HOME


 

 

 

JAZZZOLDERBLAD  

 OVERD(H)ONDERD !  

GIGS 

 

 

 

INHOUD    ARCHIEF MUSIC ARCHIEF JAZZZOLDER

 
 
DATE PIC    
ARTIKELS


19/05






    voorstelling nieuw concert Mechelse JaZZZolder : "Linden" + recensie(s) vorig concert :  "Matthias Van den Brande QuarteT"
09/05 




    Mark Lotz Trio: 'The Wroclaw Sessions' - medegedeeld
08/05


    GentJazz : Met Yann Tiersen voegt Gent Jazz Festival nog een headliner aan zijn affiche toe! -persbericht
08/05
 

  Muziek Kafee Claude, Haacht 4 Mei : 30 jaar The Blue Chevy's - verslag
07/05






    voorstelling nieuw concert Mechelse JaZZZolder : "Matthias Van den Brande QuarteT" + recensie(s) vorig concert :  "GIZMO"
05/05 




    CD NEW!  MEI : Kleptomatics 'Kleptomatics' - medegedeeld  
05/05
 


    JazzXL- KC NONA  Donderdag 2 Mei , How town & Mòs ensemble - concertverslagen 
04/05


    Jazzwood 2019, programma bekend ! -aankondiging
02/05




    CD NEW!  MEI : Volpe 'Volpe' - medegedeeld 
01/05


    Jazz Middelheim : Jazz Middelheim viert 50ste verjaardag met Charles Lloyd, Nubya Garcia, Joe Lovano, Enrico Rava, Kenny Werner, WWWater, STUFF. en Ambrose Akinmusire - persbericht 30/04
20/04




    CD NEW ! APR : Mike del Ferro Trio ft. David Linx  'From One Language to Another - Songs Inspired by Wandering the Globe''- medegedeeld   
20/04




    Release "33" Or Bareket 3 mei op ENJA RECORDS & BeNeLux tournee - persbericht
17/04


    GENTJAZZ : Gent Jazz Festival sloopt muren met STUFF., Moses Boyd Exodus, James Holden, Mulatu Astatke en Terence Blanchard - persbericht 16/04
14/04




    HAST: 'Elegy' - CD-recensie
7/04
 


    KC NONA met JAZZXS : 'Hendrik Lasure 'warm bad' (JazzLab 2.5) + Easy Pieces - concertverslag
03/04
 


    De Bijloke 6 April : 'Ear to the ground Festival #3, met een oog op Peter Jacquemyn,- voorstelling
festivalitis
JUN-JUL
 



08/05
  GentJAZZ 2019 - festivalblad - alle nieuws  
+ concertverslagen   

 

AUG
 



30/04
   jazz middelheim 2019 fEstivalblad - alle nieuws  +
 concertverslagen

NOV
 




  BRAND  2019 ! - Festivalblad  - alle nieuws  + concertverslagen   

                                                             
         



WEEKLY TWEETED IN THE WEEKEND


 

         
         
         
Volpe Kleptomatics  Mark Lotz Trio 
         
'Volpe'  

'Kleptomatics'   'The Wroclaw Sessions'  

CD NEW MEI
          
         
info   info   info
Hallo,
Wij zijn Volpe, een groep uit Gent. wij releasen vol trots onze nieuwste en eerste plaat.
Volpe ('vos'): piano, bas en drum spelen composities van Heleens hand (Heleen Andriessen, piano). Het is dromerige muziek met een donker kantje en af en toe een goede beat eronder. Met Kobe Boon (Steiger, Mos Ensemble) op bas en Stijn Demuynck (Grundstein) op drums.
Op 15 mei releasen we ons debuutalbum in de Koer (Gent)




Release datum: 15/05/2019


 
 
 
 Het is bijna zover. Volgende week begint de laatste tournee van het Jazzlab jubileumseizoen. Met Kleptomatics sturen we een band de baan op die van 10 mei tot 6 juni ongetwijfeld voor een feestelijk uitroepteken achter een mooie reeks zal zorgen.

Drummer en bandleider Yves Peeters dook eerder al in de Amerikaanse rootsmuziek met zijn Yves Peeters Group en keert nu terug naar de regio van de brassbands, de schoot van veel 20ste-eeuwse muziek. Kleptomatics speelt in een ongebruikelijke bezetting – zes blazers en een drummer – en genereert genoeg energie om een kleine kerncentrale aan te drijven. Live is de band steevast een bom van groove en uitbundigheid, met scheurende saxen en trompetten, wellustig schallende trombones en een diep ronkende tuba. De drums kletteren het boeltje bij elkaar en geven het ritme van de straatmars aan.

