JAZZEPOES home-> startblad

 

    
    
 


 
    
 

de jazzzolder vzw is open :




elke 2de en 4de vrijdag van de maand, van 20 uur tot 01 uur

de live-optredens beginnen telkens om 20.30 uur. Bij het binnenkomen op de avond van een optreden krijgt u aan de kassa een ticket waarmee u uw stoel in de zaal kan reserveren. Daarna kan u in de bar wachten tot het optreden begint.
De deuren gaan open om 20u.
Tijdig komen (maar niet vóór 20u) is dus de boodschap !

jaarlidkaart (100 euro)= gratis toegang elke 2de en 4de vrijdag (1 jaar).
niet-leden: 10 euro (daglidgeld), studenten 5 euro (jaarlidkaart 50 euro).

ingang: G. de Stassartstraat 88 te Mechelen

parking(s):

 

 
    



Archief JaZZZolder


Programma JaZZZolder


        

 

  
 


JaZZZolder zit wellicht nu op z'n 'definitieve?' nieuwe locatie, 'het Predikheren', G. De Stassartstraat Mechelen, Mandela zaal.

 
   

 

 


Bezoek ook eens: de Youtube webstek van de JAZZZOLDER !  , je (her)beleeft er ook optredens  van  op de oude JaZZZolder(s) !

 

 

 

 

 

  
 

 


Volgende JaZZZolder Concert


 

   
    
    
 

28 Februari 2020     20:30 hr

 
 
Lara Rosseel Band

'De Grote Vrouw' CD-voorstelling

 


 
 


 

 

 

 

 

 

 

   
 
   
Lara Rosseel band is het nieuwste project van bassiste Lara Rosseel, meestal samen met een zevenkoppige band. Hun eerste album ‘De Grote Vrouw’ stellen ze op 5 maart voor in de Gentse Handelsbeurs.
De Belgische bassiste Lara Rosseel brengt met haar eigen band een speels repertoire dat je kan omschrijven als ‘ethnic acoustic jazz’. Ze presenteert dansende melodieën met heerlijk verrassende ritmes, waarbij ze haast filmische jazz laat flirten met Afrikaanse traditionele roots.
Rosseel werkte samen met onder andere Zap Mama en baste bij Chris Joris, Pierre Vaiana en Pierre Van Dormael. De bagage die ze doorheen de jaren opdeed liet ze terugkomen in de wonderlijke composities van haar eigen band. Intense ontmoetingen met 7 mannen, zowel op muzikaal als menselijk niveau, resulteerden in de huidige bezetting van Lara Rosseel band.
De titel van het debuutalbum ‘De Grote Vrouw’ verwijst naar de grootsheid van alle vrouwen en vrouwelijke dingen in dit universum en stelt deze tegelijkertijd in vraag. Het album omarmt de twijfel in tederheid en positieve eerlijkheid. De band creëert een wereld van geborgenheid en fantasie waar niets hetzelfde is als waar de wetten van de zwaartekracht heersen. Het geheel aan tracks is een combinatie van fullband-stukken met intiemere momenten door bas solo of in duo.
De onderwaterwereld, zoals getoond op de bandfoto, presenteert voor Lara de geborgenheid waar ze zich helemaal zichzelf kan voelen. Ooit deed ze waterballet, nu danst ze met melodieën op een podium, omarmd door prachtige mannen en haar bijzondere instrument.
“Lara Rosseel, de poëet op de contrabas en een begaafd componiste; de stille ziel met respect en liefde voor de muziek, die ze wil ontdekken en die, wat haar betreft, vele kanten uitgaat en meerdere gezichten draagt.” (Chris Joris)
Na hun concert in de jazzzolder in 2017 blogde Mark Van Mullem over een bijzonder fijne muzikale reis. En dat wij de groep misschien eens moesten terugvragen als het album er was. De tijd van de cd-voorstelling van het eerste album van Lara Rosseel Band is nu gekomen. U komt toch ook?






