is niet ver van de grote tent naar de drank – en eetstands. Het is grappig ome horen wanneer presentator en samensteller Patrick Bivort de ganse lijst van het eten opsomt. 

 
     
   

 
     
 


Concours Jeunes Talents Groupe 2 : BAZ Trio


19:15


 
     
   
Basile Rahola (bass),  Wajdi Riahi  (piano, Oscar Georges (drums)

 
     
   

 
     
  Door de regen hebben we dit concertje niet kunnen volgen omdat we wat bleven napraten en eten in de tent. Baz trio zien we nog terug in Mechelen want die wonnen vorig jaar daar de JazzContest. Misschien vallen ze hier ook in de prijzen. 

 
     
                 
 
   
 
     
  Bassist Basile Rahola en pianist Wajdi Riahi hebben samen getoerd in Tunesië en daaruit is hun vriendschap ontstaan om samen verder muziek te blijven maken. In september 2017 ging Wajdi les volgen aan het conservatorium van Brussel en Basile verhuisde naar Barcelona. Het eenvoudigste was halverwege dan maar in Frankrijk af te spreken. Daar ontmoetten ze de Franse drummer Oscar Georges die ook les volgt in Brussel. Zo vormden ze een jazz trio Baz naar de leider Basile. Na een reeks concerten in Frankrijk, heeft de groep, door hun wederzijds gevoel van kameraadschap, besloten door te gaan met het opnemen van een debuutalbum. 

 
     
   

 
     
 


Alex Tassel A Quiet Place feat. Manu Katché


20:00


 
     
 
Alex Tassel (trompet), Manu Katché (drums), Jason Rebello (piano , fender rhodes en toetsen), Igor Gehenot (toetsen), Reggie Washington (elektrische bas), Pierrick Pedron (sax) + Gregoire Maret (deels op mondharmonica) 

 
     
   

 
     
  Het is naar aanleiding van de recente dubbel-cd “Past & Present / A quiet place” van Alex Tassel (°1975) dat deze Franse trompettist uit Bretagne hier zal presenteren met een licht gewijzigde bezetting. De ene plaat is hedendaagse bebop en de tweede cd is meer elektrische fusion. Alex tassel is een muzikant die pop, soul, funk, rock en jazz kan smaken. Dus we kunnen ons aan alles verwachten hier. Hij heeft een droombezetting meegebracht om dit waar te maken.  

 
     
   

 
     
  De eerste nummers houden een evenwicht tussen funky grooves en ballads. Opvallend zijn de twee toetsenisten met Igor aan de toetsen die op een verhoog zit boven de pianist/toetsenist Jason Rebello. Die Jason jaagt er soms rare toontjes doorheen wat gelukkig met mate wordt toegepast. In het titelnummer ‘A quiet place’ doet Tassel me denken aan de scherpe sax van David Sanborn die hier ook eens te gast is geweest met Steve Gadd op drums. Maar hier hebben we vandaag Manu Katché aan de drums die ook een graag geziene muzikant is die graag een graantje meepikt en zijn stempel drukt met zijn typisch dynamische drumgeluid en veelvuldig gebruik van splashes: kleine (6" en 8") bekkentjes in zijn drumstel in het midden. Tassel en Katché zijn al 15 jaar vrienden. Tassel maakte in 2016 al een plaat met Igor Gehenot. Vandaar dat ze hier allemaal samen spelen.  

 
     
     

 
     
