JAZZEPOES home-> startblad

 

 

 

 

 

 


                                                                                                 
                                                                                                  click a band's name for info and comments



  

 

 


zie hier ook de Predikheerlijke Zomer 2021 én 2022 (Juli - Augustus) commentaren !

 


zie hier ook de Predikheerlijke Zomer 2023  (Juli - Augustus) commentaren !



2024

 
Foto's en commentaren volgen telkens  in de week na de concerten 

 


 

(eventuele) VIDEO's : - WOUTER DE JONCK - YVO CLOETENS 



   
 

 

 
 
VRIJDAG 12 JULI

 
     
 
Vaganée-Celis-Thys

 
     
 

 
     
 
Frank Vaganée: altsax
Roeland Celis: gitaar
Nicolas Thys: contrabas/basgitaar



 
     
  Dit trio is een harmonieuze mix van jong talent en ervaring. Samen creëren ze een boeiende en dynamische muzikale ervaring. Hun origineel repertoire bevat invloeden uit de ‘Golden Age’ van Broadway-musicals en tijdloze jazzklassiekers.
Een must-see voor jazzliefhebbers!

Frank is jazzsaxofonist en componist, artistiek directeur van het Brussels Jazz Orchestra (BJO) en doceert en coördineert de jazzopleiding aan het LUCA School of Arts, campus Lemmens in Leuven. Vaganée bezit een zeldzaam zilveren toon op de altsaxofoon en varieert van subtiel tot expressief. Deze diversiteit stelt hem in staat om verschillende klankkleuren en expressieve mogelijkheden te verkennen. Hij is niet alleen een virtuoze saxofonist, maar ook een visionair die de jazzwereld verrijkt met zijn unieke geluid en toewijding aan muziek.

Roeland Celis is een getalenteerde gitarist, varieert zijn gitaarspel van lyrische finesse subtiel tot krachtige expressie en hij voegt een unieke klank toe aan het trio. Hij weet subtiele jazzcomposities te verrijken met elementen uit fusion en jazzrock.

Nicolas Thys is een veelzijdige contrabassist en elektrisch bassist die met zijn unieke geluid en vakmanschap een blijvende indruk maakt op het jazztoneel. Zijn muzikale reis is doordrenkt van veelzijdigheid en diepgang. Hij speelt met passie en precisie geworteld in de traditie van New Orleans en de hedendaagse jazz.

 
 
     
   
     
     
 

….neeej, het weer zit 'm niet mee bij de start van deze intussen reeds vijfde editie van ‘de Predikheerlijke Zomer’ en de temperaturen worden verwacht te zakken tot 15° gedurende de avond…Dat samen met wat regendreiging noodzaakt het om toevlucht te zoeken in de Mandela-zaal, genoegzaam bekend intussen als homeplace van JaZZZolder…voorlopig toch nog want eind September versassen we door naar de Predikheren kerk alwaar we meer de touwtjes in eigen hand zullen krijgen  en dat zal je merken aan o.a. aanbod en prijzen van de aangeboden dranken. Da’s voor later want een uitverkocht concert betekent vanavond twee keer een keivolle zaal met muziekliefhebbers. Vanavond komen die voor doorwinterde muzikanten in een wat ongewoon trio zonder drums.

 
 
     
     

 
     
  En die steken bijzonder pittig van wal met ‘Blues Connotation’ van Ornette Coleman en dat geeft zowel sax (Frank Vaganée) als elektrische gitaar ( Roeland Celis  meteen de gelegenheid om samen het thema te beginnen en daarrond ook soli te gaan tekenen. Nic (Thys, contrabas) laat zich niet onbetuigd en  voegt  daar graag ook zijn snarenwinkel aan toe. Een bijzonder mooie start van het concert !  