Dat de band live staat als een huis, werd al bewezen. Om hun kwaliteiten extra te onderstrepen, trok de band in de zomer van 2018 de studio in. De resultaten worden vanaf 10 mei voorgesteld aan het publiek. Hun titelloze debuutplaat bevat composities van vier leden en speelt in een half uurtje hun troeven uit.
Rob Banken altsaxofoon
Peter Delannoye trombone
Berlinde Deman tuba
Loïc Dumoulin trompet
Thomas Mayade trompet
Yves Peeters drums
Bruno Van der Haegen tenorsaxofoon

Release datum: 10/05/2019


banner KLEPTOMATICS mail 2
  An energetic collaboration of Lotz with two young Polish artists in a classic setting fronted by an fascinating horn. This release marks the return of Mark Alban Lotz to jazz music.
"One of the most outstanding virtuoso on the flute." (Concerto Magazine 2019, Austria) 

Stellar example of musical chemistry." (Jazzbog-Poland)
„An absolute must for Jazz flute connoisseurs." (The Soundtrack Of My Life)

Mark Alban Lotz • c-, alto-, bass flute & fx Grzegorz Piasecki • double bass
Wojciech Bulinski • drums

Release datum: 26/04/2019


Liner notes by Peter Westbrook Ph. D., author of The Flute in Jazz
After years of listening to and writing about jazz flutists I feel qualified to describe Mark Alban Lotz as a unique voice on his instrument. {...}
Very refreshing! Everything about the circumstances mitigated against a successful recording. Yet the result is some of the best playing you will hear anywhere. Taking a handful of melodic fragments and rhythmic patterns, along with one standard tune, Lotz, beautifully supported by Grzegorz and Wojciech, spins out long, sinewy, unendingly creative lines that constitute the very essence of jazz. Some of it is abstract, and yet it makes constant reference to the mainstream. Many jazz flutists dare to include avant-garde abstractions in their improvisations these days, but few avant-garde artists have the courage to embrace the simple and the concrete. Pure genius!



          

         
     
   
         

 


NIEUWSBLAD

     
 
 
 
 
30 Jaar The Blue Chevy's !




 
The Blue Chevy’s...Twice fifteen, thirty years of blues and rock'n roll ! …and still years to come ! Dat werd duidelijk zaterdag 4 Mei tijdens de 30 verjaardagsparty bij Muziek Kafee Claude te Haacht waar zij in 1 lange set het beste van zichzelf gaven…Dat werd werk uit ‘Birdcage Motel’ natuurlijk (waar ik ooit mee aan de doopvont stond in 2003 !) maar ook uit de ‘PopLawSky’ CD, uitstekend werk (én produced by Teddy Morgan !) maar die naamswijziging heeft mij nooit goed gezeten….uit dat zijspoor, een misstap, een dwaling, zijn ze gelukkig uitgeraakt en The Blue Chevy’s klinken heden als full band (met extra rhythm guitar, keys én 2 blazers) érreg lekker ! Een nieuw album zit er dan ook aan te komen maar da’s voor 2020…Jan Ursi (keys en percussie) zal er dan helaas niet meer bij zitten want die speelde vandaag z’n laatste concert met deze oldstyle Chevy’s….Bijzonder vanavond was het gastoptreden van oud member Jan Van Parijs aan de upright bass en dat betekende show als vanouds ! M’n camera had ik echter niet bij, slechts een stap-in family kodakske dus geen ISO instelling mogelijk of sluitertijdwaarden. Gelukkig kon ik het flashen ervan wél uitschakelen…Dat leverde dan wel geen high quality pics op maar ’t kan er best mee door…



   

Handen op mekaar voor The Blue Chevy’s en nog veel succes gewenst !