  Het geluidsniveau gaat in ieder geval de hoogte in. Ik steek oordopjes in om een beetje te dempen want de elektrische bas van funky Reggie Washington gaat erg diep doch lekker groovy. Het wordt helemaal mooi als Gregoire Maret halverwege de set nog zijn fantastisch harmonicaspel aan toevoegt. Hij draagt een opvallende groene shirt met Brazil erop. Hij houdt het midden tussen Stevie Wonder en Toots. Hij gaat duelleren met Katché in ‘Broken’ waarna Katché een lange drumsolo geeft, opgehitst door het publiek. De trompet klinkt daarna met de wah wah pedaal heel modern. Op het einde volgt een staande ovatie en Tassel signeert achteraf aan de platentent van Mark Sound. Tassel behoort dus tot de talentvolle jonge Europese trompettisten. Hij heeft een brede sound en weet zich altijd goed te omringen.
De lijst van artiesten waarbij Katché drumt is eindeloos: Al Di Meola, The Bee Gees, Dire Straits, Jan Garbarek, Jean-Jacques Goldman, Joe Satriani, Joni Mitchell, Michel Jonasz, Paul Young, Peter Gabriel, Sting, Simple Minds, … Die man kan met iedereen spelen en in diverse stijlen. Ik heb het al enkele keren hier in Dinant kunnen ervaren en ook in 2010 toen hij  hier peetvader was. 

 
     
      

 
     
 


Monty Alexander harlem Kingston Express


22:00


 
     
 
Monty Alexander (piano), Hassan JJ Skhakur (contrabas), Jason Brown (drums), Leon Duncan (6-snarige elektrische bas), Wayne Escoffery (sax), Karl Wright (drums & percussie), Andy Bassford (gitaar) 

 
     
   

 
     
  Zoals steeds treedt Monty Alexander aan in strak pak en straalt hij charisma uit. Hij is een fiere Jamaicaan en zegt ‘welcome to Jamaica’ en dan zetten ze in als trio met contrabas en drums. Hij speelt in het begin ook op een melodica met Jamaicaanse vlag en al erop. Helaas is het weer niet zo zomers doch hij warmt de tent goed op. De nachttemperatuur blijft hier toch nog een 19 °C. Het valt op dat hij tijdens het ganse concert knikjes en aanwijzingen geeft als leider. Maar d'er staat een glimlach te zien op alle gezichten. Ze genieten er samen van en rijgen de nummers aan mekaar en gooien er enkele deuntjes in van andere nummers.


 
     
            

 
     
  Daarna komen de Harlem Kingston Express erbij : Andy Bassford (gitaar), Leon Duncan (elektrische bas uit NY) en Karl Wright (grote set drums en veel symbalen) en die laatste komt uit Montego Bay. Monty Alexander en zijn combinatieband Harlem-Kingston Express spelen Jazz-Reggae, Harlem is waar Monty zich vestigde en jazz speelde, nadat hij op 17-jarige leeftijd uit Jamaica was geëmigreerd. Kingston was natuurlijk zijn thuis. En het woord 'Express' vergelijkt de band met een trein, reizend tussen culturen en stijlen. Alleen deze trein verandert onmiddellijk van spoor en in de woorden van Monty: "waar hij heen gaat, weet niemand". Ze spelen een lange ‘Caravan ‘ versie van Duke Ellington. Heerlijk is dat en ook die twee drummers. Er was geen setlist, geen gekrabbelde notities; gewoon een groep zeer bekwame muzikanten die elkaars liefde voor de muziek voeden, en on-the-fly composities maken rond herkenbare songstructuren.


 
     
       

 
     
  Jamaicaan Wayne Escoffery als gastmuzikant op sax komt er enkele nummers meespelen. De bassist van Monty zingt ook in een nummer en ze rijgen er Miles –en Monk klanken door. Leuk dat de tempo’s soms wisselen van reggea naar jazz en terug omgekeerd. In ‘Burning spear’ als ode aan Marcus Garvey klinkt de reggae goed door en zeker in ‘Exodus’ van Bob marley als hoogtepunt. Monty Alexander herinnert er ons aan dat de 007 film ‘Dr. No’ gefilmd is in Jamaica waarin Ursula Andress uit de zee opduikt op het strand en Sean Connery gaat verleiden. Monty geeft dit een ska-treatment en we horen er zelfs ‘Ob la di, ob-la-da’ doorklinken van The Beatles.
We krijgen ook een rock gitaar in ‘Hurricane’ dat herinnert aan een orkaan in de jaren’50 in Jamaica. De klassieker ‘What’s going on ‘ van Marvin Gaye krijgt een piano intro met reggae overgangen en op het einde nog enkele riffs van ‘The River’ van zijn gelijknamige zeer mooie plaat uit 1987 (die ik thuis grijs draai).
Als toegift krijgen we  nog meer Bob Marley songs. Heel mooi en gevoelig op bas de ‘Redemption song’ en natuurlijk ook ‘No woman no cry’. Op het einde komt zijn geliefde en zangeres Caterina Zapponi naast hem zitten zingen. Ze brengt  ‘Summer wind’ bekend geworden door Frank Sinatra en nu in een reggae versie. En hup, dan is  het helaas gedaan. Het was een prachtig concert en waardevolle afsluiter vandaag. Monty is een vakman met 50 jaar ervaring en dat is te horen en te zien. 