 
     
       
     
 

Ook Billy Strayhorn’s ‘Daydream’ doet niet direct verlangen naar drums al lijkt het mij hier toch iets moeilijker. Het geritsel op de snare drum heeft anders wel een surplus, is het niet?... maar de  superbe uitvoeringen laten het gemis toch wat wegdeinen ook. Frank start dan eerst soloswingend een heel bekende deun terwijl Nic stevig aan het stappen gaat en Roeland gaandeweg de solo overneemt. Een feestje wordt het, deze ‘ Alexanders’ Ragtime Band’ van Irving Berlin ! In a romancing mood komt daar wat van Duke Ellington achteraan en het is vooral in deze trage stukken da’k het schuifelen van wat drums toch wat mis…Heel gepast  en gevoelig komt Nic in deze te soleren…ook de alt van Frank komt nog wat flemen en de haantjes steken de krop want ook Roeland speelt hier de gevoelige snaar…. Mooi, maar applaudisseren hoeft niet echt  na de soli in een ballade…

 
 
     
     
 

‘U.M.M.G.’ (Upper Manhattan Medical Group) van Billy Strayhorn mag daarna zacht gaan boppen en bij deze heb ik toch ook graag de rake klappen van de drums er bij. Het expressieve saxen van Frank maakt echter veel goed en het weerwerk van Roeland doet voor niks onder…

Na een inleidende high blowers solo van Frank volgt dan nog   een stomend einde van de set (in zoverre dat mogelijk is met z’n drietjes, natuurlijk)  met het ouwe, g(a)(o)uwe ‘Tico Tico no Fubá ‘ (maar zeg maar Tico Tico) van Zequinha de Abreu, waarbij Nic nog voor enige percussie zorgt door op z’n contrabas te gaan tappen. Lekker samenspel en de Predikheerlijke Zomer waardig geopend zeg ik U, nu de zon nog….

 
 
   

 
     
     
   

 
 
Winus 

 
     
     
 

Doordat de weergoden ons niet goed gezind waren hebben we dus een podium opgesteld in de Jazzzolder in de Mandela zaal van Het predikheren. Daar was het lekker warm met twee uitverkochte concerten.

Het was super om de muzikanten voor de eerste keer samen te zien en horen spelen in trio en dus zonder drummer. Onder het motto less is more geeft dit  interessante interacties en solo’s van alle drie de muzikanten terwijl ze jazz standards en minder bekende pareltjes  ten beste geven.  Frank spreekt de nummers aan mekaar en soleert prachtig en sterk. We horen in de tweede set  ballads ‘dreamsville’ van Henry Mancini en ‘a flower is a lovesome thing’ van idool Billy Strayhorn  en uptempo songs U.M.M.G (Strayhorn), leaving (Richie Beirach) en Tico Tico op het einde. Tussenin ook een leuke versie van Irving Berlin’s Alexander’s ragtime band.

Wat een geweldige grooves en solo’s van de veelgevraagde bassist Nic. Roeland werd in 2013 verkozen als beste solist op JazzContest Mechelen en zie eens wat hij nu kan !  Hij speelde enkele jaren geleden ook met zijn groepje op Jazzathome. Hij verkocht  na afloop zijn eigen cd’s en de  andere waren helaas hun cd’s vergeten.  Dank aan Eglantier die dus binnen het geluid vakkundig hebben voorzien.  Je kan de broer van Nic Thys zien spelen op Jazzathome op vrijdag 13 sept in de Jazzzolder met het  Toine Thys Quartet met zijn project Orlando. Warm aanbevolen !   

 
     
 
Michel 'de Proes' Proesmans (JaZZZolder)

 
 

 
 
     
     
 

 
     
     



   
 

 

 
 
VRIJDAG 19 JULI

 
     
 
Nicolas Mortelmans Quartet

 
     
 

 
     
 


Nicolas Mortelmans: sitar
Tarang Poddar: tabla
Jonas Meersmans: gitaar
Greet Meert: tanpura 





 
     
 