 
Winus

 
 
 
     
     
 
 
   
     
 
 
 




 

In 2019 is de tweede editie van LUNALIA al direct een feesteditie. Dan is het niet enkel 50 jaar geleden dat de eerste mens voet op de maan zette, het is ook 50 jaar geleden dat het Festival van Vlaanderen de eerste concerten organiseerde in Mechelen. Het motto wordt THE SOUND OF M, de klank van Muziek, de klank van Mechelen. Mechelen heeft zich als stad in positieve zin getransformeerd de voor¬bije decennia. Het wil een renaissancestad voor de 22ste eeuw zijn, tegelijkertijd oeroud en hypermodern. Het openingsfeest krijgt vanaf deze editie ook een eigen naam: LUNALIA LIFT OFF.
Voice in residence tijdens het feestjaar is niet toevallig Reinoud Van Mechelen, de Belgische tenor die de stad letterlijk in zijn naam draagt. Zowel Reinoud als LUNALIA willen luisteren naar het verleden en tegelijkertijd naar de toekomst door het heden klinkend vorm te geven. In de zin van de traditie gaat het Festival verder op zoek naar een polyfonie voor de 22ste eeuw. Europa is immers opgebouwd rond een veelheid aan stemmen en ook in een immer veranderende wereld is de capaciteit tot polyfoon denken en begrijpen een kostbaar goed. Deel van dit feest wordt tevens een Grote Parade van de Vlaamse Koormuziek. Niet minder dan 12 koren brengen in één namiddag werk van 32 Vlaamse componisten.








JazzXL- KC NONA  Donderdag 2 Mei , How town & Mòs ensemble





How town


  

                                                                                                                              

Het was wat haasten voor de meeste toeschouwers want het programma startte immers al om 19 uur ! How town van de Mechelse intussen welbekende bassist Lennart Heyndels die we verleden jaar ook al zagen aantreden in het gezelschap van Jef Neve met diens ‘Spirit Control’ project staat als eerste vanavond op het programma en kennen we reeds vanaf de start in 2012. Mooie vocalises in een eclectisch samengestelde melting pot van etnische muziekjes, folk en pop, heel eigenzinnig allemaal en op hoog niveau gebracht met de waanzinnig mooie stemmen van Letse Elina Silova en Laura Polence en onze eigen Sarah Klenes (van o.a. Oaktree). Ook Lennart zal meezingen in dit samengestelde Lets-Belgische gezelschap waar verder ook de Letse gitarist Matiss Čudars deel van uitmaakt.



   

 Deze vaste samenstelling houdt het nu al 7 jaar samen en successvol uit, intussen beloond door verschillende prijzen (Jong Muziek prijs op Theater Aan Zee in 2014 e.a….) Het publiek houdt van de mooi gebalanceerde vertolking en de klanken die de oude zaal, een zaal met een verhaal !, zo oorstrelend vullen, da’s gauw duidelijk ! Speels wordt er afgetrapt met ‘Saules’dziesma’ uit hun laatste CD ‘ I Want to watch a tree grow’ en ik meen da’k nou net dat titelnummer vanavond niet hoorde… Intussen is hun repertoire al 4 albums groot maar zij zullen vanavond toch vooral nummers uit dit laatste werk brengen. Meestal zal dat heel lichtvoetig blijken , soms klassiek gestemd maar erg sferig allemaal in ongewone harmonieën, luisterwerk vooral ! 

 

 
 Een uitdaging wordt het voor Lennart wanneer die aan het pingpongen gaat en het balletje in een steady tempo vanop het batje omhoog gaat. Een metronoom is het, percussie-instrument ook, aardig gevonden en wat later zal ook Matiss zo’n klein batje hanteren, zij het dan in een aanvullend hoger tempo. De maat houden is hierbij de uitdaging en het balletje zal slechts eenmaal op de grond terechtkomen tijdens het performen, heel goed zo jongens ! En dat terwijl de dametjes met hun stemmetjes aanvullen in een taal die ‘k niet steeds kan thuisbrengen, dat zal dan weer in het Engels zijn, dan weer in het Lets, Russisch, Frans….’Down Mind’ zullen we intussen gehoord hebben, ‘Waterfall’, ‘I will be moving’, Testing the Waters’ en nog wat anderen om uiteindelijk de set te eindigen met een poppy, peacefull ‘Take me to the Light’ (of the Moon…) Het publiek beloont met een uitbundig applaus waar ik het mijne graag aan toevoeg, een gesigneerd CeeDeeke neem ik nadien ook graag mee naar huis ! 