 
     
      

 
     
 


Jam Session w/ Pascal Mohy Trio
23:30

 
     
  Wie nog verder wil jazzfeesten zal moeten afzakken naar het centrum in de Trio Ledzz Bar, aan de Avenue Winston Churchill 21 alwaar Pascal Mohy (pianist) de jazz jam zal inzetten. Wij keren intussen huiswaarts om de vrienden thuis te brengen en morgenvroeg willen we zeker al om 10u30 de gospel mis meemaken !


 
 
 



Foto's en verslag Michel Proesmans 

 
     
     
     
 
     
     
 
 
     
     
 
   
 

 

 
 


 
 

- Michel goes solo, festivalverslag in a nutshell -

 
                                                        

 
     
 


ZONDAG 28 JULI

 
     
 


Messe Gospel :  


10:30


 
     
 


Monty Alexander (piano), Rhoda Scott (hammond orgel), Grégoire Maret (mondharmonica), Steve Houben (sax), The Gospel Wings o.l.v. Didier Likeng (zang en gitaar) met 3 zwarte zangers en 4 zangeressen en een 10 tal priesters

 
     
 

 
     
  We haasten ons en vertrekken vroeg uit Mechelen rond 8u30 en voor 10 u zijn we al aan de ingang. Het volk stroomt al snel toe en de tent geraakt vol. Het is de eerste keer dat ze dit doen, zo’n mis in de hoofdtent. Er staat een heus altaar klaar met twee grote kaarsen erop en een gestoelte voor de lezingen. Alvorens de mis van start gaat krijgen we een smaakmaker van Rhoda Scott op Hammond orgel gezeten aan de rechterkant, gevolgd door Monty Alexander aan de piano die links naast het altaar staat. Zijn elektrische bassist en drummer zitten naast Rhoda Scott.

 
     
 

 
     
  Geleidelijk aan komen een tiental priesters van de abdij binnen en nemen plaats op een klein podium met stoelen achter het altaar. Ook komen de zwarte zangers en zangeressen erbij en zitten ietwat verstopt achteraan links. De groep The Gospel Wings werd een paar jaar geleden opgericht door Didier Likeng (op zang en gitaar) en hij is één van de grote animators van Gospelmuziek in Europa. Deze tenor met een krachtige en genereuze stem is een groot humanist en gelovig mens gebeten door een verlangen naar gerechtigheid in een wereld die geleidelijk aan verloren gaat. Het podium is haast te klein voor zoveel volk want af en toe komen Steve Houben op sax en Grégoire Maret op mondharmonica ook nog even langs.
Père Augustin zit de mis voor en legt uit dat hij is opgegroeid met jazzmuziek en vindt het ongelooflijk hier zo’n grote menigte te zien. Tussendoor maakt hij ook enkele grappige opmerkingen en heel de tent lacht mee en applaudisseert.