Nicolas Mortelmans is een gepassioneerde sitarspeler en multi-instrumentalist uit Antwerpen. Nicolas is een fusion sitarist en student Indische klassieke muziek.
In 2010 kocht hij zijn eerste sitar en vertrok naar India. Hij werd verliefd op de mystieke klanken van de sitar en ging zich erin verdiepen.
De daaropvolgende 7 jaren ging hij elke winter naar India om er te studeren op de traditionele manier bij verschillende sitarmeesters.
Sinds 2017 wordt hij opgeleid door de wereldbefaamde Anoushka Shankar.
Live bespeelt Nicolas een elektrische sitar waarmee hij een brug probeert te bouwen tussen zijn recente liefde voor Indische muziek en zijn roots in rock, jazz en electronica.
Nicolas heeft een open mind en letterlijk elke muziekstijl of traditie kan hem inspireren. Zijn concerten kunnen zowel meditatief als explosief zijn.


 
 
     
   
     
     
 

…We schrijven ‘2019’ wanneer we Nicolas een eerste keer mogen verwelkomen op de JaZZZolder, toen nog  met de band ‘Sargam’ met verder o.a. gitarist Willem Heylen en drummer Jordi Geuens en dat werd toen, in aanloop van de zomer, een avond met ambiente stukken, sferig en zwoel, kijk daar hier nog even naar terug . Ook vanavond, in het zomers binnenkoers klimaat van het Predikheren zal zich het meditatieve in onze psyche komen nestelen…Haast heeft dat daarbij allemaal niet want het repertoire uit het voorgestelde album ‘MĀYĀ’ ontrolt zich langzaam , haast plechtig, als de bloemblaadjes van de lotusbloem. Helemaal trancematig wordt het als Tarang Poddar de tabla komt aan te tikken.  Greet Meert (Tanpura) zorgde  intussen al voor de blijvende draaglijn. Spirituele verlichting kan en zal  het allemaal  wel wezen en het ontbreekt enkel nog aan een bijhorend gezelschap mooi uitgedoste Indische danseresjes om de illusie volledig te maken, mijn gedacht  

 
    

 
  …Geleidelijk aan wint de melodie van ‘Red Dragon’ aan kracht en tempo en wordt intenser om in een eerste hoogtepunt te eindigen…Jonas Meersmans (gitaar) ontbrak daarbij nog bij op het podium maar die zet nu ‘Molecules’ in wat door de vele reverb niet moet onderdoen qua sfeerzetting… De strandstoelen, vooraan opgesteld voor wat hanglustige genieters in het publiek lijken mij ideaal om hierin  en daarbij ook wat de ogen te gaan sluiten...



 
       



 
  Een heel lange intro leidt dan naar het trancegevoelige van sitar en tabla om het verhaal compleet te maken…De gitaar voegt tenslotte nog wat rockfeel toe aan het nummer. De sfeer mag intussen wat ‘tijdloos’ of ‘oneindig’ lijken, de klok tikt echter genadeloos voort en zo komt Nicolas al het einde van de set aan te kondigen en ‘Kashi’ mag dan aan de start weer de bekende trancematige richting uitgaan, het is Tarang Poddar die er met een mantra wat bijkomends speciaals van maakt…het is echter Nicolas die de melodie licht resonerend mag laten uitsterven. Veel applaus is er van alweer een uitverkocht binnenplein voor geboren Mechelaar Nicolas Mortelmans en de zijnen en dat zal zo een tweede set met eenzelfde songkeuze gelijkaardig zijn…Ik daal intussen wel weer af van mijn  roze wolkje want ik vermoed , weet wel zeker, dat de Lijnbus, die mij naar huis toe zal brengen, zich eerder op de begane grond verplaatst.  



 
   



 
   

 
 
Winus 

 
     
 

Ze spelen drie lange nummers in de tweede set van hun recente plaat MĀYĀ en openen met ‘Red Dragon’ dat het concert haast meditatief langzaam op gang trekt. Nicolas pakt te tijd en neemt ons op sleeptouw met zijn sitar.  De temperatuur is zomers warm in deze binnentuin waar we al zolang op wachten. Voor een uitverkocht concert luistert het publiek aandachtig en gaan mee op de drive als ook de tabla weerklinkt van Indiër Tarang Poddar.  Hij zit op een verhoogd tussenpodium bij  Greet Meert die de tanpura bespeelt. Dat is een begeleidingsinstrument uit de Klassieke Indiase muziek, waarmee onveranderlijk een bourdon-akkoord wordt gespeeld. Dit wordt ook wel de drone genoemd zoals Nicolas vertelt.