 

 
 

 

Mòs ensemble

 



Na de pauze is het dan de beurt aan het Mòs ensemble en dat blijkt een boterham die dikker belegd is ! Het concept is ontstaan uit het brein van bassist Kobe Boon, de teneur is meteen zwaarder en start haast filmisch met ‘Steve’, afgaande op de playlist…Twee stemmen met mooie vocalises, da’s ook iets dat meteen opvalt en in die zin sluit dit concert dan ook mooi aan bij het vorige maar dan houdt ook elke vergelijking hierbij op. Immers, drums (Simon Raman van o.a. Steiger) én de blazers, dat is iets dat we daarnet nog niet hadden.



 

 Kobe Boon presenteert tussenin de nummers en geeft mee dat vooral geput wordt uit het eerste titelloze album dat uiteindelijk na crowdfunding dan toch uitkwam in 2018. Dat blijken dan soms speelse nummers te zijn zoals ‘Kakkerlakje’ maar lichtvoetig wordt het hierbij nooit. Doorweven van dramatiek ,zware baslijn en bedrijvige drums worden de composities breed uitgestreken in donkere kleuren. Groovy maar erg bevreemdend allemaal…’My Town’ ontwikkelt zich embryonaal maar het is een ontwaken in een biezondere wereld met de stemmen van Astrid Creve en Marta Del Grandi die als nymfen door de mist schrijden , de weg openend aan de saxen van Ambroos De Schepper en Benjamin Hermans die de mystiek doorbreken. Een uitstervende heartbeat mag dan afsluiten. Een wat statige wals mag daarna komen binnendansen , uitnodigende gastvrouwen blijken nu de nymfen te zijn geworden, voor even dan toch, ik vermoed geen dansparen op de ‘dansvloer’…Wat klassieke koorzangen volgen en je hoort er als het ware een harp bij, da’s dan de gitaar van Artan Buleshkaj die trouwens in andere stukken ook stevig weet te soleren.  

              


De vocals mogen er anders ook best zijn hoor, da’s van eenzelfde hoog niveau als van de dametjes van How town van daarnet en ik meen dat het volgende nummer (‘Kamen?’) dat kan beamen. Verwacht echter geen gladde harmonieën en voorspelbare outro’s maar blijf verrast door het aanrollen van de geluidsgolven zoals in afsluiter ‘Trees’.

 
           



 Bravo aan de uitstekende muzikanten en aan Kobe die tekent voor de composities maar het geheel lijkt mij toch met mate te gebruiken. Een ‘overdosis’ bij veelvuldig gebruik lijkt mij wat vergezocht als je op het concert terug blikt maar je voelt je toch wel zwaar geladen nadien, zeg maar verzadigd en je weet, we letten graag wat op onze lijn….  

 

 
Winus 

 
 
 
 
     
     
 
 
     
     
 
   
     
 

 
 

Beste Jazzwood vrienden,

Op zaterdag 24 augustus 2019 is het weer hoogdag voor muziekliefhebbers over het hele land. Het Chartreuzenbos in Holsbeek vormt dan het feeërieke decor van Jazzwood. Het festival staat garant voor een muzikaal hoogstaande avond in een betoverend mooie omgeving.

Jan Muës zorgde voor de programmatie : Bert Joris Quartet, Stefan Bracaval Qu4rtet en het Kristen Cornwell Trio.

Om de sfeer te garanderen is het aantal tickets gelimiteerd.
Reserveren kan je via www.jazzwood.be.

Na betaling ontvang je meteen de ticket(s) via e-mail.

 
     
 
     
     
 
 
     
     
 
   
 
 






 