 
     
        

 
     
   Dus het is een volledige mis geworden met tussendoor gospel liederen als ‘It’s Me, O Lord’, ‘Let It Shine’ en ‘When The Saints Go Marching In’. En op het einde van de mis gevolgd door een optreden zeg maar zodat ze allemaal uit de bol kunnen gaan op ‘Oh Happy Day’ en vooral met ‘Stand By Me’. De mis en annexe de optredens erna duurden uiteindelijk toch tot 12u00. Een hele hoop mensen stromen naar voren om de groepen van kortbij te kunnen zien, te filmen en te fotograferen.
Zoveel succes voor een mis hebben ze hier nog nooit gehad. Het is vermoedelijk voor herhaling vatbaar... voor de 20ste editie van Dinant Jazz ? Laten we het hopen want dit moet je toch eens gezien en meegemaakt hebben. We blijven nog even op het terrein en doen ons te goed aan de dranken van de abdij en we eten nog een volledige schotel. Dan moeten we van het terrein en verhuizen naar de Cour waar het concours reeds van start is gegaan.

 
     
 

 
     
 


Concours Jeunes Talents Groupe 3 :  Yago


12:30


 
     
 
Yu-Ting Li (Taiwan) op piano, Matis Regnault (FR) op contrabas en Pierre Hurty (BE) op drums

 
     
  YAGŌ werd opgericht in oktober 2018 en is een Brussels trio. Samen spelen ze brede en open jazz beïnvloed door geluiden en muziek uit Noord-Europa. Ze laten zich inspireren van trio’s zoals het Avishai Cohen-trio of het Esbjorn Svensson-trio. Matis Regnault is afkomstig uit Bourges (FR) en woont in België.
Deze groep hebben we uiteindelijk niet gezien en we bleven eerder iets drinken en eten rond de hoofdtent om te bekomen van de fantastische mis. Het was onze brunch. Trouwens Yago hebben we nog gezien bij de halve finale van JazzContest Mechelen.


 
     
 


Concours Jeunes Talents Groupe 4 : GHS Trio


15:00


 
     
 
Simon Groppe (piano en mad bass synth), Pierre Hurty : drums, Thomas Sagne (elektrische gitaar)

 
     
     
 

 

 
     
  Dit trio bestaande dus uit Groppe-Hurty-Sagne en ze brengen een hoop eigen composities zoals "New Boy in town" en "Shock Anger" van de gitarist en ‘Yin et Yang’ van Simon Groppe. Als standard kiezen ze “yes or no” van Wayne Shorter. Het is een mooie afwisselende set geworden.
We kennen Groppe nog van het duo Groppe-Martin dat speelde tijdens de finale van het JazzContest Mechelen vorig jaar. De drummer Martin van dat duo kaapte toen de prijs van beste solist weg. Bon, dus hier alweer Simon Groppe present in een andere band en ook Pierre Hurty speelt vandaag in drie bands !

 
     
 

 
     
 


Dinant Jazz Orchestra


16:00


 
     
 
Pascal Mohy (piano), Daniel Jonkers (drums), Cedric Raymond (contrabas), Maxime Blésin (elektrische gitaar), Stéphane Mercier (sax), Mathieu Najean (sax), Pauline Leblond (trompet), Edouard Wallyn (trombone), Hanne Debacker (baritonsax), featuring Afy Lomama (zang)

 
     
      

 
     
  Er is speciaal voor deze editie van Dinant Jazz een heuse big band samengesteld rond gitarist Maxime Blésin. Ze openen met een nummer van Stéphane Mercier die schittert op sax. Mathieu Najean brengt een swingende ‘Before you go’ op sax met gedempte trompet van Pauline. Die Pauline is heel sterk en zo zuiver op trompet. Daar horen we later zeker meer van. We koelen af met de ballad ‘Light wind’ van de hand van Pascal Mohy. Maxime laat ons kennis maken met ‘Hydrogine Bond’en maakt eveneens reclame voor dat kleine boekje over Jazz van Stéphane Mercier dat te koop is aan de platenstand.