  
   
 
    
   
    
    
 
Jan Van Moer: trompet
Joppe Bestevaar: baritonsax
Jan-Sebastiaan Degeyter: gitaar
Sep François: vibrafoon, marimba, percussie
Lara Rosseel: contrabas
Robbe Kieckens: percussie


 
    
 

webinfo  


 
   
   
   
   

 

 

 

 

 

 

  
 

 


VorigE JaZZZolder Concert


 

   
    
    
 

14 Februari 2020     20:30 hr

 
 
Mercier-Thys-Beckett


 
 


 

 

 

 

 

 

   
 
   
Als je er de bio op naslaat van Stéphane Mercier lijkt het erop dat hij geen zittend gat heeft. Gestudeerd in Berklee College of Music, gedurende zeven jaar zijn muzikale loopbaan ontwikkeld in New York, verhuisd naar Parijs voor twee jaar en dan teruggekeerd naar België. Om dan internationaal actief te blijven, o.a. met een multimediale show over de geschiedenis van de jazz. Mercier speelde in uiteenlopende formaties en nam al verscheidene albums op als leider.
Wij ontvangen de saxofonist in een trio met Nicolas Thys die de laatste tijd vooral opvalt als bassist bij Taxi Wars naast Tom Barman, Robin Verheyen en Antoine Pierre. Hij speelt in heel verschillende verbanden, met ervaren (bijv. Nathalie Loriers en Tineke Postma) zowel als opkomend talent (o.a. Julien Tassin, Roeland Celis).
De in Noord-Ierland geboren drummer Darren Beckett vervolledigt het trio. Hij is niet voor één gat te vangen en net zo goed te vinden in jazzmiddens (Madeleine Peyroux, Aaron Park, …) als bij allerhande pop (Emilie Simone, Lauryn Hill).
Wij verwachten ons aan enigszins uitdagende, toegankelijke jazz.






  
   

 

 
   
    
 
Stéphane Mercier: altsax
Nicolas Thys: contrabas
Darren Beckett (UK): drums


 
    
 

webinfo  


 
    
   
   
   
    
   
 

 



recensie(s)

 

 

  
  

 

© Lejo Vanhaelen






 

 
   
 
   
   
    
   
     
   
    
 

 “De staande ovatie na het laatste nummer sprak boekdelen. Het Mercier-Thys-Beckett Trio had een bijzonder enthousiasmerende 2de set neergezet. Eigenlijk hadden de muzikanten de lijnen van de 1ste set doorgetrokken – in stijgende lijn.
Een selectie uit eigen nummers en uit een brede waaier van composities van voorgangers vormden de basis om te spelen met melodieën en ritmes. Uiteenlopende invloeden en tradities passeerden de revue en de muzikanten deden er hun eigen ding mee. De materiaalkeuze reikte net zo goed naar Mauritiaanse sega, Bud Powell (“John’s Abbey"), Ed Blackwell (“Mallet Song”), Ornette Coleman (“Round Trip”), Roy Hargrove (“Forget Regret”), als naar Kurt Weil (“My Ship”) en… Elvis Presley (“Falling In Love”).
Stéphane Mercier liet met rijpe klanken de ideeën rijkelijk vloeien. Nic Thys speelde soms bijna uitdagend met tempo’s en meerdere keren opvallend met tegenstellingen tussen diepe en hogere tonen. Darren Beckkett toonde zich een energieke, creatieve drummer die met sprekend gemak kracht combineerde met subtiliteit.
Om de aanpak van de drie ergens mee te vergelijken is het misschien wel het meest gepast om te verwijzen naar die van saxofonist Sonny Rollins in 1957, in trioverband met een sterke bassist en een sterke drummer. Drie krachten die elkaar kunnen ondersteunen en elk hun gang kunnen gaan, die melodieën en ritmes kunnen ontrafelen en uitwerken tot heerlijke muzikale bouwsels. Diep in de 2de set zat trouwens een expliciete verwijzing naar Sonny Rollins met een versie van de Coltrane-compositie “Like Sonny”.
Tegen dan had het drietal de zaal quasi helemaal ingepakt doorheen, opnieuw, eigen en andermans stukken. Met nog sterker samenspel en nog imponerender solo’s. Alles scheen gewoon nog beter, relaxter en vuriger, in elkaar te klikken en uit te pakken dan voor de pauze. Een lekkere bis kon dan ook niet uitblijven.”




 
    
   
 
Danny De Bock


 
    
    
    
 
 
by Wouter De Jonck



 
 
 

 

 
   
     
    
    
    
 
   
    
   

 

 

 

 © JAZZEPOES 2020

 

 

 

up again !

 

 

 

HOME