CD Release "33" Or Bareket 3 mei op ENJA RECORDS & BeNeLux tournee




Contrabassist Or Bareket is momenteel één van de meest gevraagde en veelzijdige jonge bassisten in de NewYorkse jazzscene. Geboren in Jeruzalem en opgegroeid in Buenos-Aires en Tel Aviv, won Bareket in 2011 de eerste prijs op de jazzcompetitie van de International Society of Bassists. In zijn spel is zijn gemengde afkomst duidelijk aanwezig. Zijn benadering van improvisatie wordt gevoed door mediterrane, Latijns-Amerikaanse en Noord-Afrikaanse folklore, géinterpreteerd door zijn lange studie van de Amerikaanse jazztraditie.
Sinds Bareket in 2010 naar New York verhuisde werkte hij onderandere met Ari Hoenig, Joel Ross, Camila Meza, Chris Potter, Jeff Ballard, Anat Cohen, Gilad Hekselman, Peter Bernstein, Shai Maestro, James Francies, Lage Lund, Aaron Goldberg, Sam Yahel, Nate Wood en Matt Wilson. Hij studeerde aan de New School for Jazz and Contemporary Music en volgde de Banfi Workshop for Jazz and Creative Music. Ook ontving hij meermaals de America-Israel Cultural Foundation-beurs voor uitmuntende artiesten en de Eubie Blake Fellowship.
Ors sterke debuutalbum OB1 kwam in 2017 uit op het label Fresh Sound New Talent. In mei 2019 brengt het Duitse kwaliteitslabel Enja Records Ors tweede album uit, getiteld 33. Op het podium omringt de bassist zich altijd met andere toptalenten uit de New Yorkse scene, zoals gitarist Shachar Elnatan en de enorm getalenteerde pianist Nitai Hershkovitz.
Een concert van het Or Bareket kwartet is een buitenkans om een topformatie in wording aan het werk te zien.




bezetting


Shachar Elnatan—gitaar Nitai Hershkovits— piano OrBareket—bass
Daniel Dor—drums

BeNeluxTour


Zaterdag 18 mei, Lantarenvenster, Rotterdam Tickets
Zondag 19 mei, Eupen, Eupen MusikMarathon Tickets
                                       Zaterdag 25 mei, Flagey, Brussel, Brussels Jazz Weekend Free festival -info

 
     
 
     
     
 
 
     
     
 
 
 
 







3 April 2019

JAZZ XS: Hendrik Lasure Warm Bad (JazzLab 2.5) + Easy Pieces

Naar aanleiding van 25 jaar JazzLab Series en W.E.R.F. Records is Hendrik Lasure gevraagd in 2018 om een nieuw project op poten te zetten. Hij verzamelde zijn persoonlijke dream team, een warm bad met een zevenkoppig ensemble dat het midden houdt tussen dromerige jazz, met wat popinvloeden en minimalistische inslagen hier en daar.
Maar eerst krijgen we speciaal in het KC Nona een voorprogramma met de groep “Easy Pieces”.




Ze spelen een combinatie van akoestische en versterkte klanken aan de hand van originele composities van Hendrik Lasure die geschreven zijn voor deze ongewone bezetting. Hendrik creëert  op keys en allerhande elektronica brede soundscapes die geregeld uitmonden in zorgvuldig uitgewerkte melodieën. Hij speelt erg geconcentreerd en gooit zijn hele body mee in de muziek. Benjamin aan de gitaar geeft tussendoor enkele woorden uitleg. Toch genieten we van enkele fijne instrumentale stukjes met een geïmproviseerde dimensie.  Dit smaakt naar meer. Verrassend is ook de pianist die ik nu pas ken. Hij speelt soms subtiel fijn en kan ook voluit gaan.

    

JazzLab, het professioneel netwerk voor Belgische Jazz bestaat 25 jaar en presenteert onder de noemer Jazzlab 2.5 een doorsnede van een kwarteeuw Belgische jazz, met een blik op de toekomst. Vier toonaangevende muzikanten krijgen vrij spel om een gloednieuw project te lanceren. Pianist/componist Hendrik Lasure sluit de reeks af met zijn project Warm bad (eerder waren er al Dré Pallemaerts, Donder en Bert Dockx). We kennen natuurlijk Hendrik Lasure als pianist van het duo SCHNTZL waarmee hij samen met Casper Van De Velde reeds rijkelijk in de prijzen viel en die we o.a. hier in het verleden ook hebben zien optreden.




Hendrik trakteert ons op nieuw werk voor deze zevenkoppige band, genaamd Warm Bad - een saxofoon/pianokwartet, bijgestaan door drie gitaren. Het is een evenwichtsoefening tussen harmonie en dissonantie, tussen vaste structuren en improvisatie en tussen abstracte klanken en toegankelijke meeslepende deuntjes.
De band vandaag heeft ook pas een album uit ‘Garden head’ en probeert zowel één sterk geheel te vormen, als dat ze andere benaderingen zoekt tot het spelen in trio. Hendrik onthult zich voor het eerst als zanger en dat is even wennen in het titelstuk van de plaat ‘garden head’. De zanglijnen betekenen een extra droomfactor à la Nick Drake, doordat deze steeds rustig en tegelijk vol gevoel ingevuld worden.
De band neemt hun tijd om iets op te bouwen. Niets klinkt gejaagd en dat mist zijn effect niet. Zonder dat een instrument de show wil stelen, draagt alles kalmpjes aan bij aan het opwekken van dezelfde emoties. Een warm gevoel overweldigt je, ook al zitten de nummers nog steeds vol met muzikale details.
Af en toe gaan Lasure en zijn kompanen de meer uptempo kant uit. De jazzsound blijft behouden, maar de nummers krijgen een vrolijke, gelukzalige dimensie.