 
     
 

 
  De Bossa Nova is een zoete mix van populaire muziek, ritme uit Afrika en jazz ... 60 jaar na de uitvinding, blijft het een van de meest gespeelde muziek ter wereld. Maxime Blésin is er teder verliefd op deze muziek sinds zijn verblijf in Brazilië, uit de puberteit. Maxime vertelt dat slechts enkele weken geleden Joao Gilberto is overleden en daarom zingt Maxime het immer mooie ‘Desafinado’ als hommage aan zijn held en dit ondersteund met dwarsfluit en gedempte trompet. Ze vervolgen de bossa nova met het overbekende doch leuke ‘one note samba’ gezongen in het Portugees. In enkele nummers komt zwarte gastzangeres Afy Lomama erbij waarin o.a. Hanne schittert op baritonsax. We krijgen een gesmaakt en afwisselend optreden van deze gelegenheids bigband onder een groot applaus. Chapeau !

 
     
 

 
     
 


Concours Jeunes Talents Groupe 5 : Noémie Decroix Quartet


17:15


 
     
 
Noémie Decroix (zang), Simon Groppe (piano), Soet Kempeneer (contrabass), Pierre Hurty (drums)

 
     
 

 
     
  We snellen ons terug naar de Cour voor een speciaal optreden van de laatste jeune talent hier vandaag. Het is een kwintet rond zangeres Noémie Decroix uit het Brusselse. Er staat eindelijk wat meer volk hier op de Cour om te supporteren. Ze openen hun korte set met een zeer zacht gewaagd nummer ‘You must believe in spring’ van Michel Legrand. We krijgen een goed inzicht in haar stembereik en ook haar overtuigende zang om werkelijk iets te beroeren bij de luisteraar. Ze krijgt de mensen stil op het terrein. Ze voegt ook een hoop uitleg bij de nummers en vindt het fantastisch hier te kunnen staan met haar eerste project en haar vrienden muzikanten. In haar eigen poetische nummer ‘do not go’ kan ze lang uithalen met herhaaldelijk applaus en gejuich tot gevolg. Ze waagt zich aan een 600 jaar oude folksong ‘Arirang’,een Koreaanse traditional waarin respect voor mekaar centraal staat. Nog meer afwisseling brengen Simon op piano in duo met Noémie met een JS Bach tune ‘Jésu Meine Freude’ in een arrangement van haar leraar Bart Quartier.

 
     
 

 
     
  Ze heeft er zelfs eigen teksten op gezet. Op het einde volgt nog een weemoedig nummer over de historie van een zwangere Marokkanse vrouw ten tijde van het begin van het Christendom. Ze zegt dat er steeds plaats is voor een lichtpunt en dat wil ze benadrukken in dit nummer. Ja, deze performance springt eruit tussen de jeunes talents die ik hier heb gezien. Een mogelijke potentiële winner me dunkt te horen aan de positieve commentaren die ik opvang ook.

 
     
   
     
 


Harold Lopez-Nussa trio & special guest Grégoire Maret


18:00


 
     
 
Harold López-Nussa (piano), Gaston Hoya (bas), Rodney Barreto (drums) & special guest Grégoire Maret (mondharmonica)

 
     
      

 
     
  Nu krijgen we een rasechte Cubaanse pianist uit Havana aan het werk. Eerlijk gezegd leer ik hem hier kennen en ben aangenaam verrast. López-Nussa (°1983) komt uit een muzikale familie, die midden in de Cubaanse traditie staat. Hij is klassiek geschoold en besloot in 2007 zich geheel te richten op de jazz. Hij trad op met onder andere Chucho Valdés, David Sánchez, Horacio “El Negro” Hernández, Christian Scott en Omara Portuondo. Hij bracht diverse albums uit, waaronder New Day in 2013. Wat een energieke pianist en een geweldige band!