We dompelen ons verder in de vreemde klanken zoals in ‘Molecules’ waarmee de sitar meer in duel gaat met de tabla. Greet speelt continu de grondtonen. Het is wachten in het laatste nummer ‘Kashi’ waarin eindelijk de gitarist Jonas Meersmans kan schitteren. Het tempo gaat gevoelig omhoog en we slaan een brug naar het westen met rockelementen. Ook begint Tarang op het einde te zingen van taka taka… Kashi is de historische naam voor Varanasi, de oude stad in het noorden van India gelegen langs de Ganges waar Mortelmans al sinds 2010 regelmatig naar terugkeert en waar hij de sitar heeft leren bespelen bij Anoushka. Zij is de dochter van Ravi Shankar en de halfzus van Norah Jones.  


 
 
Michel 'de Proes' Proesmans (JaZZZolder)


 
     
   

 
     
     
     

 

 

 


 

 

   
 

 

 
 
VRIJDAG 26 JULI

 
     
 
Rhonny Ventat Funky Jazz Band

 
     
 

 
     
 

Rhonny Ventat: sax

Téo Crommen: gitaar

Bo Waterschoot: bas

Jérome Bodard: drums




 
     
 


De Rhonny Ventat Funky Jazz Band belichaamt een boeiende mix van zintuiglijke ervaringen, creatieve verkenningen en ware passies die gelijkgestemde zielen verenigen. Als een muzikaal palet van meerdere tinten schommelt het repertoire tussen de bedwelmende ritmes van funk, de boeiende harmonieën van jazz en momenten die even opwindend als rustgevend zijn. Op het podium is elke noot een herontdekking, elke melodie viert een heruitvinding en elke persoonlijke compositie is een boeiende reis door de wendingen van emotie en artistieke expressie.

 

Van jongs af aan is Rhonny Ventat geïnteresseerd in muziek en won hij vele muziekprijzen en competities. Hij neemt al snel het voortouw als solist en speelt met de grootste namen en bij nationale en internationale orkesten: Tibor Varga, André Vandernoot, Georges Octors, Steve Houben, de kamerorkesten van Wallonië en Sion (Zwitserland), het orkest van de Belgische Luchtmacht, de symfonieorkesten van de Belgische radio en televisie, alsook in Spanje en Denemarken. Zijn muzikale studies doorloopt hij met vlag en wimpel aan de Koninklijke Conservatoria van Brussel en Luik.

 

Rhonny verruimt zijn horizon en speelt verder naast jazz ook funk, blues, house muziek en wereldmuziek, pop en maakt nu vooral zijn eigen composities. Hij trad op met grote persoonlijkheden uit de show business (Gilbert Montagné, Sacha Distel, The Magic Platters, Julien Clerc, Francis Lalanne, David Hallyday, Tina Arena, William Sheller …) Rhonny besteedt nu vooral tijd aan zijn eigen projecten: de CD en de tour van de groep Saxacorda met strijkkwintet en saxofoon. Hij werkt ook aan zijn ander project "Funky Jazz Band".

 

Hij gaf een geweldig tribute concert voor saxofoon bij de herdenking van Adolf Sax in 2014 met het Nationaal Orkest van België. In 2014 heeft de provincie Luik hem de titel "ambassadeur" toegekend. In 2021 nodigt Dirk Brossé hem uit als solist bij het afscheidsconcert van Angela Merkel in Bozart door "Prima La Musica".


 
 
     
   
     
     
 
wordt vervolgd 

 
     
     
     

 

 


 ©  JAZZEPOES 2024

 

 

up again !

 

 

JAZZEPOES home-> startblad