     

Casper houdt zijn partner in crime Hendrik goed in de gaten. Goed gedaan en een mooie live ervaring.
Nog tot begin mei toert Warm Bad doorheen Vlaanderen.

 
Michel Proesmans 

...aan de start van een nieuwe lente hou ik, met de frissigheid van de voorbije winter nog steeds in me lijf, van een ‘warm bad’, dus zakken we graag af naar Nona’s oude zaal die ons altijd terug naar vroeger voert…de cinemazaal en nu al vele jaren theaterzaal, een plek om te koesteren…Alvorens we dat warme bad in duiken, om zo te spreken, krijgen we eerst een ander project te horen van toetsenist/componist Hendrik Lasure, ons welbekend  van het SCHNTZL duo (lees hier onze recensie uit 2016) en da’s grotendeels een trip door een onwerkelijk landschap, nieuwsgierig en voorzichtig verkennend waarbij de piano van Dorian Dumont soms vooraan start en dromerig rondkijkt terwijl de medespelers subtiel bijvallen met gitaarlicks en aftastende soundscapes. 

Dan weer is er een song waarbij de gitaar meer het woord neemt en de keys basgewijs meedijnen, een golfjesbeweging die de piano dan overneemt. Steeds is daar weer dat lichte gevoel van ontwaken, het doorbreken van de slaap naar de realiteit van het nu, het soms wat krachtiger afzetten met een sprongetje op kousenvoeten om daarna rustig in het ijle te gaan zweven. Een enkele keer is is er een speelse vrolijkheid die meer het jazzy pad bewandelt en naar het einde van de set toe gaan we overdacht en ernstiger naar een melodie grijpen met een gitaar die het voor het zeggen heeft zoals die een andere  keer ook tot rust kan manen en dan de monoloog aan de piano kan laten. Aan het slot bezinkt alles terug in het onzekerder aftasten van aan de start. Hendrik , de componist, houdt zich  met dit project bewust wat op de achtergrond en strijkt de ‘Easy Pieces’ voorzichtig op je luisterbrood. Ik ben intussen benieuwd naar de boterham na? ...In? ….Het Warm Bad’…

 

...Na het inleidende ‘Welcome’ met Sam Comerford aan de dwarsfluit vervolgen we zoals op de CD, erg poppy met ‘Jonas’ en we horen voor het eerst Hendrik ook zingen waar ik zo niet direct wild van ben maar het zachte stemgeluid leent zich wel tijdens deze wat ‘boswandeling’ als je ’t vergelijkt met de instrumentale trip van ‘Easy Pieces’ daarstraks.


   

 Het   gepling plong van ‘Alarm’ kondigt dan ‘A Paradise for Sam’ aan, een rustige melodie, waar ook weer Sam Comerford, nu aan sax, zich laat opmerken, een melodie die dramatischer overgaat in wat anders en waarin de ganse bezetting zich nu laat horen en de folky sfeer van daarnet verdwijnt…voor even maar want ‘Our Bubble’ , da’s ook weer wat volksdansen al is het dat ook niet echt maar ’t is een mooi nummer, gedreven door veel geroffel op de drums en een Hendrik, geïnspireerd aan de pianotoetsen. Die key-aanslagen leiden dan tot wellicht één der beste nummers én titelsong van de CD , ‘Garden Head’ met Hendrik nogmaals aan de vocals ook en da’s dan een ietsje Peter Gabriel like denk ik dan welwillend al is’t veel minder krachtig …’Mountains and Woods’ vervolgt en had ik het niet gezegd dat het wat een boswandeling zou zijn ? De sax tekent hier het te volgen pad uit maar percussie geluiden van allerlei slag maken de uitkomst erg onzeker en ik denk dat ‘the Moods’ daarna pas terug het juiste pad opzoekt.. vocals, een mooie gitaarsolo en weerom die sax van Sam Comerford, ja die maakt wel een goeie beurt vandaag ! Na de voorstelling van de muzikanten mag ‘Diamond Dash’ het concert dan afsluiten en da’s eigenlijk een lang uitfaden met de intussen bekende ingrediënten en daarbij ook weer de stem van Hendrik ‘Ik zou er toch m’n job niet van maken, van dat zingen’ zei k’hem achteraf maar een aardig applaus leek welverdiend want ’t was best een aardig optreden ook al zal ik hier niet écht de hevigste fan van zijn maar dat talentvolle Hendrik wat in zijn mars heeft, da’s intussen wél zeker !