 
     
 

 
     
  López-Nussa beschikt over een voortreffelijke techniek en timing. Met zijn eigen composities weet hij op een uitstekende manier de jazz met de latin traditie te verbinden, zonder dat de latin te overheersend wordt. De leden van het trio zijn goed op elkaar ingespeeld. Mooie grooves en geweldig drum- en percussiewerk van Rodney Barreto. Ze spelen ‘Elegua’ en daarna het uptempo ‘Hialeah’ met solo drum en harmonica. ‘E’cha’ is een oude eerste song die Nussa schreef als beginneling. Het is een ballade met bassolo van de uit de kluiten gewassen bassist Gaston Noya.
Het trio krijgt voortreffelijke versterking van Grégoire Maret die zich zoals gewoonlijk helemaal uitleeft op mondharmonica en duelleert met de kleine pianist in het nummer ‘Pagalou’ van Chucho Valdés. Ze communiceren goed en genieten alle vier van hun performance. Harold López-Nussa is een pianist om in de gaten te houden.

 
     
       
     
     
     
 


Manu Katché The Scope


20:00


 
     
 
Manu Katché (drums), Patrick Manouguian (gitaar), Jérome Regard (bas), Elvin Galland (toetsen) + deels Julie Erikssen (zang) + deels Alex Tassel (bugel en trompet)

 
     
 

 
     
  Manu Katché (60) mag deze editie van Dinant jazz afsluiten. Hij realiseert met zijn 10de en recente plaat ‘The Scope’ zijn meest persoonlijke album, een reflectie van de vele stromingen die hij absorbeert en hem eigen maakt met als credo het melodieuze en de stem. The Scope mixt diverse invloeden, van jazz over soul tot electro, heel breed en organisch, met als extra features straffe gasten uit de Afrikaanse en de Parijse urban scene en zelfs folk-pop. Het is in elk geval wel een afwisselend optreden en  laat een andere, modernere kant van Katché zien, toch  weer gesmaakt door het overwegend oudere publiek. In feite is het meer muziek voor de jongeren aangezien hij de leiding overlaat aan de jonge Belg Elvin Galland aan toetsen en electronics. In enkele nummers komen er denk ik samples en deels gezongen stukken tekst aan te pas van Katché en Galland die we echter niet verstaan door de ietwat te luide bassen en  het stevige drumwerk. We horen ook een heuse rock gitaarsolo en Alex Tassel komt nog terug voor enkele nummers op bugel.

 
     
 

 
     
  De Senegalees Faada Freddy die 'Vice' zingt op de plaat The Scope (die vandaag wordt ingevuld door samples) kent Katché van zijn Afrikaanse periode met Youssou N'Dour. Hij houdt van dat land, al voelt hij zich geen Afrikaan want Katché is geboren en getogen in Parijs. Maar hij houdt van de Afrikaanse sound en vooral van de kora die doorgaans de sfeer bepaalt van die plaat.
Jazzy Bazz is één van de Parijse jonge slammers en die weet heel goed de urban sfeer op te roepen van de grote stad. In zijn ‘Paris Me Manque’ waarvan vooropgenomen teksten zitten, vertelt over zijn Parijs van toen en zoals het nu is.
Op The scope zingt de Amerikaanse folkzangeres Janatha Brook die Katché leerde kennen bij zijn samenwerking met onder andere Joni Mitchell. Vandaag is de gelegenheidszangeres Julie Erikssen en ook zij gaat soms door de vocoder en ze zingt niet helemaal door. Julie is wel een mooie verschijning maar daar blijft het ook bij. Ze zingt o.a. de ballad ‘Let love rule’ dat overigens niets met Lenny Kravits te maken heeft.

 
     
 

 
     
  Ik vind dit niet echt de meeste geslaagde afsluiter voor zo’n kwaliteits festival en intussen noteren we reeds in onze agenda: 20ste editie op 23, 24, 25 en 26 juli 2020 en we zijn benieuwd wat moois we daar weer mogen verwachten. Het blijft toch elk jaar een feestelijke editie met familiaal, aimabel karakter. We sporen vrienden dan ook aan om mee te komen naar Dinant Jazz !


 
     
           

 
     
     
     
 



Foto's en verslag Michel Proesmans 

 
     
     
     
 
     
     

 

 

 

 ©  JAZZEPOES 2019

 

 

 

up again !

 

 

 

HOME