 

 

Winus 

 
 
 

  

 
 
     
     
 
 
     
     
 
   
 

 



 

 

 

Zaterdag 6 april werpt De Bijloke het Ear to the Ground Festival voor de voeten van wie de ene aparte belevenis na de andere wil meemaken. In de ruimtes en tuinen van de Bijlokesite kan je een wandeling maken langs 32 korte voorstellingen en concerten. Op het menu staan installatiekunst, performances en avontuurlijke muziek.
In de laatste rechte lijn naar die dag zoomt Jazzepoes even in op cd-uitgaven van Peter Jacquemyn, die er optreedt met Fundament.




Peter Jacquemyn (°1963) is beeldend kunstenaar en muzikant. Hij tekent in een ruwe stijl, beeldhouwt met bijl en kettingzaag, speelt contrabas met vingers, vuisten en strijkstok - soms met allerlei voorwerpen erbij (lege drankblikjes, verfrommeld papier,…).








Fundament




Als laureaat JazzLab Impuls toerde Peter Jacquemyn in het voorjaar van 2017 met Fundament doorheen Vlaanderen. Het twaalfkoppige ensemble van alleen maar basinstrumenten maakte diepe indruk en mocht in 2018 op het grote podium een dag openen van het GentJazz festival. Tegen die tijd had de groep een cd opgenomen.
Met 5 contrabassisten en 7 blazers (trombone, tuba, tubax, bassax, baritonsax) schept de groep een eigen klankwereld. Vanuit de lage registers wordt op- aan- en afgebouwd in donkere sferen en duistere routes. Daarin groeien bewegingen die in samenhang of elkaar kruisend uiteenlopende associaties kunnen oproepen. De klanken krijgen iets dreigend, alsof diep in een dicht woud, ietwat sinister, geesten die zich bedreigd voelen ontstemd hun onrust laten horen. Als zij tilt slaan is het niet minder schrikwekkend als een fabriek die in alarmfase gaat.
Fundament heeft ook een ritualistische kant Zoals hij dat wel vaker doet, betrekt Peter Jacquemyn zang in de muziek, een deel daarvan geïnspireerd op traditionele Mongoolse keelzang. Maar op andere momenten grommen en schreeuwen de stemmen.
Live krijgt de muziek fysiek vorm als een choreografie onder leiding van Peter Jaquemyn. lees ook ons concertverslag in het CC Mechelen (06/05/2017). De cd Fundament verscheen bij el Negocito records (2018).






In Memoriam Global Village



Als muzikant timmert Peter Jacquemyn aan de weg van geïmprovisserde muziek. Op zijn persoonlijke pad draagt hij de erfenis uit van Peter Kowald, die in 1968 meespeelde op Machine Gun van het Peter Brötzmann Octet. Jacquemyn zag Kowald live bezig begin jaren 1980 en realiseerde zich toen welke richting hij muzikaal uit wou. Hij trad letterlijk in de voetsporen van Kowald door na diens dood zijn plaats in te nemen in het trio Global Village.
Samen met Gunda Gottschalk (viool en stem) en Xu Feng Xia (guzheng en stem) versmelt Peter Jacquemyn improvisatie met invloeden uit oude muziektradities. De vrije muziek komt hier met een folkinslag. In korte stukken tonen de muzikanten zich zowel van rauwe als fijnzinnige kanten waarbij zij verschillende Aziatische invloeden omhelzen. De cd In Memoriam Global verscheen bij el Negocito records (2016). Vrijdag 26 april live mee te maken in Bonn, Kreuzung an St. Helena.


Cloud Chamber



Als afsluiter van het Ear to the Ground Festival staat Exit F geprogrammeerd van het Nadar ensemble, een openluchtconcert voor ensemble en 4 heteluchtballonnen. Artistiek leider van deze voorstelling is Stefan Prins. Met deze ingenieur die eenmaal dat diploma op zak compositie ging studeren zette Peter Jacquemyn in 2016 Cloud Chamber op.
Cloud Chamber stond voor een dialoog waarin de twee hun krachten op elkaar lieten inwerken. De een met contrabas en stem, de ander met elektronica en live editing. Die samenwerking heeft weg van een laboratorium waarin reacties tussen mens en techniek worden uitgelokt en gemanipuleerd. Jacquemyn sprak met bewondering over de reactiesnelheid van zijn kompaan. Die voerde heel interactief samples in het spel en bracht bij de akoestische klanken van de contrabas herwerkte geluiden aan. Machinale, industriële krachten lopen samen met krachtige vingers, snaren en hout. Voor sommigen vast zenuwslopender dan geluiden uit de tandartsenpraktijk.
Ideaal om te associëren met vooruitstrevende en onorthodoxe kunstuitingen, goed voor musea genre Verbeke Foundation. Waar leven en dood, natuur en chemie met bizarre mechanieken in een apart daglicht gepresenteerd worden.
Champ d’action heeft de resultaten van dit samenspel op 2 cd’s uitgebracht, de ene studio-opnamen, de ander live.


Danny de Bock

 

 
     
 
     
     
 
 
     
 
       
       
       
Michel Bisceglia & Didier Francois Mike del Ferro Trio ft. David Linx 
       
'Whispered Whishes'  

'From One Language to Another - Songs Inspired by Wandering the Globe'' 

CD NEW APR
        
       
info   info  
       
Nieuw studio album met 8 eigen composities
aangevuld met herinterpretaties van klassieke composities
van Händel, Kapsberger en Machaut. Het album verkocht de voorbije maanden al goed in Frankrijk, China, USA en Japan.
In België beschikbaar vanaf 1 april 2019. Met Michel Bisceglia aan de piano. Didier François bespeelt de viola d'amore a chiavi, een prachtig klassiek Europees instrument.
Met Klara's kersverse solist van het jaar: Romina Lischka!
Ook op dit album bespeelt ze haar viola da gamba.
Featuring artiest Trilok Gurtu bespeelt Hindoestaanse percussie-instrumenten en demonstreert zijn vocale percussietechniek.
 

release Apr 1, 2019 
  Mike del Ferro brengt in samenwerking met Challenge Records een 10-delige CD-serie uit ‘Songs Inspired wandering the Globe’, gebaseerd op Mike’s wereldwijde reizen. De aankomende CD met David Linx is de vijfde CD in deze serie.

De Belgische/Franse zanger David Linx en de Nederlandse pianist Mike del Ferro zijn jeugdvrienden en delen sindsdien al hun bezetenheid voor muziek en jazz. Ze hebben meer met elkaar gemeen: het reizen, de interesse in vele verschillende muzikale stijlen en culturen en het spreken van van meerdere talen. Beiden ontwikkelden hun eigen muzikale carriere en touren al jaren in verschillende bezettingen over de hele wereld waarbij ze elkaar af en toe tegenkomen. Zo kwamen ze elkaar ook tegen tijdens de Edison Awards 2017 en besloten toen dan eindelijk de samenwerking waar ze al lang over praatten op poten te gaan zetten. Het uitgangspunt voor deze samenwerking is het onderzoeken van de eigen identiteit: weten wie je bent. Het is een weerspiegeling van hun vele tournee's en de kennismaking met vele culturen. Daaruit hebben ze een keuze gemaakt uit de voor hen speciale songs en er een eigen interpretatie van gegeven.

“Elke taal swingt als je zelf maar swingt en als jazz musici vinden we altijd harmonische invalshoeken en kan improvisatie elk moment opduiken”





Bekijk de video van Mike del Ferro Trio ft. David Linx | Lifetimes such as These

From One Language to Another - From One Language to Another


Mike Del Ferro piano | David Linx vocals
Jeroen Vierdag bass | Ruven Ruppik percussion | Carmen Araujo Santamaria vocals track 1 & 2


Release datum: 19/04/2019


 
 
 
       
     
 
       
 
     

 

 

 

 

 ©  JAZZEPOES 2019

 

 

up again !

 

 

HOME